Bloggaholic.

Ég bara varð að blogga, þetta er eins og þegar mann klæjar í nefið í miðri samræðu við einhvern mikilvægan um eitthvað mikilvægt, nefið hefur forgang, maður getur bara ekki sleppt því að bora vísifingri eins langt upp í nefið og mögulegt er til þess að klóra sér. Þá vitið þið það.

Já ég verð nú bara að vera sammála Elton John varðandi þessa endurútgáfu af Band Aid jólalaginu. Mér finnst þetta bara ekkert sérstök endurútgáfa, reyndar bara frekar slöpp. Þá fannst mér nú George Michael og Boy George koma þessu betur frá sér og er þetta eflaust í fyrsta og síðasta skipti sem ég segi að þeir séu betri en einhver (þó svo að ég geti ekki neitað því að Last Christmas sér stórkostlegasta jólalag allra tíma) þar sem þeir falla tvímælalaust undir gerpa-categoríuna hjá mér, og mundi ég skilgreina þá sem neikvæð gerpi. Þá vitið þið það.

Mig langar til þess að drepa nágranna mína. Menn sem spila helvítis hjálpræðis lagið með Eiríki Hauks, Eyjólfi Kristjáns og öllum hinum fíflunum í botni fimm sinnum í röð eiga á engan hátt rétt á því að lifa. SAMEINUMST HJÁLPUM ÞEIM, SEM MINNA MEGA SÍN!!!!! Jesús Kristur segi ég nú bara. SAMEINUMST SLÁTRUM ÞEIM, SEM SPILA ÞETTA LAGFIMMSINNUMÍRÖÐÍBOTNI!!!! AAARRRRRRRG. Þá vitið þið það.

Knúturinn var eitthvað að tauta um að maður ætti að koma með eitthvað svona topp fimm afþreyingarefni á árinu. Jújú, ég er að spá í að kasta fram svona topp fimm afþreyingarefni, bækur, tónlist og myndir. Sumt gamalt annað nýtt, skelli þessu bara í eina súpu.
1: Ég verð að byrja á nýja disknum með Nick Cave; Apattoir Blues/The Lyre of Orpheus, fannst Lyre of Orpheus betri, vel rólegur og flottur, alveg stórkostlegur diskur alveg hreint.
2: Ég las Hitch Hikers Guide to the Galaxy í ár og fannst hún alveg hreint stórkostleg, hrein hrein snilld.
3: KillBill myndirnar fannst mér líka alveg stórskemmtilegar, mjög töff eins og flest sem Tarantino gerir.
4: Shrek 2, ég verð bara að setja hana þarna, alveg endalaust fyndin mynd.
5: Ég held ég láti þetta bara duga.

Þá vitið þið það. Hóhó fucking hó.

Hver setti allt þetta hor í nefið á mér??

Jæja þá styttist óðum í jólin og síðasta prófið mitt er á morgun. Núna get ég talað um 30-40 mismunandi æxli í munni, 23 belgmein, heilan helling af veirusýkingum og að ég tali nú ekki um alls kyns meðfædda galla eins og smákjálka! Æðislegt.
Já, ég er staddur í vesturbænum og það er kalt sagði einhver. Og kulda fylgir ósjaldan kvef. Ótrúlegt þetta kvef, maður fer að sofa í góðum fíling, alveg heill heilsu og svo þegar maður vaknar og byrjar að reyna að tala eitthvað þá hljómar maður eins og Andrés Önd á hassi! Hvað er málið? Örfáir klukkutímar og nefið á mér er fullt af hori! Ég held að ég sé búin að snýta svona tuttugu lítrum síðan í morgun og er kominn með sár á nefið sökum ofsnýtingar og u.þ.b. eitt jólatré er búið að taka við horinu og fara beinustu leið í ruslið. Maður ætti kannski að setja á markaðinn eins konar neflegg sem seldur er í apótekum svo fólk þurfi ekki alltaf að vera að standa upp og snýta sér. Hmmm einkaleyfið á þessari hugmynd gæti tryggt mér og mínum bjarta framtíð. 50 lítra hólkur á bakinu fullur af hori........Nei annars, ég held ekki.

Ég held að ég láti þetta vera mitt síðasta blogg fram að jólum. Vér sjáumstum á nýju ári. Trýtilbuxi óskar öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs. blebleble.

Íslendingar hljóta að vera stórskrýtnir!!!

Já mér líst ekkert á þetta. Var að lesa í fréttablaðinu í morgun um Sigurrós. En sú blessaða hljómsveit er að fara að setja eitt lagið sitt í mynd með Bill Murray. Ekkert að því, Bill er snillingur. En það vakti mig til umhugsunar. Viljum við að Sigurrós verði frægir? Það er of seint að spyrja að þessu því að þeir eru þegar orðnir nokkuð frægir en hefðum við ekki átt að spyrja að þessu? Var ekki nóg að okkar frægasti Íslendingur væri Björk? Hún er stórkostlegur tónlistarmaður og allt það en hún er líka alveg hreint stórskrýtin, meira en lítið furðuleg. Og hún er ein stærsta landkynning sem við eigum!! Og hún er stórskrýtin (fæ aldrei nóg af þessu orði). Svo koma Sigurrós! Það þarf engan eldflaugasérfræðing til þess að sjá það að þeir gætu alveg eins verið nýskriðnir úr einhverri holu þar sem þeir hafa verið aldir upp af rassálfum (ég sá þá labba út af Prikinu um daginn). Þarna er okkar næst stærsta landkynning. Hvað á fólk út í heimi eftir að hugsa? "wwoooh, those Icelanders are extremely weird!!". "Let´s go take a look at them". Túristar eiga eftir að koma hingað í massavís, en ekki til þess að skoða Ísland, heldur til þess að sjá heilu hjarðirnar af Björkum og Sigurrósar-holubúum!! En svo koma þeir hingað og hvað? Engin Björk, engin Sigurrósar-rotta! Fullt af venjulegu, hversdagslegu fólki! Ef þeir verða heppnir þá sjá þeir Megas og fá meira heldur en þeir borguðu fyrir. Jahhh jedúddamía.

J.

Nýrómantísk kvæði.

Ég er þessi týpa sem fæ algera dellu fyrir sumum hlutum. En oftast líður þessi della hjá á nokkrum dögum og er ég hættur að taka þessar flugur alvarlega. Núna er ég með æði fyrir "rómantískum" kvæðum og stefnan er að safna þessum kvæðum í bók og gefa út fyrir jól. Ég tek sjálfan mig ekki alvarlega á slíkum stundum og fæ mér þess í stað bara kaffibolla og hlæ að kjánaskapnum í mér. En ég ætla að deila með bloggheimum einu slíku kvæði og endilega hendið fram einhverju kvæði í þessum stíl í commentin ef þið eigið þau til. (Mig vantar nefnilega kvæði í bókina sem ég ætla að gefa út).

Þórólfur með þéttan pung

þrammar eftir velli

Á honum eistun eru þung

átján pund með belli

Limur Eistnaskáld

Hver er tilgangur bloggsins?

Ég veit það ekki. Mér finnst bara gaman að skrifa einhverja vitleysu á stafrænt blað. Mig langar til þess að skrifa um skemmtilega atburði sem gerast í mínu lífi en því miður er líf tannlæknanemans fremur fábrotið, nema þið viljið lesa um svæsin tannholdsbólgu tilfelli eða hvernig lyfjaform henta best fyrir fólk sem er t.d. meðvitundarlaust. En ég efast um að fólk hafi gaman af því að lesa það. Því hentar mér best að segja frá mínu fábrotna lífi með miklu aukalegu kryddi. Að vísu er allt sem ég hef sagt um mína stórkostlegu líkamsbyggingu staðreynd, ég er algert hönk, það er staðreynd og það vita það allir sem hafa séð mig. Ég er alveg hreint stórkostlegur náungi og í óravíddum alheimsins þá er ég marktæk stærð eitthvað annað en venjulegt fólk sbr. Orra. Hversu stórkostlegur getur einn maður verið??? Jú jú, mikið rétt, svona stórkostlegur. (ég ætla ekki að setja inn mynd af mér því að fegurðarljómi hennar gæti ollið yfirliði eða einhverju þeim mun verra!!)

Kv. Hafliðinn

Meiri snjó, meiri snjó, meiri snjó!!!!!

Takk fyrir, svona á þetta að vera maður, kafsnjór og hér um bil ófærð. Ég hlæ framan í þá sem ekki eru komnir á vetrardekk! Hahahahaha!!! hahahaha! Það kom yfir mig sælutilfinning þegar ég leit út um gluggann á lesstofunni í skólanum í dag. Venjulega horfi ég beint á Landspítalann en í dag sá ég hann ekki út af snjókomu og skafrenning. Svo gekk umferðin að sjálfsögðu löturhægt. Æðislegt. Yndislegt. Já það verður seint sagt að ég hati snjó. Snjór er frábær. Þvílíkur fortíðarljómi sem kom yfir mig hérna í dag þegar snjónum kyngdi niður. Svo er þetta líka fullkominn snjókúlusnjór!!! Já svei mér þá, ég held ég gefi skít í lyfjafræðiprófið!! Ég er farinn út að búa til snjókall og kasta snjókúlum í gamlar kerlingar!!

Snæfinnur Hasshaus.

Það var, er og verður alltaf töff að vera í rokkhljómsveit!!

Ég var/er í rokkhljómsveit (góðar rokkhljómsveitir hætta aldrei, þær leggjast bara í dvala). Hún heitir Rufuz og hét þar á undan Vent! Það er tvímælalaust ein sú skemmtilegasta hljómsveit sem ég hef nokkurn tíma verið í. Ég tek undir það sem Hlynur og Orri sögðu um þessa hljómsveit. Þetta er ein af þessum hljómsveitum þar sem góðir vinir koma saman til þess að leika sér og spila tónlist sem þeir hafa gaman af og eru ekki að því fyrir neinn nema sjálfan sig. Hrein skemmtun. Þetta er svipað og þegar maður fór að leika sér að He-Man köllum þegar maður var lítill, það var einfaldlega alveg ótrúlega gaman og tíminn flaug meðan maður var að því. Við urðum nú aldrei neitt frægir en við náðum a.m.k. að taka upp heilmikið efni sem er alveg stórkostlegt að hlusta á þegar maður er lítill í sér og finnur fyrir einhverri fortíðarþrá. Á þessari síðu HÉRNA eru nokkur af þessum lögum og mæli ég eindregið með því að fólk hlusti. Þetta er mikil snilld!!!!!

K.O.R.I.T.F.W.

Hvar?

-Svona togaðu drengur!!
-Hva....kanntu þetta ekki?
-Á ekkert að hjálpa manni?
-Slaka.........Slaka..........SLAAAAKAAAAA!!
-Djöfull ertu lengi að þessu!!
-Ertu ekki búin?
-Hvernig væri að fara að vinna meira og tala minna andskotinn hafi það!!
-Og svo....tooooooga!
-Þetta er vonlaust!
-Veistu það ekki?? Ertu ekki í háskóla???

Læra, Læra, Lææææææra!!!

Já, læra!! Nú hefst prógramið "40 dagar og 40 nætur" þar til að síðasta prófinu er lokið og eftir það, þá ætla ég að fá mér kaffibolla og lesa einhverja spennusögu eftir Arnald Indriðason. Kannski fæ ég mér kanilsnúð með. Lætin hefjast með lyfjafræðiprófi þann 23. nóvember. Næsta próf eftir það mun vera örveru og ónæmisfræði þann 10. des og svo líkur þessu með meinafræði munns og kjálka þann 16. des. Og ég fæ ekkert nema kaffi allan þennan tíma. Kannski ein og ein kleina slæðist með. Blogg verður annaðhvort af gríðarlega skornum skammti þennan tíma eða í miklu magni þar sem maður reynir iðulega að finna sér eitthvað annað að gera enn að læra meðan á próflestri stendur. Tíminn leiðir það í ljós.

Kv. Jón Hafliði.

p.s. Ég horfði á Opruh Winfrey um daginn..............það var leiðinlegt.

p.s.s. Hvort hræðir ykkur meira? Sturtuatriðið í Pshyco eða sturtuatriðið í Eldsnöggt með Jóa Fel?

Kannt þú ekki að nota tannþráð???

Ég áttaði mig á því um daginn að ég á mér leiðindakarakter sem kemur fram öðru hvoru. Þessi karakter er tannlæknaneminn sem ætlar að hafa vit fyrir öllum. Þessi karakter býr í öllum tannlæknanemum og er sérstaklega áberandi við fyrstu árin í námi, svo dregur aðeins úr honum, en hann kemur alltaf fram öðru hvoru, jafnvel að námi loknu.
Það sem einkennir þennan leiðindakarakter er einstök þráhyggja sem lýsir sér í því að maður spyr alla sem maður þekkir hvort þeir noti ekki tannþráð reglulega!! Og það sem verra er, þessi karakter veit aldrei hvort hann sé búin að spyrja að þessu áður og líður eins og hann verði að sinna sínu starfi og minna fólk á það að nota tannþráðinn. Í verstu tilfellunum þá byrjar tannlæknaneminn að vera með eins konar sýnikennslu í því að nota tannþráðinn, sem felst í því að hann notar fingurna til þess að lýsa hreyfingum þráðsins milli tannanna og hvernig hann strýkur yfirborð þeirra. En það eru einna helst þeir sem eru nákomnir tannlæknanemanum sem verða fyrir þessum hryllingi, en sýnikennslan kemur venjulega í beinu framhaldi af því þegar einstaklingur nákominn tannlæknanemanum segir við hann að hann noti tannþráðinn reglulega. Betra væri að segja bara við tannlæknanemann að maður noti tannþráð ekki reglulega og finnist það leiðinlegt. Þá verður tannlæknaneminn venjulega orðlaus eða segir að það eigi að nota þráðinn a.m.k. 3 sinnum í viku og labbar í burtu mumlandi eitthvað um tannholdsbólgu og loftfælnar bakteríur, svo eftir svona 3-5 mínútur þá er hann horfinn og allt fellur í dúnalogn.

