Magnað. Jæja sólin virðist eitthvað vera að yfirgefa mig hérna í borginni, enda búin að skína býsna glatt undanfarið, en það er svo sem engin ástæða til þess að vera eitthvað að hætta því. Ég meina hver kannast ekki við orðatiltækið "Það er ekki mikil sól ef maður fær ekki sortuæxli á iljarnar". Þannig er það nú já.
Lenti í umræðu um daginn þar sem farið var að tala um uppáhalds plöturnar sínar. Ég áttaði mig þá á því að þó svo að ég hlusti gríðarmikið á tónlist þá á ég mér ekki neina uppáhalds plötu. Það fer bara eftir því hvenær ég er spurður hver uppáhalds platan mín er. Það er samt nokkrar sem standa alltaf uppúr og ætla ég aðeins að nefna þær helstu ykkur til gagnsleysis og þó áhuga.
- Appetite for destruction-Guns´n Roses. Ekki hægt að fá leið á henni.
- The number of the beast-Iron maiden. Fyrsta kassettann sem ég keypti, hluti af uppvextinum. Klassískt meistaraverk ef svo mætti að orði komast.
- Pet sounds-Beach boys. Tiltölulega nýuppgötvuð snilld, Brian Wilson að fara á kostum í tilvistarkreppu sem hann kemur frá sér á mjög jolly máta.
- Blood sugar sex magic-Red hot chili peppers. Einkar svöl plata.
- Kind of blue-Miles Davis. Ef menn vilja eiga djassplötu þá er þetta hún.
- Before these crowded streets-Dave Matthews. Mögnuð fushion-djass-popp-kántrý-plata.
- Hejira-Joni Mitchell. Já hippakerlingin reyndist vera snillingur. Keypti hana upphaflega af því að Jaco Pastorius var að spila á bassa á henni, alger snilld!!
- The best of Django Reinhardt. Snilldar sígauna djass, mann langar til þess að búa í hjólhýsi þegar maður hlustar á þetta.....eða nei annars.
- Buena vista social club. Þetta hvetur mann til þess að fara til Kúbu og drekka romm og reykja 24 tommu vindla.
- Ágætis byrjun-Sigurrós. Mekil snelld.
Jæja þá er því lokið. Leið svona nett eins og tónlistarnördi........og það var gott.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli