fimmtudagur, september 29, 2005

I Wish I Was in New Orleans

hmmmmmm ætli Björn Málmkvist hafi verið að hlusta á Small Changes með Tom Waits þegar hann var beðinn um að fljúga til New Orleans í kjölfar hamfarana þar? Eitthvað hlýtur að hafa kallað á hann. Ekki hefði ég viljað fara þangað. Hef alltaf viljað fara þangað en......bara ekki núna.

Annars er stefnan tekin á Hvalfell við Hvalvatn í botni Hvalfjarðar um helgina. Svo er Glymur þarna víst líka. Þetta verður gaman.

Jón Halðiðirijriði............þið getið ekki ímyndað ykkur hvað það var erfitt fyrir mig að læra að bera fram mitt eigið nafn þegar ég var krakki.

föstudagur, september 23, 2005

Staðreyndirnar 5. Söguleg skáldsaga

Ja hérna hér, þetta staðreyndadót er nú meira dótið. En best að gera sitt besta.

1. Meira en helming ævi minnar hef ég verið forfallinn Iron Maiden aðdáandi og er enn. Gerði í því að þvinga vini mína til þess að vera það líka með vel útfærðum heilaþvotti. Það tókst ekkert svakalega vel.

2. Ég tala mikið við sjálfan mig í huganum þegar ég er undir einhverju álagi. T.d. ef ég er eitthvað stressaður í skólanum við einhverja tannlæknavinnu þá gæti ég hugsað eitthvað á þennann veginn: "ætti ég að gera þetta svona?..........já drífðu í því, hvað gæti svo sem komið fyrir?"...........Ekkert gerist. "Svona ekkert rugl, það hjálpar ekkert að vera eitthvað að stressa sig á þessu"....."það sakar kannski ekkert að spyrja kennarann"........."nei það á að gera þetta svona...það er alveg á hreinu". Svo þagnar allt.

3. Ég laug því að meirihluta vina minna þegar ég var lítill, að ég þekkti apa sem byggi í steinahrúgunni fyrir neðan skógræktina. Þessi api hét, eða heitir ef einhvern trúir en á hann, Kalli Karamella. Reglulega voru farnir leiðangrar upp í fjall til þess að ég gæti kynnt vini mína fyrir þessum apa og fylgdu því langar leitir í skógræktinni. Hér með bið ég alla þá sem þurftu að koma með í þessa leiðangra afsökunar. En Kalli er enn til.......í hjörtum okkar.

4. Ég á tvo bassa, einn 5 strengja Warwick, hann er grænn og er gjarnan kallaður Græna Slumman. Okkar samband hefur staðið í 9 ár. Hinn bassinn er 4 strengja bandalaus Godin bassi. Venjulega bara kallaður "Þessi Bandalausi". Það samband hefur staðið í 3 ár.

5. Ég nenni ekki að koma með fimmtu staðreyndina. Þær ættu bara að vera fjórar.....eins og frumefnin.

Svo fór um sjóferð þá. Klukka Húllu, Huga, Hlynsa Ben, Helga Már o.fl. o.fl.

Kv. Jón Hafliði

þriðjudagur, september 20, 2005

Er Purple Rain gott lag?

Jájá, ég neita því ekki þrátt fyrir óútskýrt hatur mitt á Prince. Ég veit ekki af hverju, en ég bara á afskaplega erfitt með að þola þennan tónlistarmann. En ég neita því ekki að mér þykir nokkur lög með honum bara alveg þrælgóð.........En ég af einhverjum ástæðum þoli hann ekki. Svona er þetta bara.

Fór annars á útsölu í Skífunni um daginn og verslaði mér nokkra þrælgóða diska sem ég hefði átt að vera löngu búin að redda í safnið. Ég verslaði mína fyrstu Neil Young diska, Harvest og After the Gold Rush. Báðir alveg frábærir diskar. Neil Young er með barta......eins og ég............Og það er töff.
Einnig keypti ég Small Change með Tom Waits og þar er alger snilldar diskur á ferðinni, þarna syngur hann til dæmis um það að píanóið sé búið að vera að drekka....ekki hann, þó svo að hann hljómi eins og hann sé blindfullur. Reyndar hljómar Tom Waits alltaf eins og hann sé blindfullur og búin að reykja 300 metra af tommu sverum Kúbuvindlum. En það er bara hluti af hans snilldar karakter sem tónlistarmanns. Ótrúlegt hvað svona rámur maður getur samið og flutt fallega lög.......þrátt fyrir röddina. Ég vildi ekki heyra einhvern "mjúkan" syngja lögin hans, það væri alveg skelfilegt, bara ekki það sama. Sama má segja um flottustu lögin hans Megasar. Hann kann ekki að syngja en samt hljómar Spáðu í mig miklu betur með honum en nokkurn tíman Bo. Punktur. .
Svo keypti ég disk með sígaunabandinu Les Negresses Vertes. Það er skemmtileg hljómsveit sem drekkur eflaust slatta af rauðvíni. Og kannski bjór. Nei annars. Ekki bjór. Bara rauðvín......og viskí. Já. ´

bless í bili. Jón.

mánudagur, september 19, 2005

Drekka allir landa upp til stranda?

