Fjer ferir eystan

Já við Hulda skelltum okkur austur síðustu helgi og höfðum af því gagn og einnig nokkurt gaman. Alltaf gott að líta á heimaslóðir og slaka aðeins á. Ég lét loksins verða af því að skella mér á Rauða Torgið sem er nýja kráin í bænum í gamla Gilshúsinu eða gömlu Bakkabúðinni eins og það er víst kallað og djöfull er þetta óþægilegur stóll sem ég sit í.......svona búin að skipta um stól. Já ég leit þangað með Knútnum áður en haldið var á trúbadorahátíð og verð ég bara að segja að þetta er alger snilldar staður og alveg tilvalið að fara þangað þegar mann langar í bjór eða kaffi. Þarna eru þægilegir stólar, ódýr bjór, koníakshorn og síðast en ekki síst breiðtjald til þess að horfa á eitthvað skemmtilegt eins og t.d. tónleika með Deep Purple eða leik í meistaradeildinni. Já ég held bara að maður láti Stúkuna eiga sig í flestum tilfellum héðan í frá. Gaman að því.
Svo fór maður á tónleika með hinum ýmsu trúbadorum og það var gaman. Nenni ekki að segja neitt meira frá því....þetta var bara gaman...ekkert svakalegt......bara gaman........OK?
Svo var að sjálfsögðu litið í fjallið og svona og var það alveg stórkostlegt að sjálfsögðu, en fyrir þá sem það ekki vita þá finnst mér gaman að labba upp á fjöll og reyni að gera það sem oftast og hef ég því miður alltof lítið gert af því hérna í suddanum í Rvk. Þannig að ef einhver ætlar í fjallgöngu fyrir sunnan þá má sá hinn sami hafa samband og bjóða mér með, ég kem kannski.

Annars gengur lífið bara sinn vanagang og Goggi greyið er sjálfsagt orðinn býsna þreyttur en ég er búin að vera að spæna upp í honum tennur og rífa þær úr á víxl og setja nýjar í staðinn, og svo spæna meira og rífa út og sulla amalgami út um allt, að ég tali nú ekki um það þegar tennurnar brenna út af bornum, en það er nú ekkert alvarlegt. Ferðir til tannlæknis eiga ekkert að vera eins og spa meðferð í Laugum, það veit fólk vel og það er ástæða þess að því er ekkert sama um það að fara til tannlæknis. Ég ætla ekkert að vera að rembast við það að vera þessi "mjúki" tannlæknir. Ég er bara það sem fólk býst við af mér. Fólk kemur ekki frá mér og segir: "Þetta var alveg æðislegt, það var rifið úr mér tvær tennur og ég fann ekki neitt, hann Jón er alveg æðislegur". Þegar fólk kemur frá mér þá segir það bara: "Æ, þú veist hvernig þetta er". Þannig er maður ekkert að vekja neitt umtal, maður er bara tannlæknir og það finnst engum frábært að koma og ekkert hræðilegt heldur, því er bara ekki sama.

Kv. Jón Hafliði. Tannlæknirinn á horninu.

Hetjan mín/fórnarlambið mitt

Já þá er blessaður skólinn bara byrjaður enn á ný og allt komið á fullt. Ég er að ganga í gegnum mín fyrstu kynni við sverðið mitt, þ.e.a.s. borinn, og er það bara nokkuð gaman. En til þess að heimurinn geti fengið að njóta hinna dásamlegu dýrðar sem fylgir tannlæknum þá þarf að færa fórnir. Fórnin í mínu tilfelli heitir Goggi. Ég hitti Gogga á hverjum virkum degi frá 8-12 og framtíð mín veltur á því hvernig Goggi kemur út úr hrakningunum sem fylgja þessum fyrstu stundum mínum með verkfærin. Goggi er úr plasti. Ef Goggi væri mennskur þá liði honum mjög illa. Eins og einn kennarinn minn sagði; "þetta er góður sjúklingur, hann kann ekki að segja Á!". Já það eru ýmsir ósiðir sem ég þarf að venja mig af áður en ég fæ að koma nálægt fólki með borinn. T.d. verð ég að átta mig á því að ég get ekki notað augun á venjulegu fólki til stuðnings fyrir þumalfingurna (eða eins og ég kýs að kalla augntóttastuðning), venjulegt fólk sættir sig ekki við að að gúmmídúk sé troðið upp í kok, það vill ekki fá amalgam ofan í kok, það yrði ekki sátt ef ég stæði upp í miðjum klíðum og fengi mér einn kaffibolla, jafnvel tvo. Goggi sættir sig við þetta. Goggi er sterkur, Goggi er hetja.

Karíus

Járnfrúin og ég.

Eins og flestir sem mig þekkja vita þá er ég og hef alltaf verið mikill aðdáandi hinnar stórkostlegu, bresku bárujárnsrokkhljómsveitar Iron Maiden. Sumir vilja víst meina að á tímabili þá hafi legið við að það hefði þurft að leggja mig inn........ég er nú ekki alveg sammála því. En best að ferðast aðeins aftur í tímann og rifja hlutina upp.

Það var um vetur. Árið er 1988 og ég er 7 ára. Ég er í heimsókn hjá Guðmundi Kára vini mínum og í sjónvarpinu er myndband með Prince, þá sagði ég orðrétt: "Prince er ömurlegur......ógeðslegur"(strax orðin rokkari, það er ekki laust við að maður tárist). Hef ekki þolað Prince síðan þó svo að ég neiti því ekki að hann sé alveg prýðis tónlistarmaður og eigi nokkur alveg þrælgroovandi lög..........en hann er ömurlegur........ógeðslegur. Þá kom hann Gunnlaugur eldri bróðir Guðmunds Kára og spurði hvort við vildum heyra alvöru tónlist. Við játuðum því og forvitni mín jókst gríðarlega þegar hann tók upp plötu og framan á plötunni var egypskt umhverfi og gríðarstórt líkneski af draugalegum manni sem leit út fyrir að hafa verið dáinn í dágóðan tíma og eldur brann í augunum á honum. Þetta var Eddie, sem er framan á hverri einustu plötu með Iron Maiden og alltaf í nýju líki. Svo setti hann plötuna á og lag byrjaði. Það hófst á draugalegum vindi, hjartslætti, úlfur ýlfraði og svo kom öskur sem svo varð að dimmum hlátri og svo hófst lagið. Annað eins rokk hafði ég aldrei á minni stuttu ævi heyrt. Þetta var lagið Powerslave, titillag plötunnar og hefur það verið í miklu uppáhaldi hjá mér frá þessum degi. Eftir þetta var ekki aftur snúið, ég var eins og frelsaður maður.

Allir sem ég þekkti urðu að vita af þessari snilld og ég man eftir því að ég lét alla mína vini hlusta á þetta og tókst mér að gera þá marga að aðdáendum eftir mikið hark, enda ekki annað hægt, það sem þeir fengu í afmælisgjafir frá mér voru Iron Maiden kassettur ef það voru ekki G.I. Joe kallar. Ég man meira að segja eftir því að ég gaf Valdimari bróður mínum Iron Maiden bol í afmælisgjöf, það var svartur hlýrabolur með Powerslave myndinni framan á ef ég man rétt. Ég veit ekki hvort hann hafi gengið í honum. En það áttu allir að fíla Iron Maiden. Ef ég var spurður hvort ég vildi hlusta á Guns´n Roses þá var það eins og að bjóða öfgafullum múslima í messu á jóladag til þess að fagna fæðingu frelsarans, ég bara móðgaðist, en í stað þess að sprengja mig í loft upp þá sagði ég bara að Guns´n Roses væru ömurlegir og Steve Harris væri besti bassaleikari í heimi. Og ég vissi að ég hefði rétt fyrir mér. Og Slash væri sko ekki betri en Dave Murray á gítar.

