I Wish I Was in New Orleans

hmmmmmm ætli Björn Málmkvist hafi verið að hlusta á Small Changes með Tom Waits þegar hann var beðinn um að fljúga til New Orleans í kjölfar hamfarana þar? Eitthvað hlýtur að hafa kallað á hann. Ekki hefði ég viljað fara þangað. Hef alltaf viljað fara þangað en......bara ekki núna.

Annars er stefnan tekin á Hvalfell við Hvalvatn í botni Hvalfjarðar um helgina. Svo er Glymur þarna víst líka. Þetta verður gaman.

Jón Halðiðirijriði............þið getið ekki ímyndað ykkur hvað það var erfitt fyrir mig að læra að bera fram mitt eigið nafn þegar ég var krakki.

Staðreyndirnar 5. Söguleg skáldsaga

Ja hérna hér, þetta staðreyndadót er nú meira dótið. En best að gera sitt besta.

1. Meira en helming ævi minnar hef ég verið forfallinn Iron Maiden aðdáandi og er enn. Gerði í því að þvinga vini mína til þess að vera það líka með vel útfærðum heilaþvotti. Það tókst ekkert svakalega vel.

2. Ég tala mikið við sjálfan mig í huganum þegar ég er undir einhverju álagi. T.d. ef ég er eitthvað stressaður í skólanum við einhverja tannlæknavinnu þá gæti ég hugsað eitthvað á þennann veginn: "ætti ég að gera þetta svona?..........já drífðu í því, hvað gæti svo sem komið fyrir?"...........Ekkert gerist. "Svona ekkert rugl, það hjálpar ekkert að vera eitthvað að stressa sig á þessu"....."það sakar kannski ekkert að spyrja kennarann"........."nei það á að gera þetta svona...það er alveg á hreinu". Svo þagnar allt.

3. Ég laug því að meirihluta vina minna þegar ég var lítill, að ég þekkti apa sem byggi í steinahrúgunni fyrir neðan skógræktina. Þessi api hét, eða heitir ef einhvern trúir en á hann, Kalli Karamella. Reglulega voru farnir leiðangrar upp í fjall til þess að ég gæti kynnt vini mína fyrir þessum apa og fylgdu því langar leitir í skógræktinni. Hér með bið ég alla þá sem þurftu að koma með í þessa leiðangra afsökunar. En Kalli er enn til.......í hjörtum okkar.

4. Ég á tvo bassa, einn 5 strengja Warwick, hann er grænn og er gjarnan kallaður Græna Slumman. Okkar samband hefur staðið í 9 ár. Hinn bassinn er 4 strengja bandalaus Godin bassi. Venjulega bara kallaður "Þessi Bandalausi". Það samband hefur staðið í 3 ár.

5. Ég nenni ekki að koma með fimmtu staðreyndina. Þær ættu bara að vera fjórar.....eins og frumefnin.

Svo fór um sjóferð þá. Klukka Húllu, Huga, Hlynsa Ben, Helga Már o.fl. o.fl.

Kv. Jón Hafliði

Er Purple Rain gott lag?

Jájá, ég neita því ekki þrátt fyrir óútskýrt hatur mitt á Prince. Ég veit ekki af hverju, en ég bara á afskaplega erfitt með að þola þennan tónlistarmann. En ég neita því ekki að mér þykir nokkur lög með honum bara alveg þrælgóð.........En ég af einhverjum ástæðum þoli hann ekki. Svona er þetta bara.

Fór annars á útsölu í Skífunni um daginn og verslaði mér nokkra þrælgóða diska sem ég hefði átt að vera löngu búin að redda í safnið. Ég verslaði mína fyrstu Neil Young diska, Harvest og After the Gold Rush. Báðir alveg frábærir diskar. Neil Young er með barta......eins og ég............Og það er töff.
Einnig keypti ég Small Change með Tom Waits og þar er alger snilldar diskur á ferðinni, þarna syngur hann til dæmis um það að píanóið sé búið að vera að drekka....ekki hann, þó svo að hann hljómi eins og hann sé blindfullur. Reyndar hljómar Tom Waits alltaf eins og hann sé blindfullur og búin að reykja 300 metra af tommu sverum Kúbuvindlum. En það er bara hluti af hans snilldar karakter sem tónlistarmanns. Ótrúlegt hvað svona rámur maður getur samið og flutt fallega lög.......þrátt fyrir röddina. Ég vildi ekki heyra einhvern "mjúkan" syngja lögin hans, það væri alveg skelfilegt, bara ekki það sama. Sama má segja um flottustu lögin hans Megasar. Hann kann ekki að syngja en samt hljómar Spáðu í mig miklu betur með honum en nokkurn tíman Bo. Punktur. .
Svo keypti ég disk með sígaunabandinu Les Negresses Vertes. Það er skemmtileg hljómsveit sem drekkur eflaust slatta af rauðvíni. Og kannski bjór. Nei annars. Ekki bjór. Bara rauðvín......og viskí. Já. ´

bless í bili. Jón.