Kv. Jón Hafliði.

Skrýtinn endir.

Hvað dettur manni í hug þegar orðasamsetningin "Skrýtinn endir" kemur einhvers staðar fram? Mér dettur helst í hug bók/mynd eftir Stephen King (hef aldrei lesið bók eftir hann en hef aftur á móti séð fjölmargar myndir sem byggðar eru á bókum hans). Þessar myndir eru langoftast alveg þrælskemmtilegar og óhuggulegar (fæ ennþá martraðir út af IT). En mér finnst alveg agalega algengt í þessum sögum að endirinn sé bara einhver alger þvæla, eða bara stórfurðulegur. Það er eins og hann sé búin að skrifa alveg frábæra sögu og búinn að vera að brainstorma alveg svakalega og allt er alveg hreint stórkostlegt og þá.........dettur hann í það til þess að fagna því að hann sé næstum því búin að klára eina bestu bók allra tíma og þynnkan varir í marga daga. Og á þessum dögum þá er það eina sem hann hugsar: "Hvernig í andskotanum á ég eiginlega að klára þessa djöfulsins bók?" Svo býr hann til einhverja algera þvælu og það eina sem kemur upp í hugann er: "OK.....skondið....aha".

The Gunslinger

P.S. ..........Nei annars sleppum því.

Gapgeta = 38 cm

Það væri allsvakaleg gapgeta maður.
Jæja ég er semsagt í skólanum og einhverjir nemendur eru að blaðra um gapgetu. Vei.

Já nú er hvassviðri og frost en enginn snjór, snjórinn er allur fokinn til andskotans. Helvíti hressandi að fara út í þessu veðri, fékk svona tilfinningu í varirnar sem ég hef ekki fundið síðan maður var að leika sér í Gilinu í denn. Það er þessi dofatilfinning sem sýnir sig í því að þegar maður ætlar að brosa þá sýnir maður bara tennurnar á asnalegan hátt. Æðislegt. Loksins er kominn vetur, er orðinn alveg hundleiður á þessari rigningarfýlu sem á það til að vera hérna í 101 Rvk. Skítapleis. Ég vil fá snjóskafla og ófærð, neyðarástand í Reykjavík!!!! Það var víst þannig einhver jólin og þá var ég bara fyrir austan og missti af því, en það var reyndar allt á kafi heima líka en það er nú bara eðlilegt, ekkert nýtt. Ég vil fá það mikinn snjó að krakkar fari og hoppi fram af Hallgrímskirkju í snjóskafla, það væri almennilegt. Man að það var fátt skemmtilegara en að flakka um Neskaupstað í leit að almennilegum snjósköflum til að hoppa í. Best var þegar maður festi sig í nokkrar mínútur. Svo þegar maður var búinn að losa sig þá hoppaði maður aftur og aftur og aftur þar til maður var farinn að brosa eins og ansi. Helst kominn með kulbletti á kinnarnar. Þá var grafið snjóhýsi, risastórir snjóhellar sem maður gat staðið uppréttur í og verið 4-5 inni í einu. Þvílíkur draumur. Snjókúlustríð, hengjuævintýri í gilinu, frjálst fall í djúpa púðursnjóskafla, örvænting í baráttunni við snjóskaflanna á heimleiðinni, heitt kakó og The Empire Strikes Back. Those were the days.

Jón Kaldalóns.

Það er ískalt á toppnum og asni að reykja sígarettu!!

Fór í netta fjallgöngu í dag. Ákvað að skella mér á hið fína fjall Helgafell eða Holy Mountain eins og Tolkien hefði kosið að kalla það. Það var ekki laust við að Hringadróttinssaga hefði komið upp í hugann á þessari göngu, gríðarlega flott landslag á þessu svæði og hef ég hiklaust sett mér það markmið að kanna þetta svæði betur og lenda í skemmtilegum ævintýrum.............jájá. En allavega, ég var í góðum fíling í þessari göngu og ég er greinilega í góðu formi enda stæltur með eindæmum. Gangan gekk vel fyrir sig, ég komst upp á toppinn og hlakkaði til að setjast niður í kaldri golunni, njóta útsýnisins og anda að mér fersku fjallaloftinu. Svo kom það eins og blaut tuska í andlit mitt. Reykingastyppa........hvur andskotinn. Ég rölti á toppnum og þar sat fullorðinn maður með ljótan hýjung, ljót gleraugu og vindil. "Góðan daginn" sagði ég ómþýðri röddu og "góðan daginn" svaraði kallinn rámri röddu. Venjulega hefði ég sagt blessuð blíðan eða eitthvað álíka og blaðrað við þann einstakling sem ég rekst á á förnum vegi. En í þetta skiptið sagði ég ekkert og fór niður hundóánægður með "Vanvitann með vindilinn". Helvítis hálfviti.

Gunnlaugur Ormstunga.

Mikilmennskubrjálæði??

Ég held ekki! Ég var að fá lánaðar nótur hjá góðvini mínum Óla Egils, a.k.a. Óla Fiðlu, að lagi eftir Paganini og ég ætla að spila þetta lag á bassann!! Þetta eru fjórar blaðsíður af nótum, lagið er í allegro, eða 120-160 slög á mínútu (held ég), og þetta eru um 180 taktar og eingöngu 16 parts nótur!!! Mikilmennskubrjálæði? Kannski....en ég held ekki. Maður getur að minnsta kosti sagt að maður hafi reynt. Ég man ekki alveg hvað þetta lag heitir, þetta er einhver opus 11. Stórskemmtilegt alveg, er að spá í að safna síðu hári og hafa það allt upp í loftið, kannski verð ég þannig sjálfkrafa við það að liggja yfir þessu lagi, vakna bara einn daginn með sítt hár og allt upp í loftið, alveg eins og brjálað tónskáld. Ég sé þetta alveg fyrir mér......ég labbandi niður Laugarveginn með hárið allt upp í loftið og hummandi lagið. Svo öskra ég á pottaplöntur og segi þeim að hætta að hæða mig. Ég er farinn heim að æfa mig og öskra á pottaplöntur.

Kv. J.

Sagði einhvern blogg?

Jæja!! Þá er bara kominn sunnudagur......það rignir...að sjálfsögðu.

Fór á oktoberfest/grímuball með tannlæknadeildinni á föstudaginn og klæddi mig upp sem arabi. Fékk einhverja mussu og svona blómapottahatt hjá Helga vini mínum. Ég ákvað að láta búninginn duga og ekkert vera að fara í einhvern karakter, því ef ég hefði gert það þá hefði fyrirsögnin í fréttunum í gær verið: Sjálfsmorðsárás í sal Slysavarnarfélags kvenna seint í gærkveldi. Ég ákvað þess í stað að vera bara fullur og skemmtilegur eins og ég er alltaf, þar til einhver hellti rauðvíni yfir mig, þá var ég bara fullur og fúll. En það entist bara í smástund því ég var ekki lengi að taka gleði mína á ný, þar til einhver asni kom og var einfaldlega hundleiðinlegur, þá varð ég fúll aftur og benti manninum á það hversu leiðinlegur hann væri.........hann varð ekkert skemmtilegari fyrir vikið. Hreinskilni bara borgar sig ekki.

Smile er góður diskur. Brian Wilson og co. fara á kostum á þessari plötu. Lögin renna öll saman í eitt og mynda heilsteypt og flott verk. Finnst t.d. mjög flott melódían: Child, child, child, the child, the child vera mjög töff, en hún kemur fyrir í fleiri heldur en tveimur lögum. Það veit ábyggilega enginn hvað ég er að tala um. En best að fara að renna plötunni aftur í gegn.

kv. Jón Hressi

Grebesknepes

Jæja kæru blogglendingar, þá er bara komin mánudagur og svei mér þá ef haustið er ekki komið líka, allavega fuku nokkur þurr laufblöð í smettið á mér rétt áðan og skildu eftir sig djúpa skurði í mínu annars lýtalausa andliti, auk þess sem það er aðeins farið að kólna. Helvítis mánudagar.
Annars fór helgin ágætlega, ég stóð mest allan tímann útí Hvíta í Borgarfirði með stöng í einni og ekkert í annarri og veiddi hvorki meira né minna en heila tvo fiska á Black ghost flugu sem er umtalsvert meira en ég hef veitt á flugu hingað til. Þannig að þetta er allt að genga prýðilega. Annars nenni ég ekki að blogga meira núna.
En það má til gamans geta að Hulda er nú farin að blogga og er slóðin http://www.blog.central.is/hulle

bleble

Fjer ferir eystan

Já við Hulda skelltum okkur austur síðustu helgi og höfðum af því gagn og einnig nokkurt gaman. Alltaf gott að líta á heimaslóðir og slaka aðeins á. Ég lét loksins verða af því að skella mér á Rauða Torgið sem er nýja kráin í bænum í gamla Gilshúsinu eða gömlu Bakkabúðinni eins og það er víst kallað og djöfull er þetta óþægilegur stóll sem ég sit í.......svona búin að skipta um stól. Já ég leit þangað með Knútnum áður en haldið var á trúbadorahátíð og verð ég bara að segja að þetta er alger snilldar staður og alveg tilvalið að fara þangað þegar mann langar í bjór eða kaffi. Þarna eru þægilegir stólar, ódýr bjór, koníakshorn og síðast en ekki síst breiðtjald til þess að horfa á eitthvað skemmtilegt eins og t.d. tónleika með Deep Purple eða leik í meistaradeildinni. Já ég held bara að maður láti Stúkuna eiga sig í flestum tilfellum héðan í frá. Gaman að því.
Svo fór maður á tónleika með hinum ýmsu trúbadorum og það var gaman. Nenni ekki að segja neitt meira frá því....þetta var bara gaman...ekkert svakalegt......bara gaman........OK?
Svo var að sjálfsögðu litið í fjallið og svona og var það alveg stórkostlegt að sjálfsögðu, en fyrir þá sem það ekki vita þá finnst mér gaman að labba upp á fjöll og reyni að gera það sem oftast og hef ég því miður alltof lítið gert af því hérna í suddanum í Rvk. Þannig að ef einhver ætlar í fjallgöngu fyrir sunnan þá má sá hinn sami hafa samband og bjóða mér með, ég kem kannski.

Annars gengur lífið bara sinn vanagang og Goggi greyið er sjálfsagt orðinn býsna þreyttur en ég er búin að vera að spæna upp í honum tennur og rífa þær úr á víxl og setja nýjar í staðinn, og svo spæna meira og rífa út og sulla amalgami út um allt, að ég tali nú ekki um það þegar tennurnar brenna út af bornum, en það er nú ekkert alvarlegt. Ferðir til tannlæknis eiga ekkert að vera eins og spa meðferð í Laugum, það veit fólk vel og það er ástæða þess að því er ekkert sama um það að fara til tannlæknis. Ég ætla ekkert að vera að rembast við það að vera þessi "mjúki" tannlæknir. Ég er bara það sem fólk býst við af mér. Fólk kemur ekki frá mér og segir: "Þetta var alveg æðislegt, það var rifið úr mér tvær tennur og ég fann ekki neitt, hann Jón er alveg æðislegur". Þegar fólk kemur frá mér þá segir það bara: "Æ, þú veist hvernig þetta er". Þannig er maður ekkert að vekja neitt umtal, maður er bara tannlæknir og það finnst engum frábært að koma og ekkert hræðilegt heldur, því er bara ekki sama.

Kv. Jón Hafliði. Tannlæknirinn á horninu.

Hetjan mín/fórnarlambið mitt

Já þá er blessaður skólinn bara byrjaður enn á ný og allt komið á fullt. Ég er að ganga í gegnum mín fyrstu kynni við sverðið mitt, þ.e.a.s. borinn, og er það bara nokkuð gaman. En til þess að heimurinn geti fengið að njóta hinna dásamlegu dýrðar sem fylgir tannlæknum þá þarf að færa fórnir. Fórnin í mínu tilfelli heitir Goggi. Ég hitti Gogga á hverjum virkum degi frá 8-12 og framtíð mín veltur á því hvernig Goggi kemur út úr hrakningunum sem fylgja þessum fyrstu stundum mínum með verkfærin. Goggi er úr plasti. Ef Goggi væri mennskur þá liði honum mjög illa. Eins og einn kennarinn minn sagði; "þetta er góður sjúklingur, hann kann ekki að segja Á!". Já það eru ýmsir ósiðir sem ég þarf að venja mig af áður en ég fæ að koma nálægt fólki með borinn. T.d. verð ég að átta mig á því að ég get ekki notað augun á venjulegu fólki til stuðnings fyrir þumalfingurna (eða eins og ég kýs að kalla augntóttastuðning), venjulegt fólk sættir sig ekki við að að gúmmídúk sé troðið upp í kok, það vill ekki fá amalgam ofan í kok, það yrði ekki sátt ef ég stæði upp í miðjum klíðum og fengi mér einn kaffibolla, jafnvel tvo. Goggi sættir sig við þetta. Goggi er sterkur, Goggi er hetja.

Karíus

Járnfrúin og ég.

Eins og flestir sem mig þekkja vita þá er ég og hef alltaf verið mikill aðdáandi hinnar stórkostlegu, bresku bárujárnsrokkhljómsveitar Iron Maiden. Sumir vilja víst meina að á tímabili þá hafi legið við að það hefði þurft að leggja mig inn........ég er nú ekki alveg sammála því. En best að ferðast aðeins aftur í tímann og rifja hlutina upp.