Svona gekk þetta í nokkur ár, ég keypti allt sem ég komst yfir með Iron Maiden, auk þess sem diskar með Metallicu, Red Hot Chili Peppers (af því að bassaleikarinn var góður eins og Steve Harris), Manowar, Dio og ég veit ekki hvað og hvað slæddust með. Smátt og smátt hættu vinirnir að hlusta á Maiden, og ég gleymi því aldrei hvað mér fannst Ómar Dennis með ólíkindum vitlaus að vera að hlusta á Haddaway í partýi.........það hlaut að vera eitthvað mikið að honum. Ég held að þá hafi ég verið orðinn 11 ára gamall nýbúinn að kaupa minn fyrsta geisladisk, sem var að sjálfsögðu Fear of the Dark með Iron Maiden og hip-hop var að verða vinsælt og á þessum tíma höfðu vinsældum Maiden dalað og Bruce Dickinson hætti í Iron Maiden tveimur árum seinna. Við tók lélegt tímabil hjá Maiden þar sem þeir fengu nýjan söngvara, Blaze, og fyrsti diskurinn með honum innanborðs var vægast sagt hundleiðinlegur og varð ég fyrir miklum vonbrigðum og lagði Maiden til hliðar. Ég byrjaði að spila á bassa og komst að því að Steve Harris var ekki besti bassaleikari í heimi og ég fór að hallast meira að djassi. Var þeirra tími liðinn? Ég var farinn að hallast að því, þeir gáfu út annan disk árið 1998 með Blaze og var sá diskur alger hörmung, ég gaf honum ekki einu sinni tækifæri. Diskarnir fóru að safna ryki og ég fór að herja á önnur mið. Iron Maiden voru orðnir hluti af fortíðinni, voru eins konar barnagælur ef svo mætti að orði komast. Þetta var búið.

Svo árið 1999 fóru að heyrast sögur um það að Bruce Dickinson og Adrian Smith væru að fara að gangast til liðs við Maiden aftur, en Adrian hætti árið 1990 og við tók Janick Gers kom inn og fylgdi honum nýtt og síðra sánd. Núnú hugsaði ég, þetta verður forvitnilegt. Ég fór að fylgjast með þeim í gegnum heimasíðuna þeirra og var ekki laust við að það byggðist upp mikil eftirvænting, þeir voru byrjaðir að toura um evrópu með Bruce og Adrian og Blaze hafði verið sparkað. 30000 manna tónleikar hvar sem þeir komu.....jújú það leit út fyrir að það væri enn líf í þessum gömlu köllum. Svo kom út nýr diskur árið 2000 sem bar nafnið Brave New World. Alger snilldar diskur og eitt það besta sem þeir höfðu gert í mörg mörg ár. Þeir slógu í gegn og headlinuðu á hverri hátíðinni á fætur annarri sem endaði svo með því að þeir spiluðu fyrir 250000 manns á Rock in Rio.
Iron Maiden hafa aldrei verið vinsælli en nú og er talað um að það sé ótrúlegt hvað margir sæki tónleikana þeirra því ekki eru þeir spilaðir í útvarpi og lítið er selt af diskunum þeirra en það selst upp á tónleikana þeirra hvar sem þeir spila og eru það yfirleitt um 30000 þúsund manna hallir.

Já, ég er sko ekki hættur að hlusta á Iron Maiden og er sko ekkert að fara að hætta því, en ég er hættur að reyna að þröngva þeim upp á aðra og móðgast ekki þó menn vilji hlusta á eitthvað annað. Ég á meira að segja nokkra Guns´n Roses diska sem ég hlusta reglulega á, en í gamla daga þá voru það bara heimskingjar sem hlustuðu á Guns´n Roses. Mér finnst Prince ennþá
ömurlegur.......ógeðslegur en fíla samt fullt af lögum með honum. Já, gaman að þessu.