Drekka allir landa upp til stranda?

Ég veit það ekki, en mig grunar ekki, fólk er farið að vera alveg ískyggilega edrú upp til stranda. Hver upp til stranda ætti svo sem að vilja drekka landa eftir að svona ömurlegt lag var samið um þessa landadrykkju þeirra. Hræðilegt.

Já þannig er það nú. Ég skellti mér í fjallgöngu um daginn og gekk á fjallið Mosfell eftir því sem ég best veit, en þar vafraði nóbelskáldið Halldór Silungur jafnan um á síðkvöldum eftir að hann hafði skrifað nokkur orð. Stórskemmtileg og nett ganga. En nú er planið að skella sér í fleiri göngur og er stefnan tekin á Móskarðshnúka, fyrir þá sem ekki vita hvaða tindar það eru þá eru þetta tindarnir sem líta út fyrir að sé alltaf sól á austur fyrir Esju, þeir sjást nokkuð vel úr Reykjavík og öðrum mjög nærliggjandi "sveitarfélögum". En það að fara í fjallgöngu er ein af mínum uppáhalds tómstundaiðjum og hefur verið í mörg ár. Það þarf heldur ekki að fara langt til þess að finna góðar gönguleiðir hér í kring, þetta er út um allt. Svo jafnast auðvitað ekkert á við bara það að komast úr þessari guðsvoluðu borg.

kv. Jón Hafliði

p.s. Notið tannþráð

Fjörið er byrjað!

Ó já, fjörið er sko byrjað. Ég var víst búin að lofa að setja inn ferðasögu eftir vestfjarðareisuna sem við Hulda vorum í á dögunum en ég ætla láta það bíða. Hún verður að vera fullkomin.

En eins og áður sagði þá er fjörið víst byrjað. Og þegar ég segi fjörið, þá meina ég skólinn. Jebb, skólinn er byrjaður með öllum sínum byrjunarörðugleikum. Þessi blessaða tannlæknadeild er svo illa skipulögð að það er ekki fyndið, alltaf þegar skólinn er að byrja aftur að loknu sumar- eða jólafríi þá veit enginn neitt, það er eins og kennararnir og skrifstofufólkið talist ekkert við. Heimasíða deildarinnar er nánast aldrei uppfærð sem gerir það að sjálfsögðu að verkum að enginn nennir að skoða hana, en svo gerðist það í eitt skiptið, að eftir að rætt hafði verið við okkur í nokkrar vikur um að einhverjir fyrirlestrar ættu að fara að byrja, en það væri bara ekki alveg vitað hvenær, að ég fékk símhringingu frá skrifstofunum og þá var ég bara húðskammaður fyrir það að enginn væri mættur í tíma sem hefði átt að byrja fyrir 30 mínútum. Ég kom að sjálfsögðu af fjöllum og sagði bara: "Ha? Hvaða tíma ert þú að tala um?". Skrifstofublókin: "Nú tímann sem átti að vara í dag klukkan 0900!!!" sagði hún. "Við vorum ekki látin vita af því!" Sagði ég. En þá sagði hún: "það stendur á netinu!!!" "Það stendur allt á netinu!!!!!". Hvernig í andskotanum átti maður að vita það að einhver hefði tekið upp á því að uppfæra þessa heimasíðu sem hafði legiið niðri í þúsund ár??? Og svona má lengi telja upp vitleysuna. En þegar ég sagði Berg bróður mínum frá þessu, sem hefur gengið þennan sama veg, þá sagði hann bara: "þú skalt bara venjast þessu". Og það verður maður víst bara að gera. Skrýtið samt að þetta breytist ekkert, mjööög skrýtið. ó jæja, sumt fólk.

kv. Jón Hafliði

p.s. ef þið þekkið einhvern tannlausan sem vill gervitennur.......segið þeim hinum sama að hringja í mig og ég redda því í snarhasti........................snarhasti = nokkrar vikur

Mannréttindabrot og vestfjarðaferð.

