Konunglegur Skandinavískur Sígauna Fiðludjass

Pjavúúú þvílíkir tónleikar maður. Já maður er bara alltaf á einhverjum tónleikum þessa dagana og núna skruppum við Óli Egils á djasstónleika á Nasa. Svo litu forsetinn og norski krónprinsinn með okkur líka. Ég nennti nú samt ekkert að vera að tala við þá, frekar snobbað og leiðinlegt lið sko. Jæja en nóg um þá kauða. Þessir tónleikar voru semsagt með tríói Ola Kvanberg sem er 22 ára Norðmaður sem spilar á fiðlu eins og ég veit ekki hvað. Ég held svei mér þá að ég hafi aldrei séð annan eins fiðluleik (fyrir utan Óla að sjálfsögðu)!!! Maðurinn var bara að gera hluti sem ég botnaði bara ekkert í, svo var trommarinn líka alveg stórkostlegur og bassaleikarinn var alveg hrottafenginn, hann söng alltaf með sólóunum sem hann tók. Ég get samt ekki líst þessum tónleikum nógu vel, fólk hefði þurft að vera þarna. Það má kannski segja að þetta hafi verið nútímalegir Graffelli tónleikar, en fyrir þá sem ekki vita það þá er Stefan Graffelli fiðluleikarinn sem er þekktastur fyrir að spila með Django Reinhardt, og fyrir þá sem ekki vita hver Django Reinhardt er þá.......jaahhh...jájá. En þessi Ole Kvanberg lærði einmitt hjá Graffelli áður en hann lést greyið.

En annars er maður sprækur bara. Ég fékk býsna öflugann hroll um daginn og fylgjandi gæsahúð þegar ég var að lesa um sporðdreka á vísindavefnum, en þar kom fram að stærsta sporðdreka tegundinn geti orðið 20 cm "Hrollur 1". Svo las ég það að fyrir nokkur þúsund árum þá voru til sporðdrekar sem urðu allt að 1 meter á lengd!!!!!! "skítahrollur og gæsahúð sem náði í gegnum ullarpeysuna sem ég var í þegar ég las þetta". Djöfulsins viðbjóður maður. Ég er nú bara hissa á því að sporðdrekar ráði ekki jörðinni þar sem þeir náðu svona mikilli stærð....en ójæja við höfðum yfirhöndina.......í þetta skiptið!!!!!

Jóns Hafliða stafrófið

Ég rakst á þetta í íslenskri kennslubók.

Jón Hafliði er: Afburðagaur, Ákjósanlegur, Bestur, Dásamlegur, Eftirtektarverður, Frábær, Guðdómlegur, Hörkutól, Innblástur, Íslendingur, Jón, Kjarkmikið Karlmenni, Lítillátur, Minnisverður, Naut, Ofurmannlegur, Prúðmannlegur, Röskur, Sigurvegari, Trýtilbuxi, Undraverður, Voldugur, Yfirburðanáungi, Ýktur, Þjóðarhetja, Æðislegur, Öndvegismaður.

Já svona er þetta, svo voru nótur og hljómar við þetta og allt.

Smooooooooooooke on the waaaaater

Ja hérna þvílík og önnur eins snilld. Þvílíkir tónleikar maður. En fyrir þá sem ekki vita þá vorum við Hulda á tónleikum með Deep Purple í laugardalshöllinni í gærkvöldi og voru þeir hreint út sagt stórkostlegir. Ég var dálítið skeptískur þar sem það eru jú 30 ár síðan þeir voru uppá sitt besta og svo voru Ritchie Blackmore og Jon Lord ekki með lengur. En guð minn almáttugur, þeir sem voru í aðalhlutverki á þessum tónleikum voru einmitt Steve Morse sem var á gítarinn í staðinn fyrir Blackmore og Don Airey á Hammondinn fyrir Lord og að sjálfsögðu Ian Gillan. Það er ekkert venjulegt hvað maðurinn getur öskrað ennþá og er hann að verða sextugur kallinn. Þeir tóku bæði gömul og klassísk lög eins og Black Knight, Smoke on the Water, Hush og Strange Kind of Woman. Svo tóku þeir líka ný lög af Bananas plötunni sem mig minnti að hefðu verið frekar slöpp, að minnsta kosti það litla sem ég hafði heyrt af henni en svo var þetta bara þrælflott á tónleikunum. Svo má nú ekki gleyma upphitunarhljómsveitinni, Mánum, sem hafa ekki spilað í þrjátíu ár og þeir voru samt alveg magnaðir, þetta er hljómsveit sem er alger synd að maður hafi ekki uppgötvað fyrr en það var ekki laust við að ég hafi fengið dágóða gæsahúð þegar þeir fluttu gömlu snilldina.

Semsagt, tær snilld.

Hvers á maður að gjalda?

Ég uppgötvaði mér til mikillar ánægju í gærkvöldi að ég ætti ekki að mæta í vinnuna fyrr en kl. 1600 í dag í stað 0800 eins og ég hélt. Ahhhh það yrði sko sofið ljúfum svefni.......En nei, alls ekki leikur lífið svo vel við mig, eða hvað? Ég vaknaði klukkan hálf tíu í morgun við háværa röddu fyrir utan gluggann minn. Rödd sem ég hafði ekki heyrt síðan á æskuárum mínum í Norðfirði þegar ég fór út á hverjum einasta degi til þess að leika við vini mína í Mýrunum. Venjulega þegar ég er vakinn svona að óþörfu af látum fyrir utan gluggann hjá mér þá bregst ég hinn versti við og óska þeim hinum sama sem er með þessi læti alls hins versta. En ekki í morgun. Því í morgun var ég vakinn af engum öðrum en Lilla Apa í brúðubílnum!!!!!!! Ég hélt að brúðubíllinn og Lilli Api væru löngu horfnir af sjónarsviðinu og í stað þeirra væru komnir Lilli Mús og brúðufartölvan. Alveg magnað helvíti. Ég fór bara á fætur og lagaði mér kaffi og settist í sófann og fylgdist með út um gluggann. Ég hætti því samt mjög fljótlega eftir að eitthvað foreldrið leit inn um gluggann og sá mig, sitjandi á sloppnum, í hvítum tannlæknaklossum , með kaffibolla í hendinni, horfandi á Lilla Apa og brúðubílinn.

Hver er þessi Valdi Dauði?

Athyglisverð spurning sem ég fékk einu sinni og ég vissi ekkert hverju ég átti að svara því ég vissi bara ekkert hvað vinur minn var að tala um þegar hann spurði að þessu. Jú þá var, ef ég man rétt (sem er mjög líklega vitlaust), hann Hjálmar vinur minn, vel í glasi, að fara að fá sér eina sígarettu og á sígarettupakkanum stóð þessi eignarlýsing: Sígarettur Valda Dauða! Sígarettur Valda Dauða?!? Hver er þessi Valdi Dauði? Spurði Hjálmar og úr því hlóðust upp fleiri spurningar í huga mínum. Hvaðan kemur hann? Er hann sölumaður dauðans? Ber hann ábyrgð á dauða frægra dægurlagasöngvara og annara góðra manna? Eða er hann bara goðsögn? Eða er ég bara að missa vitið? Svei mér þá ég bara veit það ekki hugsaði ég og fékk mér smók og hóstaði eins og berklasjúklingur og Valdi Dauði glotti við tönn.

P.s. Ég reyki ekki! Smókurinn sem ég tek í sögunni er einungis grá skrautfjöður í þessa stuttu frásögn. Mig vantaði endi. Og ég klúðraði honum.

jájá

Jæja aldrei nennir maður nú blogga, undarlegt hvað maður nennir samt að gera mikið af því þegar skólinn er byrjaður. Annars rann yfir mig óstjórnleg löngun til þess að versla mér tónlist fyrr í dag og lét ég að sjálfsögðu verða af því enda langt síðan ég hlustaði á eitthvað nýtt. Fannst það nú liggja beint við að kaupa mér eitthvað með placebo þar sem ég er víst að fara á tónleika með þeim 7. júlí, hálf asnalegt að fara á tónleika með hljómsveit sem maður á ekkert með, lenti í því nákvæmlega sama fyrir foo fighters tónleikana sem ég fór á í haust, sem voru alveg fullkomlega geðbilaðir tónleikar og maður svitnar ekki einu sinni svona mikið í golfi eins og á þessum tónleikum, ekki það að maður svitni mikið í golfi, en ég svitna nú bara yfirleitt ekkert mikið, hef aldrei gert mikið af því að svitna, ég þarf allavega að hafa býsna mikið fyrir því að kreista fram ein svitadropa á ennið og nú er ég farinn að tala óþarflega mikið um mig og að svitna þannig að ég ætla bara að hætta að skrifa áður en ég fer að svitna á scrotum.

ble

Sköpun bloggsins

Í upphafi skapaði Guð tölvur og internetið. Internetið var þá autt og tómt, og myrkur grúfði yfir djúpinu, og andi guðs sveif yfir módemunum. Guð sagði: "Verði blogg!" og það varð blogg. Guð sá, að bloggið var gott og guð greindi bloggið frá klámsíðunum.

Einmitt

Jæja mikið er maður nú búin að vera latur að blogga upp á síðkastið. Það er nú margt búið að vera um að vera síðan ég bloggaði síðast og djöfull er fíflið með sláttuvélina fyrir utan gluggann hjá mér óþolandi, veit hann ekki að ég er að reyna að hlusta á Jeff Buckley?!?!? Ég skrapp austur og spilaði í sextugsafmæli þar síðustu helgi og Greb Ramidlav gaf mér næstum því hjartaáfall. Mjög lymskufullt og illt af honum. Svo fórum við Hulda vestur á Hólmavík um helgina og var það bara nokkuð gaman, tókum svokallaðann Drangsnes hring, sem liggur frá Hólmavík og yfir Bjarnafjarðarháls niður í Bjarnafjörð og þaðan fer maður til Drangsnes, sem er svefnbær, og svo aftur til Hólmavíkur. Það er allt morandi í þjóðsögum þarna fyrir vestan, ein var um stóran stein sem var eins og selshöfuð í laginu. Þarna var víst eitthvað par á röltinu fyrr á öldum og það bara gat ekki hamið kynhvötina og fullnægðu hvort öðru undir þessum stein. Jæja, stúlkan varð ólétt og þau viltu víst ekki að þetta kæmist upp svo þau tóku nýfædd barnið og skyldu það eftir undir þessum steini, hvort að krakkinn hafi verið eitthvað fatlaður í framan man ég ekki en það hlýtur samt að vera því að þegar hjónin ætluðu að fara að tékka á barninu daginn efir þá var það horfið!!!!! Svo gengu sögur af því mörgum árum seinna að kona væri á flakki þarna á heiðinni með höfuð eins og selur og væri að éta rollur og lömb og hrella fólk sem væri þarna á flakki!!! Ja há!!! Þannig var það nú.

bimbirimm