Það var um vetur. Árið er 1988 og ég er 7 ára. Ég er í heimsókn hjá Guðmundi Kára vini mínum og í sjónvarpinu er myndband með Prince, þá sagði ég orðrétt: "Prince er ömurlegur......ógeðslegur"(strax orðin rokkari, það er ekki laust við að maður tárist). Hef ekki þolað Prince síðan þó svo að ég neiti því ekki að hann sé alveg prýðis tónlistarmaður og eigi nokkur alveg þrælgroovandi lög..........en hann er ömurlegur........ógeðslegur. Þá kom hann Gunnlaugur eldri bróðir Guðmunds Kára og spurði hvort við vildum heyra alvöru tónlist. Við játuðum því og forvitni mín jókst gríðarlega þegar hann tók upp plötu og framan á plötunni var egypskt umhverfi og gríðarstórt líkneski af draugalegum manni sem leit út fyrir að hafa verið dáinn í dágóðan tíma og eldur brann í augunum á honum. Þetta var Eddie, sem er framan á hverri einustu plötu með Iron Maiden og alltaf í nýju líki. Svo setti hann plötuna á og lag byrjaði. Það hófst á draugalegum vindi, hjartslætti, úlfur ýlfraði og svo kom öskur sem svo varð að dimmum hlátri og svo hófst lagið. Annað eins rokk hafði ég aldrei á minni stuttu ævi heyrt. Þetta var lagið Powerslave, titillag plötunnar og hefur það verið í miklu uppáhaldi hjá mér frá þessum degi. Eftir þetta var ekki aftur snúið, ég var eins og frelsaður maður.

Allir sem ég þekkti urðu að vita af þessari snilld og ég man eftir því að ég lét alla mína vini hlusta á þetta og tókst mér að gera þá marga að aðdáendum eftir mikið hark, enda ekki annað hægt, það sem þeir fengu í afmælisgjafir frá mér voru Iron Maiden kassettur ef það voru ekki G.I. Joe kallar. Ég man meira að segja eftir því að ég gaf Valdimari bróður mínum Iron Maiden bol í afmælisgjöf, það var svartur hlýrabolur með Powerslave myndinni framan á ef ég man rétt. Ég veit ekki hvort hann hafi gengið í honum. En það áttu allir að fíla Iron Maiden. Ef ég var spurður hvort ég vildi hlusta á Guns´n Roses þá var það eins og að bjóða öfgafullum múslima í messu á jóladag til þess að fagna fæðingu frelsarans, ég bara móðgaðist, en í stað þess að sprengja mig í loft upp þá sagði ég bara að Guns´n Roses væru ömurlegir og Steve Harris væri besti bassaleikari í heimi. Og ég vissi að ég hefði rétt fyrir mér. Og Slash væri sko ekki betri en Dave Murray á gítar.

Svona gekk þetta í nokkur ár, ég keypti allt sem ég komst yfir með Iron Maiden, auk þess sem diskar með Metallicu, Red Hot Chili Peppers (af því að bassaleikarinn var góður eins og Steve Harris), Manowar, Dio og ég veit ekki hvað og hvað slæddust með. Smátt og smátt hættu vinirnir að hlusta á Maiden, og ég gleymi því aldrei hvað mér fannst Ómar Dennis með ólíkindum vitlaus að vera að hlusta á Haddaway í partýi.........það hlaut að vera eitthvað mikið að honum. Ég held að þá hafi ég verið orðinn 11 ára gamall nýbúinn að kaupa minn fyrsta geisladisk, sem var að sjálfsögðu Fear of the Dark með Iron Maiden og hip-hop var að verða vinsælt og á þessum tíma höfðu vinsældum Maiden dalað og Bruce Dickinson hætti í Iron Maiden tveimur árum seinna. Við tók lélegt tímabil hjá Maiden þar sem þeir fengu nýjan söngvara, Blaze, og fyrsti diskurinn með honum innanborðs var vægast sagt hundleiðinlegur og varð ég fyrir miklum vonbrigðum og lagði Maiden til hliðar. Ég byrjaði að spila á bassa og komst að því að Steve Harris var ekki besti bassaleikari í heimi og ég fór að hallast meira að djassi. Var þeirra tími liðinn? Ég var farinn að hallast að því, þeir gáfu út annan disk árið 1998 með Blaze og var sá diskur alger hörmung, ég gaf honum ekki einu sinni tækifæri. Diskarnir fóru að safna ryki og ég fór að herja á önnur mið. Iron Maiden voru orðnir hluti af fortíðinni, voru eins konar barnagælur ef svo mætti að orði komast. Þetta var búið.

Svo árið 1999 fóru að heyrast sögur um það að Bruce Dickinson og Adrian Smith væru að fara að gangast til liðs við Maiden aftur, en Adrian hætti árið 1990 og við tók Janick Gers kom inn og fylgdi honum nýtt og síðra sánd. Núnú hugsaði ég, þetta verður forvitnilegt. Ég fór að fylgjast með þeim í gegnum heimasíðuna þeirra og var ekki laust við að það byggðist upp mikil eftirvænting, þeir voru byrjaðir að toura um evrópu með Bruce og Adrian og Blaze hafði verið sparkað. 30000 manna tónleikar hvar sem þeir komu.....jújú það leit út fyrir að það væri enn líf í þessum gömlu köllum. Svo kom út nýr diskur árið 2000 sem bar nafnið Brave New World. Alger snilldar diskur og eitt það besta sem þeir höfðu gert í mörg mörg ár. Þeir slógu í gegn og headlinuðu á hverri hátíðinni á fætur annarri sem endaði svo með því að þeir spiluðu fyrir 250000 manns á Rock in Rio.
Iron Maiden hafa aldrei verið vinsælli en nú og er talað um að það sé ótrúlegt hvað margir sæki tónleikana þeirra því ekki eru þeir spilaðir í útvarpi og lítið er selt af diskunum þeirra en það selst upp á tónleikana þeirra hvar sem þeir spila og eru það yfirleitt um 30000 þúsund manna hallir.

Já, ég er sko ekki hættur að hlusta á Iron Maiden og er sko ekkert að fara að hætta því, en ég er hættur að reyna að þröngva þeim upp á aðra og móðgast ekki þó menn vilji hlusta á eitthvað annað. Ég á meira að segja nokkra Guns´n Roses diska sem ég hlusta reglulega á, en í gamla daga þá voru það bara heimskingjar sem hlustuðu á Guns´n Roses. Mér finnst Prince ennþá
ömurlegur.......ógeðslegur en fíla samt fullt af lögum með honum. Já, gaman að þessu.

Kannski hefði þurft að leggja mig inn eftir allt saman.

Up the Irons!

Eins og mér sé ekki sama!/Nick Cave

Jóakim og frú voru að skilja...............eins og mér sé ekki sama!

Rut Reginalds er komin með nýtt útlit...............eins og mér sé ekki sama!

Það gengur á með skúrum í Ameríku............eins og mér sé ekki sama!

Nick Cave var að gefa út nýja plötu.................AHA, það er mér ekki sama um! Ég er nú reyndar enginn ofsafenginn aðdáandi og ég á bara einn disk með honum og er það Murder Ballads sem er algert snilldarverk sem fjallar, eins og nafnið gefur til kynna, um morð og slíkan sora og stendur þar lagið "Stagger Lee" upp úr þar með línum eins og: "Well, those were the last words that the barkeeper said ´Cause Stag put four holes in his motherfucking head". Og svo er það líka lagið sem allir þekkja, en það er "where the wild roses grow" þar sem Cave syngur á móti Kylie Minogue. En mér skilst að nýja platan hans sé ekkert nema tær snilld og er því alveg tilvalið að verla hann. Já svei mér þá ég held ég drífi bara í því.

Bad motherfucker called Stagger Lee!!!!!

Aðvörun!
Jæja þá er komið haust. Rigning alla daga, laufblöðin fara að mynda aukið karotín og þar með hefst hin dásamlega haustlita sinfónía og skógarþrestirnir fara á fyllerí. Það er hættulegt að labba í götu þar sem hvert einasta tré er reynitré (það eru trén sem túttubyssuberin vaxa á) án þess að vera í einhvers konar hlífðargalla á þessum tíma árs. Ég man eftir því þegar ég var á lokaári mínu í menntaskóla þá labbaði ég alltaf sömu leið í skólann, og þar var ein gata sem nánast einungis hafði reynitré. * Þessari götu fylgja margar skemmtilegar minningar, sú sem stendur upp úr er þegar ég var að labba svefndrukkinn í skólann, í rigningu, um haust og skógarþrestirnir fullir. Ég labbaði og horfði á mósaík laufað malbikið. Gulur, rauður, blár, appelsínugulur...........blár?????? Ég stoppaði. Blár??? Jújú, mikið rétt, kraftaverk gerast enn. Ég fann fimmþúsund kall. Aldrei hafði sést svo breytt bros á göngum Menntaskólans á Akureyri klukkan 8:15. Ekki einu sinni hjá stærðfræðikennara sem tókst að fella allan bekkinn. Allur dagurinn fór í það að hugsa um hvað ég ætti að gera við þennan yndislega fimmþúsund kall. Ég passaði fimmþúsund kallinn eins og hann væri barnið mitt. Djásnið mitt. Svo kom föstudagur.

*Þarna missti ég þráðinn og fór að skrifa um eitthvað allt annað.

En það sem ég ætlaði upphaflega að tala um í sambandi við þessa götu voru túttubyssuberin. Manni er beinlínis ekkert sama á þessum tíma árs. Málið er það að skógarþrestirnir gúffa svoleiðis í sig af túttubyssuberjum að berin gerjast í maganum á þeim og þeir verða blindfullir, (þetta heyrði ég í útvarpinu og það lýgur aldrei) og það útskýrði það að í einu göturölti á Akureyri þá kom það fyrir 3-4 fjórum sinnum að skógarþröstur var næstum því búin að fljúga á smettið mitt. Svo flýgur annar hver fugl á rúðu og hálsbrýtur sig. Ég mæli með því að fólk hafi augun með fullum skógarþröstum, þeir eru stórvarasamir.

Johnny Mnemonic (ömurleg mynd með Keanu Reeves og íste)

Hólí Mólí.

Ég var að keyra í bílastæðinu hjá öryrkjabandalaginu um daginn að leita mér að stæði og þá kom þessi hugsun upp í huga minn: "Hvaða helvítis, djöfull er mikið af fatlaðra stæðum hérna". Eftir fimm sekúndur kýldi ég mig.

Jæja það styttist óðum í að skólinn byrji og þá byrjar hin dásamlega rútína skólalífsins, ég byrja á hverjum einasta degi klukkan átta og er til mest fjögur í skólanum. Eftir þetta sumar er ekki til neitt sem ég þrái meira heldur en rútína. Ástæðan? Jú ég var að vinna vaktavinnu í sumar sem var ekki með neinu rúllandi plani, heldur voru vaktirnar bara einhvern vegin. Morgunvakt-kvöldvakt-millivakt-næturvakt-næturvakt-millivakt-frí-frí-frí-frí-kvöldvakt-millivakt-morgunvakt-frí-kvöldvakt-frí-frí-næturvakt o.s.frv. Þetta gerir mann alveg ruglaðann. Ég er einn af þeim mönnum sem þrífst best við reglulegan vinnutíma og það gera flestir enda hefur það verið vísindalega sannað að það hefur ruglandi áhrif á hin ýmsu efnaskipti líkamans að lifa ekki rútíneruðu lífi. Ég tók til dæmis eftir því að ég varð stundum skrýtinn í maganum og pirraður eftir að mikið rót var búið að vera á sólahringnum. Þannig að ég kem til með að koma stálsleginn út úr þessum vetri. Rútína er holl og góð, allan sólahringinn.

Svo verður fjör um helgina því að Búálfarnir eru að fara í bústað í bindindisferð. Þar verður spilað bridds og drukkið kaffi og te og farið í sund eldsnemma á morgnanna eins og okkur einum er lagið, hver veit nema við sleppum aðeins af okkur beislinu og fáum okkur eins og einn bjór.........tíhíhíhí. Ætli það. Mikið gaman mikið fjör.

Aztekar, þjóð blóðsins.

Já Aztekarnir voru nú engin smá þjóð, og ekkert lítið biluð. Þessi þjóð réði yfir stórum hluta Mið-Ameríku og var þekkt fyrir mikla grimmd. Þetta var hirðþjóð sem kom úr norðurhluta Mið-Ameríku og réðist inn í hinar ýmsu borgir. Þeir fylgdu svo eftir spádómi sem fólst í því að þjóðin átti að flakka um þar til komið væri að erni sem væri að gæða sér á snáki ofan á vissri tegund af kaktusi. Þar skildu þeir byggja stórt hof til heiðurs þeirra æðsta guði, Huitzilopochtli, sólarguðinn. Þeir trúðu því að til þess að sólin (Huitzilopochtli) gæti komið upp að morgni þyrfti hún að heyja mikinn bardaga á hverri nóttu við illa djöfla (sem voru tunglið og stjörnurnar). Og til þess að hann fengi næga orku fyrir þann bardaga þurfti blóð og því fóru fram mannfórnir á hverjum degi. Þessar fórnir fóru þannig fram að fórnarlömbin, sem oftast voru fangar úr borgum sem þeir höfðu hertekið, gengu upp fórnaraltari, sem voru stórir pýramídar ekki ósvipaðir Maya píramídunum. Þegar upp var komið tók fórnarprestur á móti fórnarlambinu, lagði þá á steinborð og skar úr þeim hjartað og hélt því til móts við sólu og brenndu það svo í heilögum eldi sem brann í "vasa arnarins". Svo var líkunum varpað fram af pýramídunum. Við sérstök tilefni þá buðu heilagir stríðsmenn sig fram í þessar fórnir og hafa fundist bréf þar sem skrifað er: "Bróður mínum verður fórnað í dag, það er sárt en ég er stoltur af honum". Svona var þetta bara. Svo þegar verið var að biðja til regnguðsins, Tlaloc, þá var fórnað börnum.
Talið er að þegar verið var að vígja nýtt og stórt hof fyrir sólguðinn þá hafi fjórir fórnarprestar staðið í því að fórna 80000 manns. Það er mikið af blóði, ég held að reyndustu menn hafi ekki einu sinni náð að gera að 80000 þorskum um ævina........jú kannski. Það er ritað að þegar menn Cortézar réðust inn í borgina þá hafi verið eins konar hleðsla þar sem höfuðkúpum fórnarlamba hafði verið raðað á stangir og töldu menn 200000 höfuðkúpur. Það er meirihluti íslendinga.
Já þetta er rosalegt, það var sko ekkert lítið lagt á fólk til þess að sólin gæti komið upp. Ég ætla rétt að vona að íslendingar fari ekki að taka upp á þessu til þess að reyna að minnka tíðni skammdegisþunglyndis. Hver veit.