Mannréttindabrotið:
Ég og Hulda lentum í algerum hryllingi um daginn. Við fórum til þess að fá okkur að borða á mexíkönskum matsölustað í Skeifunni um daginn, og það var einmitt þar sem hryllingurinn átti sér stað. Ég get svoleiðis svarið það að ég hefði frekar viljað láta stinga njólasprotum á milli tánna á mér í stað þeirra vítiskvala sem gengu yfir okkur þarna. Málið er það að þegar við erum byrjuð að éta tökum við skyndilega eftir því að það er einhver skelfileg útgáfa af laginu "sumarið er tíminn" með Bubba Morthens í útvarpinu (n.b. fannst það aldrei gott lag fyrir). "Hvaða viðbjóður er þetta???" sagði Hulda og mér varð hugsað til vesalings afgreiðslustúlkunnar sem var nýbyrjuð að vinna á staðnum og var nýbúin að útbúa handa Huldu burritos í fyrsta sinn. En hvað með það!! En það sem vakti þennan viðbjóð var fyrrnefnt lag. Þarna var samansafn af FM-hnakka ógeðum að syngja þetta lag í FM-hnakka-vænni útgáfu. Ég sver það, taco-ið mitt stökk fram af borðinu til þess að binda enda á þjáningar sínar. "Þetta var sumarið er tíminn á FM takk fyrir". Hljómaði í hátölurunum. Svo kom annar viðbjóður. Einhver FM-hnakka hóra tók sig til og misþyrmdi "these boots were made for walking" svo illilega að mér varð hugsað til þess hvernig réttlætið er í heiminum, það er verið að myrða saklaust fólk um allan heim á hverjum degi á meðan þetta pakk er að láta mata sig og skeina sér fyrir það að taka fín lög og bókstaflega skemma þau. Já hvar er nú réttlætið í því. Þetta er svona álíka og þegar eitthvað fíflið sagði að "come with me" með Puff Daddy, P.diddy eða hvað svo sem hann heitir væri miklu flottari útgáfa af "kashmir" með Led Zeppelin. Hefði ég verið með skóflu. Ja hérna hér. Heimur versnandi fer segi nú bara þegar maður getur ekki einu sinni fengið sér að borða í friði.

En nóg um það.

Vestfirðirnir:
Já, á morgun förum við Hulda vestur á firði og ætlum að skoða það svæði næstu tíu dagana. Það verður sofið í tjaldi á hverju kvöldi, étið dósamat og drukkið heitt kakó í Stroh í hvert mál! Þetta er svæði sem maður á alveg eftir að kanna og er ég alveg viss um það að þetta á bara eftir að vera tær snilld. Það verður lagt af stað klukkan sex í fyrramálið til þess að ná fyrstu ferð með Baldri og komum við til með að eyða mestöllum fyrsta deginum í Flatey og svo verður gist í Flókalundi við Brjánslæk og ímyndað sér hvernig þetta blessaða land leit út í augum Hrafna Flóka þegar hann kom sér í land í Vatsnfirði og nefndi þetta land Ísland. Jebb, gríðarlegur landkönnunarleiðangur framundan, ekkert blogg, en ferðasaga kemur til með að birtast hér á þessum síðum í fyrri hluta september.

Prófessor John Columbus kveður að sinni.

The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said.

Jæja þá er nóg komið af þessu helvítis bloggleysi hjá mér, ég er búin að liggja andvaka vegna samviskubits í næstum því tvo mánuði. Ég bara hef ekki getað fengið mig til þess að blogga, ég horfi á dagsetninguna, 12. júní, með skömm en samt geri ég ekkert. Hræddur? Kannski! Ég veit það ekki.

Ég skellti mér á the War of the Worlds um daginn. Myndin var bara alveg skítsæmileg, skemmtilegt sjónarspil og allt það. Það var gaman að sjá Hitageislann steikja fólkið í frumeindir og svo voru þrífætlingarnir alveg stórglæsilegir sem gereyðingartækin hrikalegu, slæmt væri ef hryðjuverkamenn kæmu höndum yfir svona verkfæri!!!! En ég fór nú samt að velta einu fyrir mér. Hefði ekki verið miklu flottara að láta Steven Spielberg gera söng og dans mynd við the War of the Worlds, þ.e.a.s. við tónlistar útgáfu Jeff Wayne af sögunni?? Láta Ewan McGregor syngja línuna sem vísað er í hér að ofan, "The chances of anything coming from Mars are a million to one, he said" og svo væri Steve Vai fínn í að gera hljóðin fyrir the hitageislann frá þrífætlingunum svo mundi Morgan Freeman sjá um það að tala hugsanir Fréttamannsins. Það væri sko snilld skal ég segja ykkur!!!! Ég hef nú verið að hlusta á þessa tónlistar útgáfu af sögunni undanfarna daga og mæli ég með því að allir hlusti á þessa snilld, þetta er alveg í sama klassa og the Wall með Pink Floyd (nú bölva mér einhverjir). Ó já.

