sunnudagur, janúar 29, 2006

Það er haf og sjór þarna á milli!!

Bubbi Morthens.......þú ert snillingur.

Ég er orðinn hálf leiður á öllum þessum söngvakeppnum...nema Rock Star INXS...en það er búið.
Líst samt vel á að senda Sylvíu Nótt, eitthvað aðeins frumlegara í gangi þar. En hvað um það, ég er samt orðinn leiður á öllum þessum söngvakeppnum...nema Rock Star INXS...en það er búið.

Ég er samt ekki leiður á fjallgöngum...þær eru skemmtilegar og töff. Nánar um það á Tindabikkjunum.

Á morgun rótfylli ég fyrstu tönnina mína í lifandi manneskju. Það á eftir að veita mér einhverja gleði en þó einnig eitthvað stress...en samt meiri gleði.

Langar dálítið í Carl Thompson bassa. En hann kostar samt full mikið, og svo þarf ég að bíða í 2 ár eftir honum, hann yrði nefnilega sérsmíðaður handa mér...af Carl Thompson.

Þá er nú ekki úr vegi að minnast á það að ég á afmæli 1. maí...á hverju ári.

Kv. Jón. Skýrt og skorinort.

fimmtudagur, janúar 26, 2006

Jææææææja

Það er komin ný bloggsíða í gagnið. Sú síða er bloggsíða Tindabikkjanna, sem er nafn yfir félagskap sem gengur á fjöll og hefur gaman af, þetta er einvalalið úrvalsfjallgöngumanna......held við höfum samt aldrei verið fleiri en þrír í hverri göngu, en það má alltaf draga fleiri með. Endilega að tékka á þessu.

Annars nenni ég ekki að blogga meir núna, blogga kannski seinna...en fylgist með Tindabikkjunum.

Kv. Jón Hafliði.....Tindabikkja

fimmtudagur, janúar 12, 2006

Döðlur.

Allt frá því að ég var lítið barn hef ég ekkert haft nein sérstakan áhuga á því að smakka döðlur. Það næsta sem ég komst döðluneyslu var að lesa um ásókn eins Bjarnabófanna í þær er ég las andrésblöðin. Minnir að það hafi verið 167-761. Er þó ekki viss og biðst ég afsökunar á því. En rétt fyrir jólin þegar ég og Hulda tókum okkur til og bjuggum til jólakonfektið þá sá ég um það að skera í döðlur og fylla þær með marsípani. Ég hafði miklar efasemdir um þetta sælgæti sem ég var að útbúa einmitt út af vantrú minni á döðlur. Svo þegar ég var búin að fylla 36 döðlur af marsípani og var um það bil að húða þær með hvítu súkkulaði þá ákvað ég nú að gefa þeim tækifæri og smakka eina. Það var ekki aftur snúið. Þvílíkt góðgæti. Ég lýg því ekki að Hulda þurfti að stöðva mig svo að ættingjar og vinir fengju að njóta góðgætisins líka. Þetta er eitt af því besta sælgæti sem ég hef smakkað. Og ég hafði ekki einu sinni húðað þetta með súkkulaði. Núna finnst mér döðlur mjög góðar og ég neita því nú ekki að þegar ég leit í heimsókn til Valdimars bróður míns um jólin þá sá ég eina af döðlunum sem ég hafði búið til inn á milli gómsætra súkkulaði bomba í skál á stofuborðinu...og ég átti bara mjög erfitt með mig, það var erfitt að stela ekki þessari döðlu. En ég lét mig hafa það. Ekki sniðugt að háma í sig sælgæti sem maður hefur gefið ættingjum sínum. En ég verð bara að segja eins og er. Sælgætið okkar var bara helvíti gott. Ég bara get ekki neitað því, hér get ég bara ekki verið með einhverja tilgangslausa hógværð, það væri bara heimskulegt, og viss hræsni.
Svo er nú gama að segja frá því að Hippocrates tók eftir því að fólk sem borðaði mikið af döðlum var með meiri tannskemmdir að jafnaði en aðrir. Þannig að...ekki borða mikið af döðlum...komið með þær til mín.

kv. Jón. Engin hræsni á þessum bæ...bæ.

mánudagur, janúar 02, 2006

2006

Gleðilegt nýtt ár gott fólk. Tvöþúsundogsex er komið. Þvílík ljósadýrð sem að var hérna í rvk á miðnætti þegar tvöþúsundogsex rann í garð. Ég var eins og lítill krakki þegar ég sá allar þessar sprengjur...ég hef reyndar verið eins og lítill krakki á hverjum áramótum síðan ég hætti að vera lítill krakki. Það er gaman að vera lítill krakki. Og það er gaman að sprengja. Ég hef alltaf haft alveg gríðalega gaman af því að sprengja gamla árið í burtu og ég hef verið mjög heppinn með það að sleppa við það að slasa mig, því að ég neita því nú ekki að maður hefur nú tekið ófáa flugeldana í sundur og reynt að gera þá öflugari með því að hella fjórfalt meira púðri í þá o.s.frv. Ég hef bara einu sinni meitt mig eitthvað við það að fikta með flugelda, það var reyndar ekki einu sinni flugeldur, ég meiddi mig á stjörnublysi þegar ég var lítill krakki...það gæti reyndar alveg eins hafa verið fyrir tveimur dögum miðað við litla haminn sem ég fer í á hverjum áramótum...en jææææææja...ég var sex ára og ákvað að slökkva á stjörnublysinu á sama hátt og ég slökkti á kertinu inni í stofunni fyrir fimm mínútum...dásamleg uppgötvun sem leiddi það af sér að ekkert kerti í Gauksmýri 2 fékk að loga lengur en í svona 10 mínútur óuppgötvað án þess að ég kæmi og slökkti á því...það var nefnilega sá stórkostlegi galdur að slökkva eld...með puttunum. Öskrin voru ólýsanleg.

Gleðilegt ár...Jón Hafliði

p.s. það slokknaði ekki á stjörnublysinu

fimmtudagur, desember 22, 2005

Talandi um Stokkhólmsheilkennið...eruð þið búin að sjá King Kong?

Fórum á hana í gær. Þrusumynd, hef nú því miður ekki séð upprunalegu myndina en þessi var a.m.k. mjög góð. Mæli eindregið með henni. Eitt ógeðslegasta atriðið í myndinni er helvítis skordýraatriðið, liðið lendi ofan í einhverri stórri sprungu og þar er allt morandi í einhverjum risastórum pöddum og möðkum og ég veit ekki hvað og hvað. En það sem gerir þetta atriði en ógeðslegara er tónlistin...eða öllu heldur skorturinn á henni, það heyrist eiginlega ekkert nema bara einhver slepju og klikk hljóð og angistaróp í mönnunum sem þar eru. Peter Jackson kann sko sitt fag. Skellið ykkur á þessa mynd sem allra fyrst.

Gleðileg jól gott fólk og hafið það sem allra best.

jólakveðjur...Jón Hafliði.

fimmtudagur, desember 08, 2005

Munið þið eftir Bjarna Tryggvasyni geimfara?

Ég man eftir honum.

Jæja þá er maður nú endanlega að verða snarvitlaus á þessum próflestri. Allt fer í taugarnar á manni. Njaaaah, kannski ekki alveg allt. En ég veit hvað er að fara mikið í taugarnar á mér þessa dagana. Það er alveg gríðarlegur ófrumleiki íslenskra tónlistarúfgefanda sem og tónlistarmanna. Þó verður nú að viðurkennast að gróskan er líka alveg gríðarleg og skemmtileg, en þetta eykst í andstæða átt líka. Hvað í andskotanum skyldi ég nú vera að tala um núna? Jú, þá staðreynd að það eru alveg skelfilega margir diskar að koma út núna um jólin þar sem íslenskir tónlistarmenn eru að gera afspyrnu lélega karókí diska. Í fyrsta lagi er það einhver jóladiskur þar sem Jónsi, Heiða og eitthvað lið er að taka gömul og gild jólalög og setja þau í sinn búning (nennir enginn að semja lengur??(smá þversagnakennd hegðun hjá mér, þá vísa ég í síðasta blogg þar sem ég set út á það hversu léleg jólalög íslendingar eru að semja í dag)), svo er það einhver alger skelfing sem kallast Heitar Lummur þar sem útbrunnar og lélegar Idol stjörnur eru að taka gamla íslenska slagara, svo er einhver diskur með fíflinu í Sóldögg þar sem hann er að slefa úr sér einhverjum íslenskum dægurlögum á arfaslæman hátt. Ja hérna hér.........ég er að gleyma einhverju. Jú!!!!! Mikið rétt, Helgi Björns erkitöffarinn sjálfur ákvað að skemma uppáhalds lögin sín eftir hann Magga Eiríks, ég bendi fólki frekar á að kaupa sér frekar Braggablús, tvöfaldan safndisk með lögunum hans Magga eins og hann gerði þau. Þar er góður diskur á ferðinni.
Svo er ég viss um það að Páll Rósinkrans kemur öllum á óvart og gefur út þúsundasta karókí diskinn sinn rétt fyrir jól ("ég bara gat ekki sleppt því, þjóðarinnar vegna" segir Páll sjálfsagt.............fífl).

Þetta eru allt saman plötur sem eru ekki ómissandi í safnið. Endilega bendið mér á eitthvað sem ég er að gleyma, ég elska að pirra mig á þessu.

Jón, sífellt hamingjusamur.

laugardagur, desember 03, 2005

Þá eru blessuð jólin að koma!

Jemm Jemm Jemm. Ég get nú ekki neitað því að ég er algert jólanörd og ég virðist bara alltaf hlakka jafn mikið til jólanna. Jemm Jemm Jemm. Ég verð nú samt að viðurkenna það að andi jólanna er ekki alltaf yfir mér þegar ég er að hengja upp jólaseríurnar, sérstaklega ekki þegar helvítis draslið tollir ekki uppi, þá gæti ég hengt heilagann Nikulás í seríunni, sérstaklega ef hann tæki upp á því að birtast og segja: "hóhóhó og gleðileg jól", á meðan ég er eins og kripplingur uppi í gluggakistu að vesenast við seríurnar. En svo þegar seríurnar eru komnar upp, þá verður Jón glaður og setur jólalögin á. Já jólalögin. Tölum aðeins um þau.

Þar sem maður er nú jólanörd og tónlistarnörd þá er nú ekki úr vegi að minnast á það að maður hefur nú vissar skoðanir á góðri jólatónlist. Ég á mér ekkert uppáhalds jólalag, öll jólalög sem eru vönduð og minna á jólin eru einfaldlega bara nógu góð. En ég þoli ekki þegar einhverjir fávitar reyna að semja jólalög bara til þess að hafa samið jólalög, eða þá setja jólalög í sinn búning(til hins verra þ.e.a.s.), eða það sem verra er, taka erlend lög sem ekki eru jólalög og íslenska þau yfir í jólalög!!!!! Hvaða helvítis kjaftæði er það.
Byrjum á liðinu sem semja jólalög til þess eingöngu að semja jólalög. Hræðilegasta jólalag sem ég hef heyrt er hið hörmulega "Jólin eru að koma" með Í svörtum fötum. Hvaða hryllingur er það, þetta hljómar eins og þeir hafi allir sprautað sinnepi í rassgatið á sér og áttað sig svo skyndilega á því að jólin væru að koma og gargað það í kór á sársaukafullan máta, alger fokkings hryllingur!!!
Og hvað í andskotanum var Stefán Hilmarson að gera með lagið hans Cat Stevens, hvað í andskotanum??? Eða Bo með djente dí mare? æ æ æ æ æ æ æ.

Þessa daganna er ég að hlusta á Christmas with the Beach Boys sem Hulda gaf mér í skóinn í fyrra, þar er vandaður jóladiskur á ferðinni og mjög svo skemmtilegur. Svo er diskur sem heitir "Í hátíðarskapi" sem er líka alger snilld. Strumpajól er líka alger snilld og svo mætti lengi telja. Jemm Jemm Jemm.

Jól Hafniði

P.S. ég er enn að bíða eftir því að Iron Maiden gefi út jóladisk, hann yrði örugglega alger hörmung, en ég mundi engu að síður hampa honum.

miðvikudagur, nóvember 30, 2005

Déskotans væl er þetta!

Jæja djöfull er ég nú búin að vera slakur í blogginu undanfarið, þetta er nú bara hálf hrottafengið. Svona er þetta bara stundum, maður annaðhvort nennir ekki að blogga og andagiftin er bara ekki til staðar, annars er svo sem ekkert vesen að henda fram einhverju tómu kjaftæði. Jemm jemm jemm.

Það er alveg með ólíkindum hvað tíminn er fljótur að líða þessa önnina maður, enda búið að vera meira en nóg að gera. Ég er búin að sjá hluti sem ég átti nú ekki von á að sjá. Ótrúlegt hvað sumt fólk getur farið illa með sig, sumt lið sem byrjar snemma í rugli er orðið handónýtt líkamlega og andlega á aldrinum 25-30 ára. Stór hluti af fólkinu sem skilar sér hingað niður í skóla er svona statt, allt upp í þeim er í rusli, og þá meina ég rusli, við erum að tala um Tsjernobil. Það fer í meðferð, áttar sig á því að tannviðgerðirnar sem framundan eru fara fram úr öllum þeirra fjárhagslegu martröðum (geta sjálfsagt gert ráð fyrir því að aurinn sem farið hefur í dóp um ævina þarf að fara aftur í tannlæknakostnað). Og hvað gerir þetta fólk? Jú það kemur til okkar. Vandinn er bara sá að stundum er þetta svo svaðalegt að manni endist ekki aldur til þess að laga þetta allt. Stundum er ekkert gert meira heldur en að hreinsa tannstein í þessu liði og svo er það sent út í bæ því að þetta er nemendum ofviða. Og ég sé það nú ekki fyrir mér að í öllum þessum tilfellum þá fari fólk bara beinustu leið til tannlæknis og láti laga allt. Það lætur laga eitthvað, fellur, hættir að mæta, svo eftir svona fimm ár er nógu mikið dottið úr og ónýtt til þess að við hérna í skólanum getum smíðað heilgóm eða part upp í það. Ja hérna hér segi ég nú bara, ja hérna hér. Farið vel með ykkur gott fólk.

Jón Hafliði. Tannlæknanemi með hugsjón.

fimmtudagur, nóvember 10, 2005

Þú verður bara að bíta á jaxlinn í smástund!

Þetta var ég næstum því búin að segja við tannlausa manneskju um daginn þegar ég var að vinna að því að smíða upp í hana gervitennur. Ég átti erfitt með mig í smástund. En sumir hefðu sjálfsagt klárað setninguna og skammast sín í langan tíma á eftir. Ja hérna.

Er einhver búin að sjá Doom? Haldið þið að hún sé góð? Þegar ég segi góð þá meina ég í raun "hvorki meira né minna heldur en það sem maður býst við af henni, stórar byssur, skrímsli og fullt af blóði og "töff" setningum".

Kv. Jón, stundum hugsa ég áður en ég tala, en ekki alltaf.

föstudagur, október 28, 2005

Óhljóðakvikindi.

Nei, ég er ekki að fara að skrifa um Bigga í Maus.

Ég fór í einhverju reiðuleysi á netið og fannst ég bara verða að gúgla upp Tasmaníudjöfulinn. Það var reyndar ekki í þeim tilgangi að fræða mig meira um þann mæta teiknimyndakarakter heldur til þess að fræðast örlítið um..........hundinn. Já, hundinn. Athyglisvert kvikindi, eflaust skildur púðluhundum þar sem þeir láta öllum illum látum og ráðast á allt og reyna að éta það, þó svo að viðkomandi dýr sé talsvert stærra. Mín kenning er sú að púðluhundar séu ekkert nema Tasmaníudjöfull með krullur!. En allaveganna þá líta þessir hundar út fyrir að vera blanda af hundi, svíni, rottu og krókódíl(þegar hann opnar kjaftinn). Svo gefur hann frá sér hryllileg óhljóð og það er nú ekki úr vegi að nefna það að hljóðin á honum minna dálítið á hljóðin sem snjódýrin í The Empire Strikes Back gáfu frá sér. Til valið fyrir Star Wars nörda að tékka á því. Annars getið þið lesið um þetta HÉR

Já svo má nú minnast á það fyrst við erum að tala um dýr hérna að ég og Knúturinn vorum á röltinu í bænum um daginn og gengum þar fram á hóp af vitleysingum. Þessir vitleysingar voru að mótmæla tilraunum á dýrum, töluðu um að á Keldum ynnu morðingjar og blablabla. Og auðvitað eru þetta allt grænmetisætur (hef ekkert á móti grænmetisætum, mér finnst grænmeti fínt). Mér datt annars í hug þar sem við horfðum upp á þessa vitlteysinga með skiltin sín að fara í næstu gæludýrabúð og kaupa nokkrar mýs, bíta af þeim hausana og kasta þeim í vitleysingana........Mér var kalt og ég var pirraður. Svo er svo skondið með þessa vitleysinga að þeir eru svo allir í ullarpeysum.....er þeim þá alveg sama þó að vesalings lömbin séu rúin á hverju ári og svo slátrað? Æ ég veit það ekki. Þetta eru nú bara svona vitleysisvangaveltur.

Hálfvitar og fífl

ble. J.H. Sigurjónsson

sunnudagur, október 23, 2005

Hver finnst ykkur fyndnastur í Monty Python hópnum?

Og svarið nú!

Mér finnst Michael Palin fyndnastur. Þegar hann er að leika Pílatus í Life of Brian er eitt það fyndnasta atriði í bíómynd sem ég veit um!! "thvow im to the floov". Dásamlegt. " What´s so funny about.........Biggus......Diggus?" O.s.frv. Hrein og klár snilld.

J.H.S.A.

föstudagur, október 14, 2005

Viltu veita mér þann heiður að þiggja þessa rós?

NEI!!!!!!!! NEI!!!!! NEI!!!!!!!NEI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hvað er að verða um þetta land. Heilagur saur maður. Þessi nýi þáttur þarna á Skjá Einum...............NEI!!!!!! Uss maður þetta er alveg skelfilegt. Þetta er kannski svaka skemmtilegt í Bandaríkjunum þar sem menn í Harvard eru nógu heimskir til þess að taka þátt í svona. En á Íslandi eru einu gaurarnir sem eru nógu vitlausir til þess að fara í svona einhverjir dópistar og saklaus landsbyggðarstrákur sem vinnur í Bónus á Nesinu. Og auðvitað hleypa þeir saklausa, vöðvastælta drengnum inn. Heyri ég "Sveitapiltsins draumur" óma í fjarska???? Ja hérna hér. Ef hann er að grínast þá er hann snillingur, ef ekki..........jahhhh.
Ég er nú samt ekki berjandi í borðið alveg brjálaður þegar ég horfi á þetta (já ég hef horft á þetta þrátt fyrir allt), heldur ligg ég með teppi yfir hausnum og hlæ geðsýkislegum hlátri og garga eins og gamall hani sem nýbúið er að reyta. Þetta er bara svo......bara svo.......ég veit það ekki.......pínlegt? Hallærislegt? Asnalegt? Allt þetta og meira til? Svona á ekki að gera hérna, við erum stoltari en það ekki satt? Ekki satt? Kannski er ég bara klikkaður. En svo er einhver þáttur að byrja sem kallast Ástarfleyið!!! En hræðilegt maður. Íslenskar ruslútgáfur af bandarísku rusl sjónvarpsefni. Æ Æ Æ Æ Æ. Mig verkjar í skrokkinn. En ég vona samt að Steini finni konu drauma sinna........sveitapiltsins drauma.