Do the hustle

Já þvílíkt og annað eins. Ég var að rölta um mitt heimili í einhverju reiðuleysi í morgun þegar ég stöðvaði skyndilega með svip sem gaf til kynna að ég hefði uppgötvað eitthvað hræðilegt. Ég stóð þarna á miðju eldhús/stofu gólfinu (ég bý í lítilli íbúð) og sagði við sjálfan mig: "Jón Hafliði Sigurjónsson, hvað í andskotanum er að þér?" Og ég svaraði: "Ha? Hvað?" Og ég sagði við mig aftur: "Af hverju í ósköpunum ertu að söngla Do the Hustle?" Og ég bara stóð kyrr í mínum sporum og gerði ekkert í kortér eða svo. Þegar ég var búin að jafna mig byrjaði ég aftur að rölta í reiðuleysi um íbúðina og áður en ég vissi af var ég byrjaður að söngla lagið aftur. Þá hljóp ég á vegg og rotaði mig. Þegar ég vaknaði úr rotinu eftir hálftíma eða svo þá var aðeins eitt sem kom upp í huga minn; "dedödedödehdehdödeda, do the hustle". Af hverju getur maður aldrei fengið uppáhalds lögin sín á heilann? Af hverju þarf maður alltaf að fá óþolandi lög á heilann? Hver er tilgangur lífsins? Þetta eru spurningar sem maður fær sennilega aldrei skiljanleg svör við og verður að lifa við það alla sína ævi að liggja andvaka á nóttunni og velta fyrir sér og söngla óþolandi lög þar til maður sofnar værum svefni og vaknar með nýtt, óþolandi lag á heilanum og maður veltir því fyrir sér hvað maður er í raun að gera hérna.

Diskókveðja. Dr. J.

Jedúddamía.......................................

Úff maður, hitinn hérna er að gera út af við mig. Ég sver það, ég bara veit ekkert hvað ég á að gera í svona rosalegum hita. Auðvitað fór maður að hugsa með sér að maður yrði nú að vera úti fyrst það er svona gott veður og ég gerði það í gær, var mikið úti. Ég var semsagt í vinnunni og sat bara úti í garði og bónaði bílinn og svona og hékk bara úti frá 8-16. Svo þegar ég kom heim úr vinnunni þá var ég bara ónýtur. Síðdegissólin skein á veröndinni hjá mér og lék við hvern sinn fingur. Tilvalið að leggjast út og láta sólina gefa manni vellíðunartilfinningu og fá svo stöku sinnum svalan gust á sig....aaaaaaaaaaaa hið ljúfa líf. En nei, engin svalur gustur í gær, ó nei, heldur hlandvolgur og slæmur gustur. Ég var sko búin að fá nóg af sól í gær. Ég gat ekki hugsað mér meiri sól. Ég reyndi að vera úti.....nýta góða veðrið og svona. En ég gat það ekki. Ég bara lagðist upp í sófa og blótaði sólinni. Og horfði á Star Wars.

Neistaflug........................

Jæja það var sko mikið fjör fyrir austan um helgina maður. Fjörið byrjaði í Neskaupstað í stúku Egils Rauða á fimmtudagskvöldinu þar sem við Búálfar störtuðum helginni af gömlum og góðum vana og var fjörið alveg með eindæmum, það mættu 160 manns á barinn og var staðurinn orðinn fullur klukkan 2200, semsagt þetta er greinilega orðin hefð sem er komin til að vera. Svo fór ég á föstudaginn og sótti Huldu til Egilstaða og vorum við þar fram eftir degi og svo spiluðum við Búálfar í svæðisútvarpinu og um kveldið þá spiluðum við á balli í Borgafirði eystri og var það að sjálfsögðu alger snilld, fullt hús af fullu fólki á öllum aldri.........alveg eins og það á að vera á balli með Búálfunum. Svo á laugardagskvöldinu spiluðum við í brúðkaupsveislu hjá Hálfdáni og Erlu og var það alveg stórkostlegt stuð, ballið var í risatjaldi og voru heybaggar út um allt og áfengið flæddi í gríðarlegu magni.....alveg eins og það á að vera á balli með Búálfunum. Svo á sunnudeginum þá var sko rifjað upp rokkið og voru Rufuz tónleikar haldnir í Blúskjallaranum og tókust þeir alveg prýðilega, þetta var hrátt og flott......alveg eins og góðir rokktónleikar eiga að vera. Svo er maður bara að jafna sig eftir helgina núna......með tvær kippur af bjór í ísskápnum sem bíða þess að vera drukknar. Skál fyrir góðri verslunarmannahelgi.

Hvern langar í 40" breiðtjalds sjónvarp??? Ekki mig!!!!!!!
 
Aldrei taka þátt í sms leikjum hjá BT nema þið hafið fulla trú á því að þið vinnið. Ég tók þátt í slíkum leik í vikunni og..............ég vann að sjálfsögðu. EN!!!!!!!!! Þar sem ég hafði ekki trú á því að ég mundi vinna þá nennti ég ekkert að vera að fara niðrí BT í morgun til þess að vera viðstaddur þegar vinningshafi yrði dreginn út, því ég yrði nú ekki svo heppinn, svo var ég ekki á bíl, var þreyttur eftir næturvakt og svona og svo til þess að undirstrika það enn og aftur þá vinn ég ekkert í svona leikjum!!! Og hananú!!! En þeir í BT ákváðu að ef vinningshafinn væri ekki kominn þegar dregið væri aðalvinninginn þá yrði hringt í hann og honum sagt að hann hafi fimm mínútur til þess að komast í BT til þess að sækja vinninginn en svo yrði dregið aftur.................ég var með símann á silent því ég var að fara að sofa. En svo er mér litið á símann. 1 missed call. "Hmmmmmmmmm? Hver gæti þetta nú hafa verið?" Hugsaði ég. Ég lagði símann frá mér og ákvað að fara að sofa. "Hver ætli þetta hafi verið?" hugsaði ég aftur og ákvað að hringja í númerið. Það var svarað. "halló"  sagði röddin í símanum. "halló.....það var verið að hringja í mig úr þessu númeri áðan" sagði ég. "já....er þetta 8685226?" Sagði röddin. "já" Sagði ég. Þá sagði röddinn: "Já þetta var út af aðalvinningnum í BT sms leiknum..........við biðum í fimm mínútur og hringdum svo í annan........því miður"........................................................"ó" Sagði ég og hló taugaveiklunar hlátri "EEheheahíhóhahiaaaaa" hló ég..........."jæja"............................."OK"...................................."bless".
Af hverju þurfti ég að hringja?!?!?!?!?!?! En svo hugsaði ég nú bara með mér: "Það er hvort eð er ekkert pláss fyrir þetta flykki hérna og sjónvarpið sem við erum með er alveg nógu gott..............maður fær bara augnverki og svona af því að horfa á svona stórt sjónvarp og það verður ekkert gaman að fara í bíó lengur ef maður er með svona breiðtjald heima hjá sér, svo eyðir þetta örugglega rosalegu rafmagni" Þannig að........Hvern langar í 40" breiðtjalds sjónvarp???????? Ekki mig.

Biribimm.....mmibiriB
 
Magnað. Jæja sólin virðist eitthvað vera að yfirgefa mig hérna í borginni, enda búin að skína býsna glatt undanfarið, en það er svo sem engin ástæða til þess að vera eitthvað að hætta því. Ég meina hver kannast ekki við orðatiltækið "Það er ekki mikil sól ef maður fær ekki sortuæxli á iljarnar".  Þannig er það nú já.
Lenti í umræðu um daginn þar sem farið var að tala um uppáhalds plöturnar sínar. Ég áttaði mig þá á því að þó svo að ég hlusti gríðarmikið á tónlist þá á ég mér ekki neina uppáhalds plötu. Það fer bara eftir því hvenær ég er spurður hver uppáhalds platan mín er. Það er samt nokkrar sem standa alltaf uppúr og ætla ég aðeins að nefna þær helstu ykkur til gagnsleysis og þó áhuga.

1. Appetite for destruction-Guns´n Roses. Ekki hægt að fá leið á henni.
2. The number of the beast-Iron maiden. Fyrsta kassettann sem ég keypti, hluti af uppvextinum. Klassískt meistaraverk ef svo mætti að orði komast.
3. Pet sounds-Beach boys. Tiltölulega nýuppgötvuð snilld, Brian Wilson að fara á kostum í tilvistarkreppu sem hann kemur frá sér á mjög jolly máta.
4. Blood sugar sex magic-Red hot chili peppers. Einkar svöl plata.
5. Kind of blue-Miles Davis. Ef menn vilja eiga djassplötu þá er þetta hún.
6. Before these crowded streets-Dave Matthews. Mögnuð fushion-djass-popp-kántrý-plata.
7. Hejira-Joni Mitchell. Já hippakerlingin reyndist vera snillingur. Keypti hana upphaflega af því að Jaco Pastorius var að spila á bassa á henni, alger snilld!!
8. The best of Django Reinhardt. Snilldar sígauna djass, mann langar til þess að búa í hjólhýsi þegar maður hlustar á þetta.....eða nei annars.
9. Buena vista social club. Þetta hvetur mann til þess að fara til Kúbu og drekka romm og reykja 24 tommu vindla.
10. Ágætis byrjun-Sigurrós. Mekil snelld.

Jæja þá er því lokið. Leið svona nett eins og tónlistarnördi........og það var gott.

 
 

Túristinn ég
 
Já, ég er túristi, og Hulda er tengiliðurinn minn við íslenska ferðamennsku. Það er ekki búin að líða ein fríhelgi án þess að ég fari eitthvað út á land. Í gær fórum við að skoða Gullfoss og Geysi. Geysir var reyndar með eitthvað attitute og neitaði að gjósa, eitthvað merkilegur með sig helvítið, yea, that´s right, I´m Geysir and I blow whenever I want to, because I am Geysir. Já já, helvítis prímadonnu stælar, þá er nú Strokkur miklu almennilegri þó hann sé minni, hann gýs þó á nokkura mínútna fresti. En þannig var nú Geysir einu sinni, en það var áður en hann varð stjarna, áður enn að frægðin steig honum til höfuðs. Það var fyrir einhverjum árum sem þetta fór að klikka. Um það leyti sem hann varð frægur með Led Zeppelin. Það var það sama og með aðrar stjörnur.......eiturlyf......Geysir var kominn í sápuna. Þetta var orðið það slæmt að hann gat ekki "performað" án þess að fá sápu. Það var dælt og dælt í hann sápu og Geysir gaus og gaus. Svona gekk þetta í mörg ár og Geysir var á hátindi frægðarinnar, það kom svo í ljós að Geysir man ekki einu sinni eftir hluta af þessu tímabili, svo slæmt var þetta. Svo sáu menn það að þetta gat ekki gengið svona og hann fékk ekki meiri sápu og hætti Geysir þá að gjósa af viti eins og hann gerði þegar hann var upp á sitt besta. En það var ekki allt, reiðarlagið átti eftir að koma, miklar raskanir í hans persónulega lífi áttu sér stað. Suðurlandsskjálftinn. Geysir gaus lítillega eftir þetta en svo er hann búin að vera fremur slappur undanfarið og heldur bara eitt og eitt gig. Svona getur frægðin farið með fólk og hveri.
En svo litum við á Gullfoss líka, og þvílíkir kraftur maður, ég fór vel nálægt fossinum og djöfull var maður eitthvað lítill og máttlaus við hliðina á fossinum, ég verð nú bara að segja að þarna er ekki beinlínis hylur sem maður stekkur í á hlýjum sumardegi. En jæja sól skín í heiði og ég ætla að láta sólina brenna mig og gefa mér sortuæxli. Bless bless
 

Gerpi

Ég fór á vídjóleigu í gær og rakst þar á algert gerpi. Þetta gerpi var Sindri Eldon held ég að hann heiti, sonur Bjarkar Guðmunds.....gerpis. Þvílíkt gerpi hef ég sjaldan séð og hefur maður nú rekist á þó nokkur. Þeir sem hafa séð hann í sjónvarpinu vita hvað ég á við....þetta er nánast hin fullkomna ímynd gerpis. Enda er hann sonur Bjarkar sem er nú einn frægasti íslendingur seinni ára og hún er.....jú mikið rétt, algert gerpi. En það er alveg ótrúlegt hvað mörg gerpi hafa gert það gott og hluti sem eru bara ekkert svo galnir. Dæmi um gerpi sem hefur vegnað ágætlega er Jónsi, söngvarinn í Sigurrós, en hann er algert gerpi líka, rangeygur, talar ekki við neinn og einfaldlega bara stórfurðulegt gerpi, en ágætis byrjun er ein besta plata sem ég hef hlustað á. Talandi um Jónsa, en þá má nú ekki gleyma gerpinu okkar úr eurovision en hann er prýðisgerpi, en ég er nú ekki að segja að hann hafi gert neina stórkostlega hluti, eigum við ekki bara að segja að hann sé að standa sig í því að vera mágur hans Malla sem er síður en svo gerpi. Svo er það að sjálfsögðu Michael Jackson en hann er nú konungur gerpanna en það verður samt að segjast að Thriller var alveg þrælgóð plata, enda eftir gerpi. Ekki má gleyma strandargerpinu honum Brian Wilson úr Beach Boys en hann var sko eitt af aðal gerpunum í tónlistarbransanum á sínum tíma, svo mikið gerpi að Alice Cooper og Iggy Pop forðuðu sér úr partýi hjá honum sökum þess að hlutirnir hefðu verið orðnir einum of furðulegir, en þá var Brian að láta þá radda saman.....eftir sínu höfði. En Brian Wilson er engu að síður einn mesti snillingur poppsögunnar (veit ekki hvort Jóni Knúti hafi tekist að heilaþvo mig svona rosalega). Roger Waters var og er gerpi. Kraftwerk eru nördagerpi, hver sem hefur séð þá á tónleikum í ljósagöllunum sínum syngjandi "we are the robots" eru sammála því. Hallbjörn Hjartarson, kúrekinn í bleika bárujárnskofanum er eitt af mínum uppáhalds gerpum enda hæfileikaríkur með eindæmum, ég meina: kántrí 1,2,3,4,5 o.s.frv. Alger snilld. Jæja svona mætti lengi telja upp fræg gerpi sem hafa gert sniðuga hluti í tónlistinni. En ég þarf víst að láta mig hverfa. bleble