Ég skrapp til Danmerkur í júlí............þar er drukkinn bjór.

Þar var gaman.

Svo er maður bara orðinn alveg helmassaður á allri þessari byggingarvinnu, en ég réði mig einmitt sem verkamann í byggingarvinnu fyrir sumarið, og er orðin þrælvanur verkfærum eins og hamri, kúbeini, borvél, brotavél, slípirokk, sög sem og hugtökum eins og Doka-plötur, steypumót, uppsláttur og alls kyns önnur hugtök sem voru mér algerlega lokuð bók fyrir sumarið. Ætli ég hafi ekki saknað verkamanna fílíngsins úr netagerðinni. En eitt verður að segjast að það eina sem ég lærði í netagerðinni var að vera of æstur í að gera hlutina, of ákafur..............of klikkaður. Ég vissi eiginlega ekkert hvað ég átti að segja eða gera einn daginn þegar ég kom til verkstjórans (sem er stórkostlegur náungi með indíánafjöður í hjálminum sínum og leitar á vinnufélaga minn af því að hann er lítill og mjór) og sagði honum að ég væri búin að klára það sem hann sagði mér að gera, þegar hann sagði: "Mér finnst þú nú vera full ákafur í vinnunni..........sestu niður, slakaðu aðeins á." Þetta var eins og að fá blauta tusku í andlitið nema hvað hún var bara rétt svo rök og þægilega volg. Svo byrjaði hann bara að tala og við spjölluðum um heima og geima í svona hálftíma án þess að negla svo mikið sem einn helvítis tveggja tommu nagla!!!! Og það var ekki einu sinni kaffi!!!!!!!!!! "Jaahhhhh ef þeir í Netó sæu mig núna" hugsaði ég. "Ef þeir í Netó sæu mig núna".
En það er erfitt að kenna gömlum hundi að sitja sagði einhver. Oftar en einu sinni hefur þessi sami verkstjóri bókstaflega gripið í öxlina á mér, þegar ég er að æða af stað eins og froðufellandi hundur til þess eins að gera það sem mér hefur verið sagt að gera, og sagt: "stoppaðu þarna.......þú hleypur alltaf af stað." Svo er bara þögn í svona þrjár sekúndur þar til hann sleppir öxlinni á mér og ég byrja að labba rólega af stað til þess að gera það sem ég á að gera........ráðvilltur og ringlaður. Hvað gerði ég rangt? Er eitthvað að mér? Ég er orðlaus! Ég skil ekki!
Ætli mér beri ekki bara að taka þessu fagnandi.

kv. Nój Iðilfah

Mikið gaman, mikið grín og alls kyns dóterí!!

Jæja ég nenni nú ekki að vera eitthvað að afsaka það hvað ég blogga sjaldan þannig að þið megið bara bíta í punginn á ykkur sem eruð eitthvað ósátt!!! Aahhhh þetta var nú alveg gríðar góð útrás.

Það hefur nú ýmislegt drifið á daga mína síðan síðast var skrifað hérna inn. Ég fór um síðustu helgi austur á bekkjarmót og það var alveg hreint út sagt hrikalega gaman, alveg magnað hvað fólki kom vel saman þarna og allir voru í góðum fílíng. Svo var alveg vitaskuld gaman að hitta gamla Mýrargengið + 1 Bakkabúa sem samanstendur af mér, Ólafi, Hjalta, Kobba og svo var Haukur þarna líka, Bakkabúi. Þetta var ekkert nema vel heppnuð nostalgía eins og hún gerist best!!!!!
Jæja svo er nú ekki nóg með það að ég hafi farið á bekkjarmót um helgina, en síðasta þriðjudag rættist hjá mér gamall draumur. Ég fór á tónleika með Iron Maiden. Þetta var nánast óraunverulegt að vera þarna eftir að hafa horft á tónleika með þessum snillingum síðan ég var 7 ára gamall!! Þarna var maður gólandi með þar sem Bruce Dickinson stjórnaði skaranum eins og herforingi. Ég vissi upp á hár hvað þeir myndu taka eftir hlé, en það var syrpan þar sem þeir taka Sanctuary og svo Running Free þar sem gríðarlegur hópsöngur á sér stað og hopp og læti. Eins og ég segi, þetta var nánast óraunverulegt en þó svo stórkostlegt að ég held ég láti þetta duga í bili. Ég er farinn austur í afmæli.

Jón, sáttur við tilveruna og lífið líka

Skuggahliðin er skuggaleg!!