Ég veit það ekki, en mig grunar ekki, fólk er farið að vera alveg ískyggilega edrú upp til stranda. Hver upp til stranda ætti svo sem að vilja drekka landa eftir að svona ömurlegt lag var samið um þessa landadrykkju þeirra. Hræðilegt.

Já þannig er það nú. Ég skellti mér í fjallgöngu um daginn og gekk á fjallið Mosfell eftir því sem ég best veit, en þar vafraði nóbelskáldið Halldór Silungur jafnan um á síðkvöldum eftir að hann hafði skrifað nokkur orð. Stórskemmtileg og nett ganga. En nú er planið að skella sér í fleiri göngur og er stefnan tekin á Móskarðshnúka, fyrir þá sem ekki vita hvaða tindar það eru þá eru þetta tindarnir sem líta út fyrir að sé alltaf sól á austur fyrir Esju, þeir sjást nokkuð vel úr Reykjavík og öðrum mjög nærliggjandi "sveitarfélögum". En það að fara í fjallgöngu er ein af mínum uppáhalds tómstundaiðjum og hefur verið í mörg ár. Það þarf heldur ekki að fara langt til þess að finna góðar gönguleiðir hér í kring, þetta er út um allt. Svo jafnast auðvitað ekkert á við bara það að komast úr þessari guðsvoluðu borg.

kv. Jón Hafliði

p.s. Notið tannþráð

fimmtudagur, september 15, 2005

Fjörið er byrjað!

Ó já, fjörið er sko byrjað. Ég var víst búin að lofa að setja inn ferðasögu eftir vestfjarðareisuna sem við Hulda vorum í á dögunum en ég ætla láta það bíða. Hún verður að vera fullkomin.

En eins og áður sagði þá er fjörið víst byrjað. Og þegar ég segi fjörið, þá meina ég skólinn. Jebb, skólinn er byrjaður með öllum sínum byrjunarörðugleikum. Þessi blessaða tannlæknadeild er svo illa skipulögð að það er ekki fyndið, alltaf þegar skólinn er að byrja aftur að loknu sumar- eða jólafríi þá veit enginn neitt, það er eins og kennararnir og skrifstofufólkið talist ekkert við. Heimasíða deildarinnar er nánast aldrei uppfærð sem gerir það að sjálfsögðu að verkum að enginn nennir að skoða hana, en svo gerðist það í eitt skiptið, að eftir að rætt hafði verið við okkur í nokkrar vikur um að einhverjir fyrirlestrar ættu að fara að byrja, en það væri bara ekki alveg vitað hvenær, að ég fékk símhringingu frá skrifstofunum og þá var ég bara húðskammaður fyrir það að enginn væri mættur í tíma sem hefði átt að byrja fyrir 30 mínútum. Ég kom að sjálfsögðu af fjöllum og sagði bara: "Ha? Hvaða tíma ert þú að tala um?". Skrifstofublókin: "Nú tímann sem átti að vara í dag klukkan 0900!!!" sagði hún. "Við vorum ekki látin vita af því!" Sagði ég. En þá sagði hún: "það stendur á netinu!!!" "Það stendur allt á netinu!!!!!". Hvernig í andskotanum átti maður að vita það að einhver hefði tekið upp á því að uppfæra þessa heimasíðu sem hafði legiið niðri í þúsund ár??? Og svona má lengi telja upp vitleysuna. En þegar ég sagði Berg bróður mínum frá þessu, sem hefur gengið þennan sama veg, þá sagði hann bara: "þú skalt bara venjast þessu". Og það verður maður víst bara að gera. Skrýtið samt að þetta breytist ekkert, mjööög skrýtið. ó jæja, sumt fólk.

kv. Jón Hafliði

p.s. ef þið þekkið einhvern tannlausan sem vill gervitennur.......segið þeim hinum sama að hringja í mig og ég redda því í snarhasti........................snarhasti = nokkrar vikur