Kv. Jón Hafliði

Gerpi

Ég fór á vídjóleigu í gær og rakst þar á algert gerpi. Þetta gerpi var Sindri Eldon held ég að hann heiti, sonur Bjarkar Guðmunds.....gerpis. Þvílíkt gerpi hef ég sjaldan séð og hefur maður nú rekist á þó nokkur. Þeir sem hafa séð hann í sjónvarpinu vita hvað ég á við....þetta er nánast hin fullkomna ímynd gerpis. Enda er hann sonur Bjarkar sem er nú einn frægasti íslendingur seinni ára og hún er.....jú mikið rétt, algert gerpi. En það er alveg ótrúlegt hvað mörg gerpi hafa gert það gott og hluti sem eru bara ekkert svo galnir. Dæmi um gerpi sem hefur vegnað ágætlega er Jónsi, söngvarinn í Sigurrós, en hann er algert gerpi líka, rangeygur, talar ekki við neinn og einfaldlega bara stórfurðulegt gerpi, en ágætis byrjun er ein besta plata sem ég hef hlustað á. Talandi um Jónsa, en þá má nú ekki gleyma gerpinu okkar úr eurovision en hann er prýðisgerpi, en ég er nú ekki að segja að hann hafi gert neina stórkostlega hluti, eigum við ekki bara að segja að hann sé að standa sig í því að vera mágur hans Malla sem er síður en svo gerpi. Svo er það að sjálfsögðu Michael Jackson en hann er nú konungur gerpanna en það verður samt að segjast að Thriller var alveg þrælgóð plata, enda eftir gerpi. Ekki má gleyma strandargerpinu honum Brian Wilson úr Beach Boys en hann var sko eitt af aðal gerpunum í tónlistarbransanum á sínum tíma, svo mikið gerpi að Alice Cooper og Iggy Pop forðuðu sér úr partýi hjá honum sökum þess að hlutirnir hefðu verið orðnir einum of furðulegir, en þá var Brian að láta þá radda saman.....eftir sínu höfði. En Brian Wilson er engu að síður einn mesti snillingur poppsögunnar (veit ekki hvort Jóni Knúti hafi tekist að heilaþvo mig svona rosalega). Roger Waters var og er gerpi. Kraftwerk eru nördagerpi, hver sem hefur séð þá á tónleikum í ljósagöllunum sínum syngjandi "we are the robots" eru sammála því. Hallbjörn Hjartarson, kúrekinn í bleika bárujárnskofanum er eitt af mínum uppáhalds gerpum enda hæfileikaríkur með eindæmum, ég meina: kántrí 1,2,3,4,5 o.s.frv. Alger snilld. Jæja svona mætti lengi telja upp fræg gerpi sem hafa gert sniðuga hluti í tónlistinni. En ég þarf víst að láta mig hverfa. bleble

Kv. Jón Hafliði

Konunglegur Skandinavískur Sígauna Fiðludjass

Pjavúúú þvílíkir tónleikar maður. Já maður er bara alltaf á einhverjum tónleikum þessa dagana og núna skruppum við Óli Egils á djasstónleika á Nasa. Svo litu forsetinn og norski krónprinsinn með okkur líka. Ég nennti nú samt ekkert að vera að tala við þá, frekar snobbað og leiðinlegt lið sko. Jæja en nóg um þá kauða. Þessir tónleikar voru semsagt með tríói Ola Kvanberg sem er 22 ára Norðmaður sem spilar á fiðlu eins og ég veit ekki hvað. Ég held svei mér þá að ég hafi aldrei séð annan eins fiðluleik (fyrir utan Óla að sjálfsögðu)!!! Maðurinn var bara að gera hluti sem ég botnaði bara ekkert í, svo var trommarinn líka alveg stórkostlegur og bassaleikarinn var alveg hrottafenginn, hann söng alltaf með sólóunum sem hann tók. Ég get samt ekki líst þessum tónleikum nógu vel, fólk hefði þurft að vera þarna. Það má kannski segja að þetta hafi verið nútímalegir Graffelli tónleikar, en fyrir þá sem ekki vita það þá er Stefan Graffelli fiðluleikarinn sem er þekktastur fyrir að spila með Django Reinhardt, og fyrir þá sem ekki vita hver Django Reinhardt er þá.......jaahhh...jájá. En þessi Ole Kvanberg lærði einmitt hjá Graffelli áður en hann lést greyið.

En annars er maður sprækur bara. Ég fékk býsna öflugann hroll um daginn og fylgjandi gæsahúð þegar ég var að lesa um sporðdreka á vísindavefnum, en þar kom fram að stærsta sporðdreka tegundinn geti orðið 20 cm "Hrollur 1". Svo las ég það að fyrir nokkur þúsund árum þá voru til sporðdrekar sem urðu allt að 1 meter á lengd!!!!!! "skítahrollur og gæsahúð sem náði í gegnum ullarpeysuna sem ég var í þegar ég las þetta". Djöfulsins viðbjóður maður. Ég er nú bara hissa á því að sporðdrekar ráði ekki jörðinni þar sem þeir náðu svona mikilli stærð....en ójæja við höfðum yfirhöndina.......í þetta skiptið!!!!!

Jóns Hafliða stafrófið

Ég rakst á þetta í íslenskri kennslubók.

Jón Hafliði er: Afburðagaur, Ákjósanlegur, Bestur, Dásamlegur, Eftirtektarverður, Frábær, Guðdómlegur, Hörkutól, Innblástur, Íslendingur, Jón, Kjarkmikið Karlmenni, Lítillátur, Minnisverður, Naut, Ofurmannlegur, Prúðmannlegur, Röskur, Sigurvegari, Trýtilbuxi, Undraverður, Voldugur, Yfirburðanáungi, Ýktur, Þjóðarhetja, Æðislegur, Öndvegismaður.

Já svona er þetta, svo voru nótur og hljómar við þetta og allt.

Smooooooooooooke on the waaaaater

Ja hérna þvílík og önnur eins snilld. Þvílíkir tónleikar maður. En fyrir þá sem ekki vita þá vorum við Hulda á tónleikum með Deep Purple í laugardalshöllinni í gærkvöldi og voru þeir hreint út sagt stórkostlegir. Ég var dálítið skeptískur þar sem það eru jú 30 ár síðan þeir voru uppá sitt besta og svo voru Ritchie Blackmore og Jon Lord ekki með lengur. En guð minn almáttugur, þeir sem voru í aðalhlutverki á þessum tónleikum voru einmitt Steve Morse sem var á gítarinn í staðinn fyrir Blackmore og Don Airey á Hammondinn fyrir Lord og að sjálfsögðu Ian Gillan. Það er ekkert venjulegt hvað maðurinn getur öskrað ennþá og er hann að verða sextugur kallinn. Þeir tóku bæði gömul og klassísk lög eins og Black Knight, Smoke on the Water, Hush og Strange Kind of Woman. Svo tóku þeir líka ný lög af Bananas plötunni sem mig minnti að hefðu verið frekar slöpp, að minnsta kosti það litla sem ég hafði heyrt af henni en svo var þetta bara þrælflott á tónleikunum. Svo má nú ekki gleyma upphitunarhljómsveitinni, Mánum, sem hafa ekki spilað í þrjátíu ár og þeir voru samt alveg magnaðir, þetta er hljómsveit sem er alger synd að maður hafi ekki uppgötvað fyrr en það var ekki laust við að ég hafi fengið dágóða gæsahúð þegar þeir fluttu gömlu snilldina.

Semsagt, tær snilld.

Hvers á maður að gjalda?

Ég uppgötvaði mér til mikillar ánægju í gærkvöldi að ég ætti ekki að mæta í vinnuna fyrr en kl. 1600 í dag í stað 0800 eins og ég hélt. Ahhhh það yrði sko sofið ljúfum svefni.......En nei, alls ekki leikur lífið svo vel við mig, eða hvað? Ég vaknaði klukkan hálf tíu í morgun við háværa röddu fyrir utan gluggann minn. Rödd sem ég hafði ekki heyrt síðan á æskuárum mínum í Norðfirði þegar ég fór út á hverjum einasta degi til þess að leika við vini mína í Mýrunum. Venjulega þegar ég er vakinn svona að óþörfu af látum fyrir utan gluggann hjá mér þá bregst ég hinn versti við og óska þeim hinum sama sem er með þessi læti alls hins versta. En ekki í morgun. Því í morgun var ég vakinn af engum öðrum en Lilla Apa í brúðubílnum!!!!!!! Ég hélt að brúðubíllinn og Lilli Api væru löngu horfnir af sjónarsviðinu og í stað þeirra væru komnir Lilli Mús og brúðufartölvan. Alveg magnað helvíti. Ég fór bara á fætur og lagaði mér kaffi og settist í sófann og fylgdist með út um gluggann. Ég hætti því samt mjög fljótlega eftir að eitthvað foreldrið leit inn um gluggann og sá mig, sitjandi á sloppnum, í hvítum tannlæknaklossum , með kaffibolla í hendinni, horfandi á Lilla Apa og brúðubílinn.

Hver er þessi Valdi Dauði?

Athyglisverð spurning sem ég fékk einu sinni og ég vissi ekkert hverju ég átti að svara því ég vissi bara ekkert hvað vinur minn var að tala um þegar hann spurði að þessu. Jú þá var, ef ég man rétt (sem er mjög líklega vitlaust), hann Hjálmar vinur minn, vel í glasi, að fara að fá sér eina sígarettu og á sígarettupakkanum stóð þessi eignarlýsing: Sígarettur Valda Dauða! Sígarettur Valda Dauða?!? Hver er þessi Valdi Dauði? Spurði Hjálmar og úr því hlóðust upp fleiri spurningar í huga mínum. Hvaðan kemur hann? Er hann sölumaður dauðans? Ber hann ábyrgð á dauða frægra dægurlagasöngvara og annara góðra manna? Eða er hann bara goðsögn? Eða er ég bara að missa vitið? Svei mér þá ég bara veit það ekki hugsaði ég og fékk mér smók og hóstaði eins og berklasjúklingur og Valdi Dauði glotti við tönn.

P.s. Ég reyki ekki! Smókurinn sem ég tek í sögunni er einungis grá skrautfjöður í þessa stuttu frásögn. Mig vantaði endi. Og ég klúðraði honum.

jájá

Jæja aldrei nennir maður nú blogga, undarlegt hvað maður nennir samt að gera mikið af því þegar skólinn er byrjaður. Annars rann yfir mig óstjórnleg löngun til þess að versla mér tónlist fyrr í dag og lét ég að sjálfsögðu verða af því enda langt síðan ég hlustaði á eitthvað nýtt. Fannst það nú liggja beint við að kaupa mér eitthvað með placebo þar sem ég er víst að fara á tónleika með þeim 7. júlí, hálf asnalegt að fara á tónleika með hljómsveit sem maður á ekkert með, lenti í því nákvæmlega sama fyrir foo fighters tónleikana sem ég fór á í haust, sem voru alveg fullkomlega geðbilaðir tónleikar og maður svitnar ekki einu sinni svona mikið í golfi eins og á þessum tónleikum, ekki það að maður svitni mikið í golfi, en ég svitna nú bara yfirleitt ekkert mikið, hef aldrei gert mikið af því að svitna, ég þarf allavega að hafa býsna mikið fyrir því að kreista fram ein svitadropa á ennið og nú er ég farinn að tala óþarflega mikið um mig og að svitna þannig að ég ætla bara að hætta að skrifa áður en ég fer að svitna á scrotum.

ble

Sköpun bloggsins

Í upphafi skapaði Guð tölvur og internetið. Internetið var þá autt og tómt, og myrkur grúfði yfir djúpinu, og andi guðs sveif yfir módemunum. Guð sagði: "Verði blogg!" og það varð blogg. Guð sá, að bloggið var gott og guð greindi bloggið frá klámsíðunum.