Kannski hefði þurft að leggja mig inn eftir allt saman.

Up the Irons!

Eins og mér sé ekki sama!/Nick Cave

Jóakim og frú voru að skilja...............eins og mér sé ekki sama!

Rut Reginalds er komin með nýtt útlit...............eins og mér sé ekki sama!

Það gengur á með skúrum í Ameríku............eins og mér sé ekki sama!

Nick Cave var að gefa út nýja plötu.................AHA, það er mér ekki sama um! Ég er nú reyndar enginn ofsafenginn aðdáandi og ég á bara einn disk með honum og er það Murder Ballads sem er algert snilldarverk sem fjallar, eins og nafnið gefur til kynna, um morð og slíkan sora og stendur þar lagið "Stagger Lee" upp úr þar með línum eins og: "Well, those were the last words that the barkeeper said ´Cause Stag put four holes in his motherfucking head". Og svo er það líka lagið sem allir þekkja, en það er "where the wild roses grow" þar sem Cave syngur á móti Kylie Minogue. En mér skilst að nýja platan hans sé ekkert nema tær snilld og er því alveg tilvalið að verla hann. Já svei mér þá ég held ég drífi bara í því.

Bad motherfucker called Stagger Lee!!!!!

Aðvörun!
Jæja þá er komið haust. Rigning alla daga, laufblöðin fara að mynda aukið karotín og þar með hefst hin dásamlega haustlita sinfónía og skógarþrestirnir fara á fyllerí. Það er hættulegt að labba í götu þar sem hvert einasta tré er reynitré (það eru trén sem túttubyssuberin vaxa á) án þess að vera í einhvers konar hlífðargalla á þessum tíma árs. Ég man eftir því þegar ég var á lokaári mínu í menntaskóla þá labbaði ég alltaf sömu leið í skólann, og þar var ein gata sem nánast einungis hafði reynitré. * Þessari götu fylgja margar skemmtilegar minningar, sú sem stendur upp úr er þegar ég var að labba svefndrukkinn í skólann, í rigningu, um haust og skógarþrestirnir fullir. Ég labbaði og horfði á mósaík laufað malbikið. Gulur, rauður, blár, appelsínugulur...........blár?????? Ég stoppaði. Blár??? Jújú, mikið rétt, kraftaverk gerast enn. Ég fann fimmþúsund kall. Aldrei hafði sést svo breytt bros á göngum Menntaskólans á Akureyri klukkan 8:15. Ekki einu sinni hjá stærðfræðikennara sem tókst að fella allan bekkinn. Allur dagurinn fór í það að hugsa um hvað ég ætti að gera við þennan yndislega fimmþúsund kall. Ég passaði fimmþúsund kallinn eins og hann væri barnið mitt. Djásnið mitt. Svo kom föstudagur.

*Þarna missti ég þráðinn og fór að skrifa um eitthvað allt annað.

En það sem ég ætlaði upphaflega að tala um í sambandi við þessa götu voru túttubyssuberin. Manni er beinlínis ekkert sama á þessum tíma árs. Málið er það að skógarþrestirnir gúffa svoleiðis í sig af túttubyssuberjum að berin gerjast í maganum á þeim og þeir verða blindfullir, (þetta heyrði ég í útvarpinu og það lýgur aldrei) og það útskýrði það að í einu göturölti á Akureyri þá kom það fyrir 3-4 fjórum sinnum að skógarþröstur var næstum því búin að fljúga á smettið mitt. Svo flýgur annar hver fugl á rúðu og hálsbrýtur sig. Ég mæli með því að fólk hafi augun með fullum skógarþröstum, þeir eru stórvarasamir.

Johnny Mnemonic (ömurleg mynd með Keanu Reeves og íste)