Jón, trylltur með bros á vör.

fimmtudagur, september 29, 2005

I Wish I Was in New Orleans

hmmmmmm ætli Björn Málmkvist hafi verið að hlusta á Small Changes með Tom Waits þegar hann var beðinn um að fljúga til New Orleans í kjölfar hamfarana þar? Eitthvað hlýtur að hafa kallað á hann. Ekki hefði ég viljað fara þangað. Hef alltaf viljað fara þangað en......bara ekki núna.

Annars er stefnan tekin á Hvalfell við Hvalvatn í botni Hvalfjarðar um helgina. Svo er Glymur þarna víst líka. Þetta verður gaman.

Jón Halðiðirijriði............þið getið ekki ímyndað ykkur hvað það var erfitt fyrir mig að læra að bera fram mitt eigið nafn þegar ég var krakki.

föstudagur, september 23, 2005

Staðreyndirnar 5. Söguleg skáldsaga

Ja hérna hér, þetta staðreyndadót er nú meira dótið. En best að gera sitt besta.

1. Meira en helming ævi minnar hef ég verið forfallinn Iron Maiden aðdáandi og er enn. Gerði í því að þvinga vini mína til þess að vera það líka með vel útfærðum heilaþvotti. Það tókst ekkert svakalega vel.

2. Ég tala mikið við sjálfan mig í huganum þegar ég er undir einhverju álagi. T.d. ef ég er eitthvað stressaður í skólanum við einhverja tannlæknavinnu þá gæti ég hugsað eitthvað á þennann veginn: "ætti ég að gera þetta svona?..........já drífðu í því, hvað gæti svo sem komið fyrir?"...........Ekkert gerist. "Svona ekkert rugl, það hjálpar ekkert að vera eitthvað að stressa sig á þessu"....."það sakar kannski ekkert að spyrja kennarann"........."nei það á að gera þetta svona...það er alveg á hreinu". Svo þagnar allt.

3. Ég laug því að meirihluta vina minna þegar ég var lítill, að ég þekkti apa sem byggi í steinahrúgunni fyrir neðan skógræktina. Þessi api hét, eða heitir ef einhvern trúir en á hann, Kalli Karamella. Reglulega voru farnir leiðangrar upp í fjall til þess að ég gæti kynnt vini mína fyrir þessum apa og fylgdu því langar leitir í skógræktinni. Hér með bið ég alla þá sem þurftu að koma með í þessa leiðangra afsökunar. En Kalli er enn til.......í hjörtum okkar.

4. Ég á tvo bassa, einn 5 strengja Warwick, hann er grænn og er gjarnan kallaður Græna Slumman. Okkar samband hefur staðið í 9 ár. Hinn bassinn er 4 strengja bandalaus Godin bassi. Venjulega bara kallaður "Þessi Bandalausi". Það samband hefur staðið í 3 ár.

5. Ég nenni ekki að koma með fimmtu staðreyndina. Þær ættu bara að vera fjórar.....eins og frumefnin.

Svo fór um sjóferð þá. Klukka Húllu, Huga, Hlynsa Ben, Helga Már o.fl. o.fl.

Kv. Jón Hafliði

þriðjudagur, september 20, 2005

Er Purple Rain gott lag?

Jájá, ég neita því ekki þrátt fyrir óútskýrt hatur mitt á Prince. Ég veit ekki af hverju, en ég bara á afskaplega erfitt með að þola þennan tónlistarmann. En ég neita því ekki að mér þykir nokkur lög með honum bara alveg þrælgóð.........En ég af einhverjum ástæðum þoli hann ekki. Svona er þetta bara.