Einmitt

Jæja mikið er maður nú búin að vera latur að blogga upp á síðkastið. Það er nú margt búið að vera um að vera síðan ég bloggaði síðast og djöfull er fíflið með sláttuvélina fyrir utan gluggann hjá mér óþolandi, veit hann ekki að ég er að reyna að hlusta á Jeff Buckley?!?!? Ég skrapp austur og spilaði í sextugsafmæli þar síðustu helgi og Greb Ramidlav gaf mér næstum því hjartaáfall. Mjög lymskufullt og illt af honum. Svo fórum við Hulda vestur á Hólmavík um helgina og var það bara nokkuð gaman, tókum svokallaðann Drangsnes hring, sem liggur frá Hólmavík og yfir Bjarnafjarðarháls niður í Bjarnafjörð og þaðan fer maður til Drangsnes, sem er svefnbær, og svo aftur til Hólmavíkur. Það er allt morandi í þjóðsögum þarna fyrir vestan, ein var um stóran stein sem var eins og selshöfuð í laginu. Þarna var víst eitthvað par á röltinu fyrr á öldum og það bara gat ekki hamið kynhvötina og fullnægðu hvort öðru undir þessum stein. Jæja, stúlkan varð ólétt og þau viltu víst ekki að þetta kæmist upp svo þau tóku nýfædd barnið og skyldu það eftir undir þessum steini, hvort að krakkinn hafi verið eitthvað fatlaður í framan man ég ekki en það hlýtur samt að vera því að þegar hjónin ætluðu að fara að tékka á barninu daginn efir þá var það horfið!!!!! Svo gengu sögur af því mörgum árum seinna að kona væri á flakki þarna á heiðinni með höfuð eins og selur og væri að éta rollur og lömb og hrella fólk sem væri þarna á flakki!!! Ja há!!! Þannig var það nú.

bimbirimm

Jæææææja

Jæja þá eru prófin löngu búin og það er orðið helvíti langt síðan ég skrifaði eitthvað af viti hérna............nei bíddu ég hef aldrei skrifað neitt af viti hérna.....best að vera ekkert að því. Já síðast þegar ég skrifaði þá var ekki ennþá búið að afhausa bandaríkjamanninn þarna úti í írak, en nú er það búið að eiga sér stað og ég fór auðvitað mjög fljótlega eftir að ég frétti að það væri komið á netið að leita myndbandinu. Ég fann það ekki, og af hverju ekki? Nú ég hætti að leita!! Ég hugsaði með mér meðan ég var að leita þessu: "hvað er eiginlega að mér? Ég er hérna að leita að myndbandi þar sem hausinn er sagaður af saklausum manni!!!" Djöfull getur maður verið sjúkur stundum. Ég er eiginlega bara nokkuð ánægður með það að hafa ekki séð þetta myndband því að þeir sem hafa séð það segja að þeir hefðu alveg viljað sleppa því að sjá þetta. En nóg um það.

Ég skellti mér á Troy um daginn og ég verð nú bara að segja að mér fannst hún bara nokkuð góð, ég vissi samt ekki að Akkiles hefði verið svona mikill hrokagikkur. Ég hef nú aldrei lesið Ilíóns kviðu eða Oddyseifskviðu en maður á sjálfsagt einhvern tíma eftir að lesa þær þar sem við Hulda keyptu þær báðar á 250 kall í bóksölu stúdenta, alger snilldarsala í gangi þar þessa dagana, klassískar bókmenntir á spottprís, við keyptum góðan bunka af bókum, t.d. las ég The journey to the center of the earth eftir Jules Verne fyrir stuttu og var hún bara alveg þrælskemmtileg og mæli með því að sem flestir lesi hana.

Jæja nóg af bulli í bili. Piff. Jón Hafliði

Jæja já

Jæja já þá eru prófin bara alveg að verða búin, eitt próf eftir, laugardaginn 15. maí, örveru og ónæmisfræði, klukkan 0900-1200, aðalbyggingu háskóla Íslands, stofu.......ég man það ekki. Þetta á eftir að vera skemmtilegur dagur, það bendir allt til þess að það verði allsherjar partý hjá deildinni (sem þýðir að það koma um 20 manns, þetta er lítil deild) með tilheyrandi pítsuáti, bjórdrykkju og júróvisjón glápi og að sjálfsögðu ótæpilegrar ölvunar af minni hálfu sem og annarra. Ætla reyndar ekki að vera gjörsamlega út úr kortinu, ég þarf nefnilega að fara í flug daginn eftir og ég nenni nú ekki að vera þunnur ú fluginu, það er óhollt fyrir líkama og sál.
En hvernig ætli júróvisjón fari? Ég verð nú bara að viðurkenna það að mér finnst þetta lag bara alveg ágætt, mér finnst yfirleitt þetta helvítis froðupopp sem er alltaf sent svo hrottalega leiðinlegt að það nær engri átt!!! Angel er tvímælalaust eitt hryllilegasta "lag" sem samið hefur verið, lagið í fyrra var alger horror líka, tell me var engan veginn ásættanlegt o.s.frv. Ég er semsagt ekki neinn voðalegur júróvisjón fan, en maður horfir samt alltaf á þetta, það er bara stimplað í mann og mér finnst stemmningin í kringum þetta bara alveg þrælskemmtileg, þetta er svona eins og áramótaskaupið, það er yfirleitt ekkert sérstakt, en samt er af einhverjum ástæðum gaman að fylgjast með þessu. Þetta er undarlegt, kannski getur Orri útskýrt þessa hegðun fyrir mér......eða hvað? Hann ætlar líka að horfa, er hann þá marktækur? Orri?

Jæja ég ætla að fara að lesa um streptococcus og staphylococcus sýkingar og þá sérstaklega um staphylococcus aureus og streptococcus mutans sem hafa mjög klínískt vægi innan tannlækninganna.

Yamas.

Best að blogga aðeins

Jæja það er orðið dálítið langt síðan maður bloggaði. Hverjum ætli sé svo sem ekki sama, það les enginn bloggið mitt því ég er svo leiðinlegur og glataður................hahahaha nei nei ég segi nú bara svona, auðvitað lesa allir bloggið mitt, því ég er svo skemmtilegur og sniðugur.

En já ég lenti í aðstöðu um daginn, eða réttara sagt Hulda lenti í aðstöðu sem allir hafa lent í, en hún fékk hiksta. Ég kom að sjálfsögðu með eina ráðið sem virkaði og sagði henni að halda niðri í sér andanum í dágóðann tíma ooooooog viti menn..........það virkaði ekki?????!!!!!????!!!??!!??! HA?!? Þá rifjaðist það upp fyrir mér að fólk virðist nota fleiri aðferðir en mína, hina einu réttu, til þess að losna við hikstann. Það eru til alls kyns undarlegar aðferðir. Þess vegna ætla ég að biðja þá sem þetta lesa að koma með einhverja góða aðferð sem þeir telji virka svo ég standi ekki bara með tómar hendur næst þegar ég eða Hulda fáum hiksta ef mín, hin eina rétta, aðferð klikkar (sem er bara eins og þyngdaraflið hætti að virka!!)

Kv. Johnny

Hmmmm....

Jæja, næsta próf á morgun er líffræði munns II. Ég gæti útlistað hér lífeðlisfræðilegum staðreyndum um sársauka fyrir ykkur en þar sem ég held nú að fáum þyki það skemmmtilegt þá ætla ég að sleppa því, en þeir sem vilja fræðast um tannpínu geta sett inn beiðni á commentin og ég svara um hæl þegar mér hentar og ef ég vil.

Það var einhver pjakkur í USA tekinn í yfirheyrslu af FBI fyrir það að teikna mynd af Bush í líki djöfulsins og með sprengjur í hendi, kennaranum fannst þetta ekki vera sérstaklega þjóðræknislegt svo honum fannst ástæða til þess að hringja í lögregluna, lögreglunni fannst þetta svo alvarlegt mál að þeir hringdu í FBI. Ha? OK, auðvitað.

Ég var að velta einu fyrir mér. Nú er það víst þannig að gyðingar mega ekki borða svínakjöt. OK, ekkert að því svo sem. En svo fór ég að pæla í einu. Nú er Dorrit gyðingur, og hún er gift forseta Íslands (formerly known as Óli grís)! Skyldi hún þá nokkurn tímann..........þið vitið? Bara örlítið heimskuleg pæling, en fólk fær mikið af þeim í próftíð.

Kv. Dr. J

Jón Ungi

Jæja þá er maður búin að raka viðbjóðinn úr andlitinu á sér, en ég skildi nú smá eftir. Ég skildi eftir gullfallegar kótilettur til þess að undirstrika karlmennsku mína (ekki að það hafi verið þörf á því). Þetta eru ekkert ósvipaðar kótilettur og á Neil Young (það verður einhver að fara að kenna mér að setja inn myndir á þetta dót). Neil Young er mikill snillingur en ég skammast mín mikið fyrir það að eiga enga plötu með kappanum.
Annars er bara fjör í prófunum og klárast þau 15. maí og þá verður mikið fjör. Hulda klárar prófin á mánudaginn 3. maí, 3. maí????? Sumt fólk er ekki einu sinni byrjað í prófunum þá, þetta er rosalegt.

En já nú er bara komin maí. 1. maí. Ég á afmæli í dag. 23 ára gamall, magnað. Við erum nú nokkrir félagarnir sem eigum afmæli í maí, ég man að það var alltaf gósentíð í afmælunum í maí. Fyrst átti ég afmæli, svo kom hann Haukur Ingvar 4. maí og svo Ólafur Arnar 13. maí, svo skömmu seinna kom Ölver 22. maí. Þetta var sko magnaður mánuður í den tíð og klikkaði það yfirleitt ekki að það var farið í fótbolta í lokin á hverju einasta afmæli og það var slegist um hver yrði með afmælisbarninu í liði sem leiddi ávallt til þess að liðið sem afmælisbarnið var í vann, enda kom ekkert annað til greina, að tapa fótboltaleik á afmæisdaginn hefði getað eyðilagt allan mánuðinn sem hefði getað endað með því að einhverjum yrði ekki boðið í afmælið að ári liðnu, sem var að sjálfsögðu það versta sem maður gat sagt við nokkurn mann þegar maður var barn. Ég býð þér ekki í afmælið mitt!!! Þetta stingur í hjartað.

Jæja óskið mér til hamingju með daginn.

Flatus

Hvað er flatus? Hver sá sem getur svarað því hlýtur ómælda aðdáun mína til dauðadags.

Já ussussuss nú eru prófin bara á fullu, fyrsta prófið mitt verður á fimmtudaginn og verður það í lífeðlisfræði, heilsárskúrs Þar er ég að læra um samvægi í líkamanum, eða: þetta gerist af því að þessu var seytt sem einnig hafði óbein áhrif á hitt sem leiðir svo til þess að þessu misstir þú af og nú er tíminn búinn. Stórfínt fag og ætla ég að setja inn skemmtilegan dálk úr kennslubókinni á morgun, mjög svo fræðandi og gagnslaus hluti en engu að síður stórskemmtilegur.

Annars er lífið bara ágætt. Það var í umræðunni á lesstofunni í skólanum áðan að fara að lífga aðeins upp á hlutina þarna þannig að það var ákveðið að hafa ermalausa föstudaga þar til prófin eru búin og ætla ég að sjálfsögðu að taka þátt í því. Ég ætla að fara í Kolaportið og kaupa mér Motörhead bol og rífa ermarnar af, og best að fá sér einn Iron Maiden bol líka fyrst maður er nú að þessu á annað borð.

Önnur spurning, ef þið ættuð að velja á milli Lemmy í Motörhead eða Clay Aiken til þess að vera með ykkur á eyðieyju í 368 daga hvorn munduð þið velja?

Bloggbloggedíblogg

Ja hérna hér segi ég nú bara svona gjörsamlega að ástæðulausu. Nú er prófstressið að byrja að hellast yfir okkur vesælu háskólanemana og því fylgja móðursýkisköst þar sem fólk fer að velta fyrir sér hvort það ætti ekki bara að hætta þessu rugli; ég ræð ekkert við þetta, þetta er of mikið, þetta er vonlaust, af hverju er ekki komið sumarfrí, af hverju er ég í þessu námi, af hverju byrjaði ég ekki að læra fyrr eru hugsanir sem ásækja fólk á hverju vori og rétt fyrir jól. Iss segi ég nú bara, iss bara, aumingjavæl!!! Próf eru skemmtilegur tími, maður hefur afsökun fyrir því að vera ruglaður og bulla einhverja vitleysu, vera skítugur og labba um með brjálæðislegan glampa í augunum. Fólk hugsar með sér: þessi er nú eitthvað klikkaður en svo áttar það sig á því að þetta er bara háskólanemi í prófum, fullkomlega eðlilegt. Það er eitt sem er alltaf gert hérna niðri í Tanngarði í prófum, eða ekki gert, það er bannað að raka sig! Sumir skilja eftir gullfallegt og karlmannlegt yfirvaraskegg eftir prófin þar til kærustur þeirra hóta að fara frá þeim. Ég aftur á móti ætla að láta það eiga sig þar sem skeggvöxtur minn bíður ekki upp á það að herma eftir Tom Selleck. Ég mundi meira líta út eins og Jörgen, færeyski tannlæknaneminn, og það vil ég ekki. Í dag lít ég út eins hálfviti, ég er ekki beinlínis með skegg, heldur er þetta meira eins og einhvers konar andlitshár eins og voru á forsögulegum mönnum. Mjög fallegt.

Það er eitt sem ég þoli ekki prófum. En það er týpa sem allir kannast við. Það er týpan sem vælir og vælir rétt fyrir prófið, segist ekkert kunna, segist ekkert vera búin að læra, segist bókað vera fallinn þegar komið er úr prófinu og það lítur út fyrir að himnarnir séu að hrynja!!!! Maður hugsar með sér; Vá og ég sem hélt að ég væri ekki vel undirbúin, aumingja manneskjan. Svo er helvítis fíflið hæst í bekknum, brillerar alveg hreint. Iss iss iss.
(tek það fram að í sumum tilfellum er þetta heiftarlegur prófkvíði sem hrjáir svona fólk og er ætlunin á engan hátt að tala niðrandi til þeirra sem af því þjást)

Jón "australopithecus" Hafliði

Með viskí í einni og veiðistöng í annarri

Síðastliðinn laugardagsmorgun var ég félagsherbergi FÍT að laga mér kaffi sem oftar. Ég sat þarna rólegur og beið eftir því að hinn himneski drykkur yrði tilbúinn. Þá skyndilega komu þrír nemar af klínísku árunum inn, með fluguhnýtingargræjur með sér. Ég botnaði ekkert í þessu og spurði eins og fífl: hva, eruð þið að fara að hnýta flugur?. Þá tjáðu þeir mér það að þeir væru að fara á hálfgert námskeið í hnýtingum, þeir fengu einhvern strák sem er víst Íslandsmeistari í fluguhnýtingum (vissi ekki einu sinni að það væri til!) til að koma að sýna sér tökin. Ég settist niður og fór að fylgjast með og ég verð bara að segja eins og er, ég fékk bara skyndilegan áhuga á því að fara á stangveiðar, ekki það að maður hafi aldrei velt því fyrir sér en þessar hnýtingar litu bara út fyrir að vera helvíti skemmtilegt dund. Ég er einmitt að fara í veiði með pabba hennar Huldu í haust, en ég komst að því núna um daginn þegar ég sagði Huldu frá þessu að hún er bara með smá reynslu í því að hnýta flugur og stangveiði. Hún kannaðist við flugur eins og peacock, killer og orange nobler sem er eitthvað sem ég hafði aldrei nokkurn tíman heyrt um fyrr en síðasta laugardag. Ég held að þetta sé alveg fínt, reyndar hef ég ekki hugmynd um hvernig veiðin sjálf er (mér skilst að fluguveiði og bryggjudorg sé eins og svart og hvítt!!!) en hnýtingarnar litu út fyrir að vera þrælskemmtilegar. Ég sé þetta alveg fyrir mér, ég baslandi í Norðfjarðará með viskí í einni og veiðistöng í annarri og engan fisk að fá.