Ég skellti mér á Revenge of the Sith í gær og ég má nú bara til með að segja að hún var alveg skrampi góð og er ég alveg fullviss um að þeir sem eiga erfitt með að fyrirgefa George Lucas fyrir Jar Jar Binks fyrirgefa honum eftir að hafa séð þessa mynd.
Ég var vitaskuld alinn upp við Star Wars sem hluta af mínu daglega lífi, hvert sem ég fór þar var Star Wars dót, bæði frá bróður mínum og svo eitthvað sem mér hlotnaðist sjálfum og lék maður sér úti í garði með grænan njóla og var í hlutverki Loga Geimgengils, höggvandi mann og annan þar sem hann hoppaði fjórfalda hæð sína í lofti í fullum herklæðum sem samanstóð af svartri peysu og svörtum buxum og einum leðurvettlingi, þvílíkar minningar.
Ég verð bara að segja að ég fékk bara í magann og hálfgerður óhugur kom yfir mann þegar keisarinn "kom úr skápnum" ef svo má segja. Ég er að spá í að vera ekkert að segja neitt mikið meira um myndina en að mér fannst hún bara mjög góð og kláraði söguna alveg prýðilega. Þeir sem eru mér ósammála mega eiga það við sjálfa sig.

Jón, Star Wars nörd með meiru.

Halldór hitti Bush

Alveg magnað að þetta sé svona mikið fréttaefni. Halldór Ásgrímsson staddur í Moskvu ásamt fullt af öðrum þjóðarleiðtogum á hátíð til minningar um lok Seinni Heimstyrjaldarinnar og við tölum það í fréttum að hann hafi hitt Bush!!! Jesss!!! Og ekki nóg með það, það var líka talað um það í fréttunum að Bush sé að lesa bók um sögu þorsksins......og sú bók hefur verið þýdd á íslensku!!!! Jessss!!! Svo var líka minnst á það að honum þætti athyglisverður kaflinn um þorskastríðið! Já nú líður mér miklu betur að vita þetta. Ætli hann hafi smakkað harðfisk? Alveg ótrúlegt hvað þessi þjóð er nú eitthvað sérkennileg, þarf að blaðra alltaf um eitthvað svona helvítis bull, allir verða uppveðraðir upp af einhverjum innræktuðum kúreka sem er búin að komast í gegnum efnisyfirlitið á bók um fisk. Þetta er bara fyndið!!

Vel á minnst var ég búin að segja ykkur frá því þegar ég hitti Davíð Oddsson um daginn? Jæja það var nú alveg stórmerkilegt skal ég ykkur segja. Það var nú þannig að ég var að keyra í einhverjum ranghala í Vesturbænum og það vildi nú svo heppilega til að ég keyrði inn í einhverju einstefnugötu óáfvitandi, á móti umferð vitaskuld, og hverjum haldiði að ég mæti þar á jeppanum sínum???? Nú auðvitað Davíð Oddson. Og vitið þið hvað hann gerði? Hann hló að mér þar sem ég æddi á móti honum á litla bílnum mínum og hann á stóra jeppanum sínum. Hann hló að mér þar sem að ég vék úr vegi fyrir honum. Hann hló að mér þegar hann keyrði fram hjá mér á stóra jeppanum sínum. Nú held ég að ég viti hvernig þingmönnum stjórnarandstöðunnar líði þegar þeir eru eitthvað að reyna að hafa sig upp á móti bláa fálkanum. Eða er það örn?

Jón sem hitti Davíð

Heimskur er jafnan höfuðstór.........eða hvað?

Ég er ekki með stóran haus en ég er enginn eldflaugasérfræðingur þrátt fyrir það (sem betur fer). Stundum getur maður verið svo utan við sig og vitlaus að maður hreinlega dauðskammast sín. Ég lendi í einu nettu svoleiðis tilviki um daginn, ekkert stórvægilegt bara dálítið í klaufabárðastílnum. Það var nú þannig að ég og frúin mín hún Hulda vorum í sumarbústað við Hvítarsíðu í Borgarfirði við próflestur og almenna slökun frá stressi stærsta bæjar á Íslandi. Og það er eitt sem maður gerir alltaf þegar maður er í sveitasælunni en það er að fara í fjallgöngu, eða bara göngu ef ekkert fjall er til staðar. Við frúin röltum upp á einn hól sem er þarna í grenndinni og sá ég þar tvær rjúpur læðast um, snjóhvítar þannig að ég sá þær áður en ég fór af stað í gönguna, í þeirri trú að ég sæi þær ekki! Ójæja hvað um það. Á þessari leið okkar var hlið sem þurfti að loka með því að festa einhverja spýtu við aðra spýtu með spotta og vír og alls kyns drasli, sannkölluð skítablanda sem aldrei hefði verið leyfð í Netagerðinni heima. Allaaaaavega. Ég opnaði hliðið, hleypti dömunni út, lokaði hliðinu og byrjaði að vesenast við það að festa hliðið aftur þegar Hulda sagði; "ertu ekki að grínast?". Ég sagði; "hvað?". Svo var þögn í svona fimm sekúndur. Ég opnaði hliðið aftur, labbaði út, og vesenaðist við það að loka því aftur. Svo fór ég að afsaka mig með því að ég ætlaði að hoppa yfir girðinguna eftir að ég hleypti Huldu út.

Ég veit að það var eflaust hundleiðinlegt að lesa þessa sögu, enda er þetta svona atvik sem maður á bara að geyma með sér og sínum og rifja upp í góðu tómi og hlæja að vitleysunni í sér. Maður á ekki að skrifa svona á bloggsíðu sem aðrir lesa, það er sóun á tíma fólks. En af hverju var ég þá að þessu? Víti til varnaðar kannski? Ég skal ekki segja, mig langaði bara til þess að skrifa eitthvað á þessa blessuðu síðu sem ég annars skrifa alltof sjaldan á. Ó jæja svona er lífið og ég á afmæli á sunnudaginn. Það verður ekki heitt á könnunni.

kv. Jón Hafliði Sigurjónsson. Leiðinlegur fram í fingurgóma. En umfram allt........sætur.

Trýtilbuxi les bækur.

Jæja þá er maður búin að skila af sér blessuðum verklegu kröfunum í skólanum, þvílíkur léttir þói svo að það sé alltaf erfitt að skila þessu því maður hugsar alltaf með sér að kannski sé þetta ekki alveg fullkomið. En hver er svo sem fullkominn? Kröfurnar hljóðuðu upp á þetta fyrst þið endilega viljið vita það:
Tannfylling: slatti af amalgam fyllingum
slatti af plastfyllingum
slurkur af gullfyllingum
preperation fyrir postulíns skelkrónu (porcelain veneers fyrir þá sem fylgjast með extreme makeover)

Krónu og brúargerð: Gullkróna á jaxl
bráðabirgðarkróna úr áli á jaxl
bráðabirgðarkróna úr plasti á framtönn
þriggja liða gullbrú með facettum úr plasti
Kópingur á framtönn
stiftisuppbygging fyrir rótfylltan forjaxl

Heilgómagerð: 3 heilgómasett, og tvö partasett með einum blóðgóm.

Já þannig að núna taka bækurnar bara við og eins og einhverjir segja. Hit the books. Annars er ég að fara í bústað upp í borgarfjörð um helgina til lesturs og til þess að komast frá borgarstressinu. Þannig að ég hef ekkert að segja nema: Góða helgi.

Nój Iðilfah

I love his laugh!!!

Já hann Samúel elskar sko hláturinn minn. Þessi Samúel sem ég tala um er sænskur skiptinemi sem dvaldi við skólann í fimm vikur nú á dögunum. Það er sko engin spurning um að á tískumáli er þetta algerlega "metro-maður" en við venjulega fólkið köllum hann bara "öskrandi-homma". Það er nú þannig að vitaskuld var tekið vel á móti manninum þegar hann hingað kom og haldið var partý fyrir drenginn. Ég mætti með viskí handa fólkinu og teygaði hann það eins og um sprite væri að ræða. Já helvíti almennilegur gaur.
Svo spurði hann gestgjafann hvort hann ætti nokkuð hársprey. Já nokkuð vafasamur gaur.
Svo var óvissuferð stuttu seinna. Þar var trallað og djúsað og bullað mikið. Það fannst honum Samúel nú gaman og sögðu bekkjarsystkin mín mér það að Samúel hefði sagt orðrétt með sænskum og hommalegum hreim: "Jon is such a great guy, I love his laugh!!!" . Hvað getur maður svo sem sagt, ég er nú bara frábær náungi þannig að ég skil gaurinn svo sem vita vel. En engu að síður........vafasamur fýr þarna á ferðinni.
Svo fór hann að spyrja mig hvort ég æfði, eða orðrétt: "Jon do you practise?" Ég skil svo sem vel að hann hafi spurt mig að því þar sem ég er nú gríðarlega vel af Guði gerður. Ég sagði bara nei. Og hugsaði með mér að þarna væri býsna vafasamur kauði á ferðinni.
Svo kom nú að því að ég þurfti að fara að drífa mig heim þar sem ég nennti engan veginn að hanga í bænum lengur að hann Samúel vatt sér upp að mér og sagði: "Jon are you leaving? I love you man.......I love you......you are great!!!". Þetta kom mér svo sem ekkert á óvart en ég var bara hógvær og sagði: "Thank you". Svo rölti ég í burtu og hugsaði með mér að þarna væri frekar vafasamur og skrýtinn hirðmaður konungs á ferðinni.
Já það býr nú margt skrýtið í kýrhausnum en sagan er ekki búin enn. Það sem fullvisaði mig að lokum um það að þessi skandínavíski vinur minn væri alveg fullkomlega vafasamur og hreint út sagt snarklikkaður var svolítið sem hann sagði mér og bekkjarbróður mínum frá í vísindaferð kvöldið áður en hann yfirgaf landsteinana. Hér kemur það......íslenskað:
Samúel: "Strákar var ég búin að segja ykkur frá drauma-tannlæknastofunni minni?"
Við:"Nei!"
Samúel: "Ok. Í fyrsta lagi þá eiga allir stólarnir að vera klæddir ekta svörtu leðri (pure black leather, hugsið ykkur sænskan homma að segja þetta.). Allir aðrir hlutar stólanna eiga að vera úr fílabeini! Borarnir og allt það dót eiga að vera úr gulli og skreyttir með demöntum. Fötin sem starfsfólkið og ég klæðumst verða að vera úr hreinu silki (pure silk, hugsið ykkur sænskan homma að segja þetta). Svo ætla ég að vera með gullhálsfesti með áfastri risastórri tönn. Og þegar fólk spyr mig hvar ég hafi fengið tönnina þá bendi ég þeim á ljósmynd upp á vegg af mér þar sem ég held hálstaki um ljón og er að rífa úr því tönn!!!!."
Við: ".............................(glas brotnar á gólfinu)...............(hóst)............ok"

Vafasamur Svíi hér á ferð.

Ég vil taka það skýrt fram að engir þættir í þessari sögu hafa verið ýktir að undanskildu mínu sjálfsáliti og að engum ljónum var ógnað eftir því sem ég best veit.

Kv. Jón..........með stórkostlega hláturinn.

Jón Hafliði
-sem heyrði í einkaþotu Bobby Fischers lenda á Reykjavíkurflugvelli!

Ég held svei mér þá að þetta sé ein stærsta stund lífs míns, fyrir utan daginn sem Bobby Fischer varð Íslendingur.......alveg eins og ég!!!!! Magnað........alveg ótrúlega magnað...........................

Nei annars, mér gæti ekki verið meira sama!!

Jæja þá er maður bara kominn í páskafrí og legg ég af stað austur eftir tvo klukkutíma. Gaman af því. Ég geri passlega ráð fyrir því að skella mér í eins og eina fjallgöngu og hver veit nema maður líti við á Rauða Torgið og fái sér eina Pepsi Max og spili pílu í nokkra klukkutíma, svo verður kannski nartað í smá Suður-Amerískar flögur í leiðinni. Ekki leiðinlegt það!!!

Ég er að ganga í gegnum algert blúsæði þessa dagana, hlusta á Muddy Waters út í gegn og er búin að vera að hlusta eilítið á Robert Johnson og Howlin Wolf í gegnum veraldarvefinn. En ég verð nú samt að viðurkenna það að ég fór ekki á eina einustu blústónleika á blúshátíð Reykjavíkur sem var á dögunum. Ástæðan? Jahhhhh bara eintómur galgopaháttur og gáleysi. Ekkert annað. En það breytir því ekki að maður fílar blúsinn alltaf vel maður. Ég hef bara spilað einu sinni á blústónleikum um ævina og var það svokallað session spil og ég verð nú bara að segja að ég hef sjaldan skemmt mér eins vel við það að spila á tónleikum. En þeir tónleikar fóru fram í Blúskjallaranum í Neskaupstað og var spilað blús fram á rauða nótt og drukkið viskí úr kaffibolla þar til maður fann hvorki fyrir tám né fingrum lengur. Blúsinn bara flæddi fram......Hindrunarlaust. Óóóóóóóóóóóóóóójeeeaahhhhh!

jæja best að láta þetta bara duga þar til eftir páska.

Gleðilega páska allir saman.

Páskafrí = Háskafrí?

Ég veit það ekki maður. Nú eru blessaðir páskarnir að koma og stefnan er tekin austur. Býst við gríðarlegu bloggleysi meðan ég verð þar en hver veit nema maður komist í tölvu og bloggi aðeins eins og vitleysingur. Hver veit hver veit.