Fór annars á útsölu í Skífunni um daginn og verslaði mér nokkra þrælgóða diska sem ég hefði átt að vera löngu búin að redda í safnið. Ég verslaði mína fyrstu Neil Young diska, Harvest og After the Gold Rush. Báðir alveg frábærir diskar. Neil Young er með barta......eins og ég............Og það er töff.
Einnig keypti ég Small Change með Tom Waits og þar er alger snilldar diskur á ferðinni, þarna syngur hann til dæmis um það að píanóið sé búið að vera að drekka....ekki hann, þó svo að hann hljómi eins og hann sé blindfullur. Reyndar hljómar Tom Waits alltaf eins og hann sé blindfullur og búin að reykja 300 metra af tommu sverum Kúbuvindlum. En það er bara hluti af hans snilldar karakter sem tónlistarmanns. Ótrúlegt hvað svona rámur maður getur samið og flutt fallega lög.......þrátt fyrir röddina. Ég vildi ekki heyra einhvern "mjúkan" syngja lögin hans, það væri alveg skelfilegt, bara ekki það sama. Sama má segja um flottustu lögin hans Megasar. Hann kann ekki að syngja en samt hljómar Spáðu í mig miklu betur með honum en nokkurn tíman Bo. Punktur. .
Svo keypti ég disk með sígaunabandinu Les Negresses Vertes. Það er skemmtileg hljómsveit sem drekkur eflaust slatta af rauðvíni. Og kannski bjór. Nei annars. Ekki bjór. Bara rauðvín......og viskí. Já. ´

bless í bili. Jón.

mánudagur, september 19, 2005

Drekka allir landa upp til stranda?

Ég veit það ekki, en mig grunar ekki, fólk er farið að vera alveg ískyggilega edrú upp til stranda. Hver upp til stranda ætti svo sem að vilja drekka landa eftir að svona ömurlegt lag var samið um þessa landadrykkju þeirra. Hræðilegt.

Já þannig er það nú. Ég skellti mér í fjallgöngu um daginn og gekk á fjallið Mosfell eftir því sem ég best veit, en þar vafraði nóbelskáldið Halldór Silungur jafnan um á síðkvöldum eftir að hann hafði skrifað nokkur orð. Stórskemmtileg og nett ganga. En nú er planið að skella sér í fleiri göngur og er stefnan tekin á Móskarðshnúka, fyrir þá sem ekki vita hvaða tindar það eru þá eru þetta tindarnir sem líta út fyrir að sé alltaf sól á austur fyrir Esju, þeir sjást nokkuð vel úr Reykjavík og öðrum mjög nærliggjandi "sveitarfélögum". En það að fara í fjallgöngu er ein af mínum uppáhalds tómstundaiðjum og hefur verið í mörg ár. Það þarf heldur ekki að fara langt til þess að finna góðar gönguleiðir hér í kring, þetta er út um allt. Svo jafnast auðvitað ekkert á við bara það að komast úr þessari guðsvoluðu borg.

kv. Jón Hafliði

p.s. Notið tannþráð

fimmtudagur, september 15, 2005

Fjörið er byrjað!

Ó já, fjörið er sko byrjað. Ég var víst búin að lofa að setja inn ferðasögu eftir vestfjarðareisuna sem við Hulda vorum í á dögunum en ég ætla láta það bíða. Hún verður að vera fullkomin.

En eins og áður sagði þá er fjörið víst byrjað. Og þegar ég segi fjörið, þá meina ég skólinn. Jebb, skólinn er byrjaður með öllum sínum byrjunarörðugleikum. Þessi blessaða tannlæknadeild er svo illa skipulögð að það er ekki fyndið, alltaf þegar skólinn er að byrja aftur að loknu sumar- eða jólafríi þá veit enginn neitt, það er eins og kennararnir og skrifstofufólkið talist ekkert við. Heimasíða deildarinnar er nánast aldrei uppfærð sem gerir það að sjálfsögðu að verkum að enginn nennir að skoða hana, en svo gerðist það í eitt skiptið, að eftir að rætt hafði verið við okkur í nokkrar vikur um að einhverjir fyrirlestrar ættu að fara að byrja, en það væri bara ekki alveg vitað hvenær, að ég fékk símhringingu frá skrifstofunum og þá var ég bara húðskammaður fyrir það að enginn væri mættur í tíma sem hefði átt að byrja fyrir 30 mínútum. Ég kom að sjálfsögðu af fjöllum og sagði bara: "Ha? Hvaða tíma ert þú að tala um?". Skrifstofublókin: "Nú tímann sem átti að vara í dag klukkan 0900!!!" sagði hún. "Við vorum ekki látin vita af því!" Sagði ég. En þá sagði hún: "það stendur á netinu!!!" "Það stendur allt á netinu!!!!!". Hvernig í andskotanum átti maður að vita það að einhver hefði tekið upp á því að uppfæra þessa heimasíðu sem hafði legiið niðri í þúsund ár??? Og svona má lengi telja upp vitleysuna. En þegar ég sagði Berg bróður mínum frá þessu, sem hefur gengið þennan sama veg, þá sagði hann bara: "þú skalt bara venjast þessu". Og það verður maður víst bara að gera. Skrýtið samt að þetta breytist ekkert, mjööög skrýtið. ó jæja, sumt fólk.

kv. Jón Hafliði

p.s. ef þið þekkið einhvern tannlausan sem vill gervitennur.......segið þeim hinum sama að hringja í mig og ég redda því í snarhasti........................snarhasti = nokkrar vikur

fimmtudagur, ágúst 25, 2005

Mannréttindabrot og vestfjarðaferð.

