sunnudagur, júlí 18, 2004

Túristinn ég
 
Já, ég er túristi, og Hulda er tengiliðurinn minn við íslenska ferðamennsku. Það er ekki búin að líða ein fríhelgi án þess að ég fari eitthvað út á land. Í gær fórum við að skoða Gullfoss og Geysi. Geysir var reyndar með eitthvað attitute og neitaði að gjósa, eitthvað merkilegur með sig helvítið, yea, that´s right, I´m Geysir and I blow whenever I want to, because I am Geysir. Já já, helvítis prímadonnu stælar, þá er nú Strokkur miklu almennilegri þó hann sé minni, hann gýs þó á nokkura mínútna fresti. En þannig var nú Geysir einu sinni, en það var áður en hann varð stjarna, áður enn að frægðin steig honum til höfuðs. Það var fyrir einhverjum árum sem þetta fór að klikka. Um það leyti sem hann varð frægur með Led Zeppelin. Það var það sama og með aðrar stjörnur.......eiturlyf......Geysir var kominn í sápuna. Þetta var orðið það slæmt að hann gat ekki "performað" án þess að fá sápu. Það var dælt og dælt í hann sápu og Geysir gaus og gaus. Svona gekk þetta í mörg ár og Geysir var á hátindi frægðarinnar, það kom svo í ljós að Geysir man ekki einu sinni eftir hluta af þessu tímabili, svo slæmt var þetta. Svo sáu menn það að þetta gat ekki gengið svona og hann fékk ekki meiri sápu og hætti Geysir þá að gjósa af viti eins og hann gerði þegar hann var upp á sitt besta. En það var ekki allt, reiðarlagið átti eftir að koma, miklar raskanir í hans persónulega lífi áttu sér stað. Suðurlandsskjálftinn. Geysir gaus lítillega eftir þetta en svo er hann búin að vera fremur slappur undanfarið og heldur bara eitt og eitt gig. Svona getur frægðin farið með fólk og hveri.
En svo litum við á Gullfoss líka, og þvílíkir kraftur maður, ég fór vel nálægt fossinum og djöfull var maður eitthvað lítill og máttlaus við hliðina á fossinum, ég verð nú bara að segja að þarna er ekki beinlínis hylur sem maður stekkur í á hlýjum sumardegi. En jæja sól skín í heiði og ég ætla að láta sólina brenna mig og gefa mér sortuæxli. Bless bless
 

Engin ummæli: