Og Hrafnarnir Hringsóluðu Yfir Aumingjanum.

Góðan daginn, alltof langt er síðan ég bloggaði en betra er seint en aldrei. Seint koma sumir en koma þó. Sæt er lykt úr sjálfs rassi. Málshættir eru skemmtilegir, ég man nú ekki málsháttinn sem ég fékk úr páskaegginu mínu þetta árið, enda var þetta ekki málsháttur heldur setning úr Brennu-Njálu, en þetta var eitthvað um það að það væri hallærislegt að eiga þræl að vin. Djöfuls fordómar sem voru alltaf þarna í den. Eins og maður væri eitthvað verri maður þótt maður væri þræll?!?!? Iss. Sælir eru fátækir o.s.frv. Hulda fékk aftur á móti alvöru málshátt, hann var svo ekta að við eiginlega skildum hann ekki. Þetta var eiginlega bara hrúga af orðum sem ekkert vit var í. Sumir málshættir eru svoleiðis. Það eru leiðinlegir málshættir. Hverjum dettur eiginlega í hug að búa til einhverjar viskusetningar sem þessir málshættir oftast eru og svo skilur enginn þetta þvaður. Andskotans málshættir maður. Megi þeir rotna inni í páskaeggjunum hvort sem þau eru númer tvö eða sjö!

Og Hrafnarnir Hringsóluðu Yfir Aumingjanum. Góður titill. Ég lenti nefnilega í því í morgun að hrafnarnir voru farnir að hringsóla yfir mér. Ég er nefnilega byrjaður að hlaupa á morgnanna svona aðeins til þess að halda heilsu meðan maður er í próflestrinum. Mér finnst svona persónulega að ég sé í frábæru formi, en ég komst að því í morgun þegar ég var að skokka að ég er kannski ekkert í svo góðu formi. Af hverju? Jú það voru þrír hrafnar hringsólandi yfir vesalings aumingjanum sem var að skokka eftir Ægissíðunni. Þeir hafa séð örmagna vesalinginn og hugsað með sér: "aha, sjáið þennan, hann á ekki langt eftir, von bráðar lippast hann niður og við getum nartað í augun hans". Þetta er svona svipað og þegar hrægammar hringsóla yfir manni sem er að deyja úr þorsta, hita og næringarskorti í eyðimörk í gömlum vestra.
En ég gafst ekki upp, ég hljóp áfram og áfram og áfram og hummaði Iron Maiden slagarana "I´m Running Free" og "The Loneliness of the Long Distance Runner" innra með mér. Ég ætlaði sko ekki að láta þessa gamma ná mér. Ég þraukaði á þrjóskunni og komst heim með bæði augu í tóftunum og sjálfstraustið í frábæru standi. Mér datt í hug þrjóskar hetjur úr myndum eins og Braveheart, Gladiator og the Last Samurai. Næsta hetju mynd verður eflaust um mig. "The Icerunner". Ekki spurning. Ég ætla sko ekki að hætta að hlaupa þrátt fyrir þessar mótbárur, ég ætla aftur út á morgun og standa andspænis við ógnina, hræddur innra með mér en of þrjóskur til þess að gefast upp, svona svipað og þegar það var verið að pynta William Wallace í Braveheart. Freeeeeeeeeeeeeeedooooeaoeohhhm.

kv. Jón "mikilmennskubrjálæði" Hafliði.