Mannréttindabrotið:
Ég og Hulda lentum í algerum hryllingi um daginn. Við fórum til þess að fá okkur að borða á mexíkönskum matsölustað í Skeifunni um daginn, og það var einmitt þar sem hryllingurinn átti sér stað. Ég get svoleiðis svarið það að ég hefði frekar viljað láta stinga njólasprotum á milli tánna á mér í stað þeirra vítiskvala sem gengu yfir okkur þarna. Málið er það að þegar við erum byrjuð að éta tökum við skyndilega eftir því að það er einhver skelfileg útgáfa af laginu "sumarið er tíminn" með Bubba Morthens í útvarpinu (n.b. fannst það aldrei gott lag fyrir). "Hvaða viðbjóður er þetta???" sagði Hulda og mér varð hugsað til vesalings afgreiðslustúlkunnar sem var nýbyrjuð að vinna á staðnum og var nýbúin að útbúa handa Huldu burritos í fyrsta sinn. En hvað með það!! En það sem vakti þennan viðbjóð var fyrrnefnt lag. Þarna var samansafn af FM-hnakka ógeðum að syngja þetta lag í FM-hnakka-vænni útgáfu. Ég sver það, taco-ið mitt stökk fram af borðinu til þess að binda enda á þjáningar sínar. "Þetta var sumarið er tíminn á FM takk fyrir". Hljómaði í hátölurunum. Svo kom annar viðbjóður. Einhver FM-hnakka hóra tók sig til og misþyrmdi "these boots were made for walking" svo illilega að mér varð hugsað til þess hvernig réttlætið er í heiminum, það er verið að myrða saklaust fólk um allan heim á hverjum degi á meðan þetta pakk er að láta mata sig og skeina sér fyrir það að taka fín lög og bókstaflega skemma þau. Já hvar er nú réttlætið í því. Þetta er svona álíka og þegar eitthvað fíflið sagði að "come with me" með Puff Daddy, P.diddy eða hvað svo sem hann heitir væri miklu flottari útgáfa af "kashmir" með Led Zeppelin. Hefði ég verið með skóflu. Ja hérna hér. Heimur versnandi fer segi nú bara þegar maður getur ekki einu sinni fengið sér að borða í friði.

En nóg um það.

Vestfirðirnir:
Já, á morgun förum við Hulda vestur á firði og ætlum að skoða það svæði næstu tíu dagana. Það verður sofið í tjaldi á hverju kvöldi, étið dósamat og drukkið heitt kakó í Stroh í hvert mál! Þetta er svæði sem maður á alveg eftir að kanna og er ég alveg viss um það að þetta á bara eftir að vera tær snilld. Það verður lagt af stað klukkan sex í fyrramálið til þess að ná fyrstu ferð með Baldri og komum við til með að eyða mestöllum fyrsta deginum í Flatey og svo verður gist í Flókalundi við Brjánslæk og ímyndað sér hvernig þetta blessaða land leit út í augum Hrafna Flóka þegar hann kom sér í land í Vatsnfirði og nefndi þetta land Ísland. Jebb, gríðarlegur landkönnunarleiðangur framundan, ekkert blogg, en ferðasaga kemur til með að birtast hér á þessum síðum í fyrri hluta september.

Prófessor John Columbus kveður að sinni.

miðvikudagur, ágúst 10, 2005

The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said.

Jæja þá er nóg komið af þessu helvítis bloggleysi hjá mér, ég er búin að liggja andvaka vegna samviskubits í næstum því tvo mánuði. Ég bara hef ekki getað fengið mig til þess að blogga, ég horfi á dagsetninguna, 12. júní, með skömm en samt geri ég ekkert. Hræddur? Kannski! Ég veit það ekki.

Ég skellti mér á the War of the Worlds um daginn. Myndin var bara alveg skítsæmileg, skemmtilegt sjónarspil og allt það. Það var gaman að sjá Hitageislann steikja fólkið í frumeindir og svo voru þrífætlingarnir alveg stórglæsilegir sem gereyðingartækin hrikalegu, slæmt væri ef hryðjuverkamenn kæmu höndum yfir svona verkfæri!!!! En ég fór nú samt að velta einu fyrir mér. Hefði ekki verið miklu flottara að láta Steven Spielberg gera söng og dans mynd við the War of the Worlds, þ.e.a.s. við tónlistar útgáfu Jeff Wayne af sögunni?? Láta Ewan McGregor syngja línuna sem vísað er í hér að ofan, "The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said" og svo væri Steve Vai fínn í að gera hljóðin fyrir the hitageislann frá þrífætlingunum svo mundi Morgan Freeman sjá um það að tala hugsanir Fréttamannsins. Það væri sko snilld skal ég segja ykkur!!!! Ég hef nú verið að hlusta á þessa tónlistar útgáfu af sögunni undanfarna daga og mæli ég með því að allir hlusti á þessa snilld, þetta er alveg í sama klassa og the Wall með Pink Floyd (nú bölva mér einhverjir). Ó já.