Gone fishing, Jón Hafliði

Og Hrafnarnir Hringsóluðu Yfir Aumingjanum.

Góðan daginn, alltof langt er síðan ég bloggaði en betra er seint en aldrei. Seint koma sumir en koma þó. Sæt er lykt úr sjálfs rassi. Málshættir eru skemmtilegir, ég man nú ekki málsháttinn sem ég fékk úr páskaegginu mínu þetta árið, enda var þetta ekki málsháttur heldur setning úr Brennu-Njálu, en þetta var eitthvað um það að það væri hallærislegt að eiga þræl að vin. Djöfuls fordómar sem voru alltaf þarna í den. Eins og maður væri eitthvað verri maður þótt maður væri þræll?!?!? Iss. Sælir eru fátækir o.s.frv. Hulda fékk aftur á móti alvöru málshátt, hann var svo ekta að við eiginlega skildum hann ekki. Þetta var eiginlega bara hrúga af orðum sem ekkert vit var í. Sumir málshættir eru svoleiðis. Það eru leiðinlegir málshættir. Hverjum dettur eiginlega í hug að búa til einhverjar viskusetningar sem þessir málshættir oftast eru og svo skilur enginn þetta þvaður. Andskotans málshættir maður. Megi þeir rotna inni í páskaeggjunum hvort sem þau eru númer tvö eða sjö!

Og Hrafnarnir Hringsóluðu Yfir Aumingjanum. Góður titill. Ég lenti nefnilega í því í morgun að hrafnarnir voru farnir að hringsóla yfir mér. Ég er nefnilega byrjaður að hlaupa á morgnanna svona aðeins til þess að halda heilsu meðan maður er í próflestrinum. Mér finnst svona persónulega að ég sé í frábæru formi, en ég komst að því í morgun þegar ég var að skokka að ég er kannski ekkert í svo góðu formi. Af hverju? Jú það voru þrír hrafnar hringsólandi yfir vesalings aumingjanum sem var að skokka eftir Ægissíðunni. Þeir hafa séð örmagna vesalinginn og hugsað með sér: "aha, sjáið þennan, hann á ekki langt eftir, von bráðar lippast hann niður og við getum nartað í augun hans". Þetta er svona svipað og þegar hrægammar hringsóla yfir manni sem er að deyja úr þorsta, hita og næringarskorti í eyðimörk í gömlum vestra.
En ég gafst ekki upp, ég hljóp áfram og áfram og áfram og hummaði Iron Maiden slagarana "I´m Running Free" og "The Loneliness of the Long Distance Runner" innra með mér. Ég ætlaði sko ekki að láta þessa gamma ná mér. Ég þraukaði á þrjóskunni og komst heim með bæði augu í tóftunum og sjálfstraustið í frábæru standi. Mér datt í hug þrjóskar hetjur úr myndum eins og Braveheart, Gladiator og the Last Samurai. Næsta hetju mynd verður eflaust um mig. "The Icerunner". Ekki spurning. Ég ætla sko ekki að hætta að hlaupa þrátt fyrir þessar mótbárur, ég ætla aftur út á morgun og standa andspænis við ógnina, hræddur innra með mér en of þrjóskur til þess að gefast upp, svona svipað og þegar það var verið að pynta William Wallace í Braveheart. Freeeeeeeeeeeeeeedooooeaoeohhhm.

kv. Jón "mikilmennskubrjálæði" Hafliði.

Jesús góður

Já ég fór á Passion of the christ í gær og hún var bara býsna góð, ég hef reyndar ekki lesið bókina en myndin var engu að síður býsna góð eins og ég sagði áður. Ofbeldið var þó nokkuð og ég held bara að ég hafi aldrei orðið var við eins mikla þögn í bíósal og á þessari mynd (spurning: verður maður var við þögn??). Maður hefði getað heyrt saumnál detta. Ég ætla svo sem ekkert að vera að segja ykkur frá myndinni og skemma fyrir fólki með því að segja hvernig hún endar, þið verðið bara að komast að því sjálf en það er býsna öflugt plott í lokin.

Ég fór einmitt í Smárabíó á þessa blessuðu mynd og ég fór að sjálfsögðu á klósettið og valdi mér eina góða setningu af veggnum fyrir ofan pissuskálarnar. En þarna var einmitt setning úr einhverri mögnuðustu hrollvekju allra tíma, en það er einmitt The Shining. Þetta er semsagt setning sem meistari Jack Nikulásson segir en hún hljómar svona:

"Wendy, darling. Light of my life. I´m not gonna hurt ya. I´m just gonna bash your brains in"

Rosalegt.

Annars er það í fréttum að Simon Cowel er ekki eini frægi kallinn sem er á Íslandi í dag en hann Keith Richards kom í kaffi til mín áðan og fékk kaffi og kökur og svo þegar ég svaraði honum neitandi um það hvort ég ætti heróín sprautu þá fór hann að skæla eins og smábarn og sagðist aldrei ætla að koma til Íslands aftur þannig að við getum útilokað það að Rolling Stones komi á klakann. Ég held samt að hann hafi róast aðeins þegar ég sagði bara við hann: "Hey, Keith, buddy, you can´t always get what you want and anyway time is on your site to get some satisfaction out of that sweet brown sugar". Ég held hann hafi aðeins lagast við þetta.

Blessbless

Fiðlufæði

Það verður seint sagt að Ólafur Egilsson sé ekki höfðingi heim að sækja en maðurinn var einmitt að bjóða Búálfunum í mat í gær og var það ekki í fyrsta sinn og vonandi ekki í það síðasta. Síðast þegar ég fór í mat til hans þá var ég svo sprunginn af ofneyslu nautakjöts, rauðvíns, eplaböku, kaffis, koníaks, viskís og sjálfsagt bjórs líka að ég held svei mér þá að það hafi verið slegið heimsmet í seddu!!! Og ekki nóg með það þá hefur hann líka verið að bjóða upp á dýrindis bjórsmakk handa okkur og eru það sannkallaðar guðaveigar sem maðurinn bíður upp á, enda ekki við öðru að búast af honum. Sem sagt hrósið í dag fær Ólafur Egilsson.

En það eru ekki allir svona vel gerðir eins og hann Óli vinur minn. Ég man eftir því þegar ég var talsvert yngri en ég er núna en þó ekki mikið minni að ónefndur vinur minn tók upp á því að prófa að baka. Það skyldi vera bökuð skúffukaka. Þetta lofaði allt góðu, ilmurinn var dásamlegur, kakan var girnileg og svo síðast en ekki síst þá bragðaðist hún mjög vel og ekki sakaði að það var boðið upp á nýmjólk með. Um það bil 3 tímum seinna gerðist það. Gríðarlegur sársauki kom í magann, eins og það hefði nagdýr skriðið inn í kviðinn á mér og byrjað að narta í magann á mér með bitlausum tönnum. Alger hryllingur. Svo fór gríðarleg munnvatnsframleiðsla af stað í kjaftinum á mér og ég vissi nákvæmlega hvað var að fara að gerast........Kakan var á leiðinni upp. Og viti menn, ég held að hvert einasta gramm af köku sem ég át hafi sullast út um kjaftinn á mér ásamt öllu öðru sem ég hafði borðað um daginn. Matareitrun frá helvíti. Ég held að þessi einstaklingur hafi ekki bakað köku síðan en ef hann tekur upp á því aftur þá ætla ég nú samt ekki að særa hann með því að segja; "nei takk ég er á bíl". Ég ætla að fá mér sneið....og biðja til guðs.

kv. Jón Hafliði.

Ljóðafár

Já nú líst mér á þetta, menn farnir að yrkja eins og brjálæðingar. Orri svaraði með prýðisgóðu ljóði og skoraði á Burra og er hann strax búin að svara og skora á Guðgeir, þetta gengur eins og í sögu. Alveg hreint með ólíkindum. Það á eftir að vera alveg gríðarlega spennandi að fylgjast með þessu. Best væri ef einhver mundi setja saman dróttkvæði en þeim kastar maður held ég ekkert fram einn tveir og þrír. Ég man reyndar ekkert hvernig þau eru, man bara að þau voru flókin.

Nú er mikið í umræðunni að taka upp skólagjöld í Háskóla Íslands. Ég hef svo sem ekki mikið velt þessu fyrir mér en mér finnst alveg ágætt að þurfa ekkert að borga þau og vona að ég þurfi ekkert að gera það. Hvað finnst norðfirskum háskólanemendum um þetta mál? Endilega kastið fram skoðunum ykkar á commentin mín. Fræðið mig.

En annars má ég eiginlega ekkert vera að þessu, þarf að læra fyrir munnlegt próf í frumulíffræði sem er næsta miðvikudag. Betra að geta kastað fram fróðleik um stofnfrumur og krabbamein eins og að segja góðan daginn til þess að verða góður tannlæknir.

Spurning: Mundir þú þora að koma í stólinn til mín? Ef nei, af hverju? Ef já, þá skil ég það alveg.

kv. Herr Jon von Haffenleider

Jebb ég er sko farinn að blogga eins og brjálæðingur. Ég held þetta líði samt rólega hjá. Eins og allir sjá þá er liturinn grænn ráðandi á þessari síðu, en það var einmitt hún Vala Matt sem ráðlagði mér að hafa síðuna græna því að hún..........lýsti karakter mínum svo vel og svo er warwick 5 strengja fortress 1 bassinn minn einmitt líka grænn. Já hún Vala klikkar ekki.

Búálfarnir tóku upp lag fyrir viku síðan og þetta lag er talsvert öðruvísi heldur en more beer sem við gáfum einmitt út fyrir akkúrat ári síðan. Þetta er einhvern vegin í áttina að Pogues en einnig toga The Chieftains aðeins í og svo smá keimur af afrískum fílaveiðimönnum þarna. Já. ég held að það lýsi laginu nokkuð vel. Við ætlum aðeins að bíða með að setja lagið á netið en þeir sem vilja ólmir heyra lagið geta haft samband við okkur og við bjóðum upp á kaffi og viskí og leyfum ykkur að heyra. Þeir sem drekka hvorki kaffi né viskí eru óvelkomnir.

Það er kalt úti núna þó það sé sól og rigning (bara á Íslandi). Þannig að ég held bara að ég fari og kaupi mér nýja húfu þar sem ég er búin að týna öllum gömlu góðu húfunum mínum.

Allt er vænt sem vel er grænt

jedúddamía þvílíkar breytingar, var aðeins að fikta með litina í þessu dóti. Þetta er aðeins skárra. ég held ég láti þetta bara vera svona. Öllum er frjálst að koma með skoðanir af því að ég er kominn með svona svaka fínt komment dót. Alveg ótrúlegt hvað ég er fljótur að aðlaga mig að nýrri tækni. ja hérna.

Jæja ég ætla að fara að gera ritgerð um beinþynningu og Paget´s kvilla. Það er einmitt athyglisvert að segja frá því að það er talið að Egill Skallagrímsson hafi verið með Paget´s kvilla. Það á víst að vera hægt að lesa það úr ljóðum sem hann gerði á sínum seinni árum. Það var kannski ekki skrýtið að hann hafi átt það til að ganga berserksgang. Ég myndi verða býsna pirraður ef ég væri með þennan sjúkdóm. Ef ég kynni að setja inn mynd á þetta dót þá myndi ég gera það. Hauskúpan lítur út fyrir að vera úr litla bróður fílamannsins og svo eru lappirnar eins og bjúgverpill og mjöðmin eins og vænn vaskur frá IKEA. Býsna ljótur sjúkdómur. Og ef þið viljið ekki fá Paget´s eða beinþynningu eða fá ljótar tennur þá skuluð þið vera dugleg að drekka mjólk.

Mjólk er góð

Jón Hafliði kveður að sinni

Heimskur er ég. ég botnaði sjálfan mig. þá verður orri bara að svara þessu og skora á einhvern annan með alvöru fyrriparti.

Skálda-Jón

Langt er síðan bloggað var
blogga mun ég frekar lítið
hvernig á að byrja bloggið
ég held þetta sé nógu skrýtið

Allt of lítið er gert af því að kveða ljóð á Íslandinu góða og finnst mér að því ætti að vera breytt. Legg ég því til að bloggarar Norðfjarðar fari að kveðast á í gegnum bloggið. Er ég viss um af að því fæst bæði gagn og einnig eilítið gaman.
ÞANNIG AÐ.........ég er að hugsa um að skora á góðvin minn hann Orra Smárason til þess að botna þennan fyrri part:

Trommar pjakkur dag og nótt
Gefur engum frið
Hann heldur ekki takti þótt
hann borði bara svið

Þetta er almennilegt! Svaraðu nú og skoraðu á einhvern annan Orri. Þetta gæti orðið gamaldags.

Ég get ekkert sagt. Það var dýrlegt stuð í afmælinu í gær! Langt síðan ég skemmti mér svona vel, var alveg gjörsamlega út úr kortinu. Labbaði á ljósastaur á leiðinni heim og villtist á leiðinni heim af því að ég ætlaði að stytta mér leið!!! Takk fyrir mig segi ég nú bara

Alltaf gaman að míga í Smáralindinni. Það eru vitanlega forréttindi að fá að míga inni í risastóru typpi. Það er ekki nóg með það að Smáralindin líti út eins og risasór reður heldur er líka risastórt munstur á gólfinu þarna sem lítur út eins og sáðfruma. Þetta er að sjálfsögðu bara fallegt. Svo getur maður farið inn í Blöðruhálskirtilinn (Debenhams) og látið velja á sig föt að kostnaðarlausu, ekki að ég hafi gert það, an það væri samt spaugilegt að prófa það. En já ég var víst að tala um það að míga í Smáralindinni, ég var einmitt að míga í Smárabíóinu og það er nú alltaf gaman því það eru þarna setningar úr frægum kvikmyndum og allar eru þær fleygar. Þarna sá ég einmitt setningu úr einni af bestu myndum síðari ára, Pulp Fiction, setningin var í lokasenu brenglaðasta atriðis myndarinnar þar sem er nýbúið að nauðga Marcellus og hann er að fara að skjóta undan Zed (Zed´s dead baby, Zed´s dead..............Þvílík snilld) og Butch spyr hann "what now?" og þá segir Marcellus " This shit's between me and you and the soon-to-be-livin'-the-rest-of-his-short-ass-life-in-agonizing-pain, Mr. Rapist here." Þvílík snilld. Þessi mynd er uppfull af svona snilldarsetningum sem mér finnst að ættu að vera kenndar í skólum, PULP103. Þvílík draumaveröld sem þetta væri þá. ójáójá, jæja ég ætla að fara að hætta þessu bulli.

bíbí

Já mér datt nú bara í hug að það væri nú sniðugt að fá Hjalta Þórsson til þess að safna svona puntsvínslubba, hann kæmi vel út sem Baktus.

Nellýs í gær, Breiðvangur í kveld, Árshátíð á morgun. Dýrlegt stuð.

Já við spiluðum á Nellís í gær og það var bara þrælskemmtilegt. Sérstaklega skemmtilegt var að horfa útum gluggan og sjá fólk snúast á hæl þegar það heyrði í okkur og reyndi svo að komast inn um inngangin sem var lokaður af því við vorum að spila rétt ofan við stigan við innganginn þannig að það var annar inngangur notaður og fólk fattaði það ekki og labbaði oftast bara vonsvikið í burtu hhhhheheeeeaaaaaaaa (djúpur andadráttur). Það þótti mér fyndið :). Svo verðum við að spila á Broadway í kveld, eigum víst að klára ballið, en það kemur bara í ljós, það verður bara skemmt sér og tekið þetta með kæruleysinu. Það er langbest.
Ég á að fara í klippingu í dag, ég fer aldrei í klippingu fyrr en hárið á mér er komið í algert fokk. Það minnir mig á skemmtilegt atvik sem kom upp fyrir fáeinum árum. Það var nú þannig að ég rölti út í búð í hádeginu einn góðan sumardag. Þetta var sumarið 2001 og ég var að vinna í netagerðinni á þeim tíma. Þetta var á því tímabili þar sem ég var farinn að hugsa með mér að nú yrði ég að fara að drífa mig í klippingu, hausinn á mér leit út eins og þroskaheft puntsvín. Ég rölti um búðina í sakleysi mínu í leit að hinum dýrlega lasagna rétti frá 1944. En það sem ég vissi ekki var það að þegar ég var á röltinu inni í búðinni þá sá lítill strákur mig þarna að virða fyrir mér úrvalið af 1944 réttum og litli strákurinn varð dauðhræddur og hljóp tafarlaust út úr búðinni og heim til sín eins og hann ætti lífið að leysa. Þegar hann kom heim til sín þá kallaði hann á pabba sinn og sagði við hann: "Pabbi, pabbi ég sá Karíus úti í búð"!!. Pabbi stráksins sagði mér frá þessu skömmu seinna og kætti það mig mikið að heyra þetta og þá hætti ég tafarlaust við það að fara í klippingu. En þar sem ég er víst að læra að verða tannlæknir þá held ég að það sé æskilegt að ég fari reglulega og láti snyrta á mér kollinn því ekki vill maður gera börnin hræddari við mann heldur en þau er fyrir.

Þannig fór um sjóferð þá.

Já það er ekki laust við það að það sé býsna mikið að gera þessa dagana, skólinn og spileríið og allt það dóterí. Við Búálfar erum einmitt að spila á Nellýs á morgun og það væri ekki verra að sem flestir komi og tralli með okkur. Svo eigum við víst að spela á Breiðvangi á BRJÁN showinu og það verður væntanlega hörkustuð að spila fyrir austfirðingana. jájáájájájájájájájájájájájá ég er svo að spá í að fara að læra aðeins meira, það lítur út fyrir að verkefnin staflist bara upp og svo fækkar þeim bara ekki neitt?????? Undarlegt! jæja þá er best að gera þetta baa sjálfur þar sem enginn nennir að gera etta fyrir mig $%#$/%$. Jæja ég er farinn á æfingu

BLESS

Dagurinn í dag. Söguleg skáldsaga eftir Jón Hafliða Sigurjónsson.

Nój vaknaði seint í dag sökum særinda í hálsi og sljóleika. Nój var veikur. Nój var sjaldan veikur en í þau fáu skipti sem það gerðist þá gramdist honum það og vottaði fyrir tárum í augum hans. Ástæðan fyrir þessum tárum var sú að þegar Nój vaknaði í morgun þá var búið að snjóa, og Nój finnst ekkert skemmtilegara heldur en að fara út og leika sér í snjónum en hann mátti það ekki af því að hann var veikur. Nój sat bara inni og horfði á vini sína leika sér úti í snjónum. Irro og Neb Runylh hlóu að Nój og stríddu honum af því að hann var veikur og gat ekki farið út að leika sér. Svo köstuðu þeir ferskum og safaríkum snjókúlum í gluggann hjá honum. Aftur vottaði fyrir tárum í augum Nój. En Nój hafði nú áður verið veikur og hvað gerði hann þá til þess að láta sér ekki leiðast? Æ það var svo margt sem hann gat gert en hann langaði bara til þess að fara út og velta sér í snjónum og kyssa grýlukertin. Það var þá sem Nój uppgötvaði að hann var með í láni alla þriðju seríu af The Simpsons á DVD. Deginum var bjargað. Núna sat Nój inni með popp og gosdrykk og horfði á Simpsons fjölskylduna með bros á vör á meðan Irro og Neb Runylh stóðu kaldir úti og horfðu örvæntingarfullir á Nój þar sem hann sat í makindum sínum í hlýjunni með teppi yfir sér og hafði engar áhyggjur af neinu. Nój hló innra með sér af því að hann vissi að á morgun þá væri honum batnað og hann gæti farið að leika sér í snjónum en Irro og Neb Runylh yrðu ábyggilega veikir af því að þeir klæddu sig ekki nógu vel í kuldanum.
Nój Hlakkar líka til morgundagsins 6. febrúar af því að þá ætlar hann að fara á skemmtistaðinn Jón forseta (gamli Vídalín) og hlusta á Búálfa spila. Hann er búin að spara 500 krónur alla vikuna svo hann geti borgað sig inn. Það ætla allir vinir hans að mæta, líka Irro og Neb Runylh. Þá verður alveg rosalega mikið stuð eins og alltaf þegar Búálfar spila.

Eistu og Eggjastokkar
Já eistu og eggjastokkar, okkar elskulegu kynkirtlar sem gera okkur að því sem við erum. Við eigum öll uppruna okkar að rekja þangað, þarna syntum við okkar fyrstu sundtök(í eistunum) og svifum um og létum fín hár flytja okkur um bleikan fallegan gang (í eggjastokkunum+eggjaleiðarar).
Á þorrablóti étum við eistu. Ég geri það ekki því að mig langar ekki til þess. Ég ætla ekki að borða hrútseistu bara af því að fyrr á öldum borðaði fólk þau af illri nauðsyn á þessum kaldasta hluta ársins. Þá át fólk hreinlega allt sem hægt var að kyngja. Þar á meðal eistu. En eitt skil ég ekki........Af hverju eru ekki eggjastokkar á boðstólnum eða súrsað beljuleg? Eða jafnvel þurrkaðir hringvöðvar? Fólk át allt annað! En þetta er bara ég að vera með heimskulegar spurningar, það þarf engin að taka mark á því. Þorrablótið er yndislegur tími og við eigum öll að taka þátt í þessari yndislegu hátíð þar sem allt er étið og drukkið. Ekki ætla ég að mótmæla því, ég borða sjálfur kindaandlit og augu og slíkt (sá einhver Indiana Jones: Temple of Doom????). En það er eitt en sem ég verð að koma að, Þorrinn er eini tími ársins þar sem maturinn kemur betur lyktandi út úr manni heldur en hann fór inn tólf tímum áður. Það er eitthvað sem við megum vera stolt af!!!! Ég bara klökkna.

Kv. Trýtilbuxi

Kaffi! aaaaaaaaaaaaahhhhhhhhh........þefþef...........mmmmmmmmmmmmmmmmmmmm. Það jafnast ekkert á við það. Fyrir svona sex árum þá hugsaði ég með mér þegar ég sá og heyrði fólk lýsa því hvernig dagurinn væri í raun ekki hafinn fyrr en fyrsti kaffibollinn væri búin, dagurinn væri ónýtur ef bollinn fengist ekki, hversu undarlegt þetta fólk væri. Mér leið alveg prýðilega og ég drakk ekkert kaffi, ég þurfti sko ekkert kaffi! Punktur! Ja hérna hvað ég var barnalegur, það lifir engin af dag án þess að fá kaffi það er nú bara kommon sens!!!! Það jafnast ekkert á við fyrsta bollann á morgnanna!!! Að vera ennþá með stýrurnar í augunum og finna hinn unaðslega kaffi-ilm flæða um vitin........mmmmmmmmmmmmmmmm. Kaffi er best.

Já það var fjer í gær þegar við Búálfarnir speluðum á Gauknum með Súellen og Tilþrif. En það var sko mun meira fjer þegar vér speluðum á leikskólanum Hagaborg í morgun. Ég spelaði í fyrsta sinn opinberlega á mandólín og það gekk bara alveg prýðilega. Það er ágætis stökk að skipta úr bassa yfir á mandólín þar sem stærðarmunurinn er talsverður en það er engu að síður dásamlegt hljóðfæri, eins konar gítar fyrir dverga og hvað hentar þá Trýtilbuxa betur? Ekkert!

En nú er komin tími til þess að vaska upp........klukkan segir það.

Þar til næst..........Trýtilbuxi the Incredible

Jæja en einn dagurinn að klárast. Hér sit ég og geri lífefnafræði skýrslu og skemmti mér konunglega við það. Það er alveg óþolandi þegar maður lendir í því að þegar maður er greina ísóensím eins og laktatdehydrogenasa (LDH) að litunin mistekst og allt sem maður fær á rafdráttarblaðið er stór fjólublá klessa hahahahahaha kennist þið ekki við þetta???? Hahahahaha þetta er alveg ótrúlegt. En maður brosir bara við svona fyndnum hlutum.

Já svo er ég að fara að spila með Búálfunum á Gauknum í kveld og annað kveld og ætli það verði ekki dágott stuð. Það er altaf gaman að spela þó svo að maður lendi stundum í því að manni líði eins og vélmenni, sum lögin er maður bara búin að spila svo oft að maður gæti gert það þótt það væri búið að höggva af manni alla útlimi. En reyndar er búið að vera alveg frábært að spila þessa dagana því það er komin alveg ný orka í hljómsveitina eftir að við fórum að æfa í alvöru græjum þar sem ég og Orri gátum til dæmis eitthvað heyrt í okkur og leikið okkur almennilega. Svona á þetta að vera. Ég mun halda áfram að berjast fyrir búningakaupum hljómsveitarinnar........Ég gefst ekki upp.

Góóóóóóóðan daginn. Jæja það er orðið býsna langt síðan ég byrjaði á þessu og tók mér svo langa pásu. Þar sem það lítur út fyrir að alllir sem ég þekki séu komnir út í bloggið þá verð ég líka að gera það þar sem ég er mjög svo áhrifagjarn einstaklingur. Sjálfstæð hugsun er ekki til í mínum huga. Engar sjálfstæðar ákvarðanir. EKKERT. ok þá er það á hreinu.

Sumir sem ég þekki eru farnir að kalla mig Trýtilbuxa og ekkert er að því þar sem ég benti þeim flestum á þetta fallega og virðulega viðurnefni. Þetta nafn fann ég í íslendingabók þegar ég var að reyna að rekja ættir mínar við einhvern frægan einstakling sem ég reyndist vera skildur í gegnum áttunda ættlið og er þar af leiðandi hálf-frægur. En allavega þarna rakst ég á nafn forföður míns sem kallaðist Jón "Trýtilbuxi" Jónsson. Ástæða nafnsins kom ekki fram en ég hef heyrt margar kenningar, góðar og slæmar. Ég hallast að kenningunni um stuttar lappir en ef einhver er með einhverja aðra kenningu..............þá hefur hann rangt fyrir sér.

Eins og flestir vita þá er ég í hljómsveit sem kallar sig Búálfa og ýmsar hugmyndir hafa komið fram um áhersluatriði hljómsveitarinnar, t.d. vill Orri leggja meiri áherslu á samhæfðan dans, ég vil búninga eins og gaurin á þessari Peter Pan síðu. Af einhverjum ástæðum er enginn sammála mér.

Jæja nóg í bili. Blessbless