Ég skrapp til Danmerkur í júlí............þar er drukkinn bjór.

Þar var gaman.

Svo er maður bara orðinn alveg helmassaður á allri þessari byggingarvinnu, en ég réði mig einmitt sem verkamann í byggingarvinnu fyrir sumarið, og er orðin þrælvanur verkfærum eins og hamri, kúbeini, borvél, brotavél, slípirokk, sög sem og hugtökum eins og Doka-plötur, steypumót, uppsláttur og alls kyns önnur hugtök sem voru mér algerlega lokuð bók fyrir sumarið. Ætli ég hafi ekki saknað verkamanna fílíngsins úr netagerðinni. En eitt verður að segjast að það eina sem ég lærði í netagerðinni var að vera of æstur í að gera hlutina, of ákafur..............of klikkaður. Ég vissi eiginlega ekkert hvað ég átti að segja eða gera einn daginn þegar ég kom til verkstjórans (sem er stórkostlegur náungi með indíánafjöður í hjálminum sínum og leitar á vinnufélaga minn af því að hann er lítill og mjór) og sagði honum að ég væri búin að klára það sem hann sagði mér að gera, þegar hann sagði: "Mér finnst þú nú vera full ákafur í vinnunni..........sestu niður, slakaðu aðeins á." Þetta var eins og að fá blauta tusku í andlitið nema hvað hún var bara rétt svo rök og þægilega volg. Svo byrjaði hann bara að tala og við spjölluðum um heima og geima í svona hálftíma án þess að negla svo mikið sem einn helvítis tveggja tommu nagla!!!! Og það var ekki einu sinni kaffi!!!!!!!!!! "Jaahhhhh ef þeir í Netó sæu mig núna" hugsaði ég. "Ef þeir í Netó sæu mig núna".
En það er erfitt að kenna gömlum hundi að sitja sagði einhver. Oftar en einu sinni hefur þessi sami verkstjóri bókstaflega gripið í öxlina á mér, þegar ég er að æða af stað eins og froðufellandi hundur til þess eins að gera það sem mér hefur verið sagt að gera, og sagt: "stoppaðu þarna.......þú hleypur alltaf af stað." Svo er bara þögn í svona þrjár sekúndur þar til hann sleppir öxlinni á mér og ég byrja að labba rólega af stað til þess að gera það sem ég á að gera........ráðvilltur og ringlaður. Hvað gerði ég rangt? Er eitthvað að mér? Ég er orðlaus! Ég skil ekki!
Ætli mér beri ekki bara að taka þessu fagnandi.

kv. Nój Iðilfah

föstudagur, júní 10, 2005

Mikið gaman, mikið grín og alls kyns dóterí!!

Jæja ég nenni nú ekki að vera eitthvað að afsaka það hvað ég blogga sjaldan þannig að þið megið bara bíta í punginn á ykkur sem eruð eitthvað ósátt!!! Aahhhh þetta var nú alveg gríðar góð útrás.

Það hefur nú ýmislegt drifið á daga mína síðan síðast var skrifað hérna inn. Ég fór um síðustu helgi austur á bekkjarmót og það var alveg hreint út sagt hrikalega gaman, alveg magnað hvað fólki kom vel saman þarna og allir voru í góðum fílíng. Svo var alveg vitaskuld gaman að hitta gamla Mýrargengið + 1 Bakkabúa sem samanstendur af mér, Ólafi, Hjalta, Kobba og svo var Haukur þarna líka, Bakkabúi. Þetta var ekkert nema vel heppnuð nostalgía eins og hún gerist best!!!!!
Jæja svo er nú ekki nóg með það að ég hafi farið á bekkjarmót um helgina, en síðasta þriðjudag rættist hjá mér gamall draumur. Ég fór á tónleika með Iron Maiden. Þetta var nánast óraunverulegt að vera þarna eftir að hafa horft á tónleika með þessum snillingum síðan ég var 7 ára gamall!! Þarna var maður gólandi með þar sem Bruce Dickinson stjórnaði skaranum eins og herforingi. Ég vissi upp á hár hvað þeir myndu taka eftir hlé, en það var syrpan þar sem þeir taka Sanctuary og svo Running Free þar sem gríðarlegur hópsöngur á sér stað og hopp og læti. Eins og ég segi, þetta var nánast óraunverulegt en þó svo stórkostlegt að ég held ég láti þetta duga í bili. Ég er farinn austur í afmæli.

Jón, sáttur við tilveruna og lífið líka