Já þetta ár verður viðburðaríkt og skemmtilegt, það er ég alveg viss um. Það er að minnsta kosti búið að vera skrambi skemmtilegt hingað til og mér sýnist á öllu að það sé ekkert að fara að hætta því. Ég fór um síðustu helgi í óvissuferð með skólanum og var farið í Leifstöð og fólk látið hlaupa eitthvað eins og vitleysingar, nema ég, ég fékk það mikilvæga hlutverk að vera keila og stóð mig með einstakri prýði. Svo var farið eftir það í Sandgerði, það er nú magnaður staður skal ég ykkur segja, en þar einmitt hún Hulda upprunnin því að í herbergi með hornglugga í húsi í Sandgerði fæddist drengur fyrir tæpum 50 árum sem heitir Guðni. Og það vill einmitt svo skemmtilega til að þessi Guðni er faðir Huldu og þar af leiðandi er hann tengdapabbi minn. Þannig að ég á býsna sterkar taugar þangað. Já! Þá vitið þið það!
Í Sandgerði var farið í eitthvað danshús og allir látnir fíflast eins og fífl og eftir það var farið á hinn mikla eðal pítsustað Mama Mia Pizzaria og ég held ég verði nú bara að segja eins og er að þarna eru bornar fram alveg eðal pítsur og mun ég eflaust gera mér ferð þangað dag einn til þess einungis að fá mér pítsu. Og ég mæli með því að þið gerið slíkt hið sama, þetta er ekki langur rúntur fyrir góða pítsu!!
Jæja nóg um það. Það er ýmislegt sem ég bara verð að koma frá mér. Til dæmis sú staðreynd að 7. júní verða tónleikar með hinni stórkostlegu hljómsveit Iron Maiden í Egilshöll og að sjálfsögðu voru keyptir miðar á þessa tónleika. Ég þurfti ekki einu sinni að pína Huldu til þess að koma með! Hana langar virkilega til þess að fara á þessa tónleika! Svona er maður nú vel giftur! Það má eiginlega segja að ég sé búin að vera að bíða eftir þessu alla mína ævi. En eins og flestir sem mig þekkja þá er ég og hef alltaf verið svæsinn Iron Maiden aðdáandi og má lesa um það einhvers staðar í gömlu bloggunum mínum. Já, ég bara held ég hafi fullan rétt á að vitna í hann Jesú vin minn; "Það er fullkomnað!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!".
Svo er nú ekki nóg með það. Þann 19. maí verður frumsýnd á Íslandi myndin sem lokar Star Wars seríunni og það kemur endanlega í ljósi hvernig Anakin Skywalker verður að hinum alvonda (en þó ekki alveg) Svarthöfða. Sú mynd ber nafnið Revenge of the Sith og er hægt að sjá trailerinn á kvikmyndir.is. Ó jess, ég ætla að sjálfsögðu að fara á þá mynd í lúxus sal enda starwars nörd og stoltur af því!!!

Megi Mátturinn vera með ykkur.

Eyrnasneplar og nasavængir

Jæja þá er komið að enn einu blogginu. Ég get nú ekki sagt að ég sé ánægður með afköst mín í bloggi undanfarnar vikur, þetta er reyndar bara ekkert nema skammarlegt. Og það er nú ekki nógu gott á þessum síðustu og verstu tímum, en ég tel að blómaskeiði bloggsins hjá norðfirðingum sé senn að ljúka, Hlynur er hættur, Sævar er hættur, Barði hverfur í tíma og ótíma og ég er farinn að verða latur við þetta og ég veit ekki hvað og hvað. Ég man þá tíma þegar maður tók bloggrúntinn mörgum sinnum á dag til þess að skoða blogg og fylgjast með commentunum auk þess sem maður dundaði sér við það að blogga sjálfur, stundum marga daga í röð. Blogspot, blogdrive, blog.central.is! Allt eru þetta hlutir sem voru svo spennandi og skemmtilegir, ég tel sjálfan mig vera dálítið af gamla skólanum í þessum málum þar sem að ég er með blogspot en æ fleiri hafa farið að notast við blog.central.is! If it´s not broken why fix it?......eða eitthvað svoleiðis. En þó eru þó nokkrir sem enn eru duglegir við þetta og er það hið besta mál. Ég hyggst bæta mig og blogga jafnvel tvisvar í viku héðan í frá (if you reach for the stars you might grap the moon).

Annars er það að frétta af mér að ég fór í klippingu um daginn og hef held ég aldrei verið svona stutthærður, hálfgerður kiwi fíolingur á manni ef svo má segja. En ég er engu að síður með örlitla bartlinga sem vonandi einn daginn verða að risastórum kótelettum. Hver veit?

kv. Jón Hafliði Sigurjónsson, sons Valdemars, sons Andrésar.

p.s. Vissuð þið að litur á eyrnasneplum hæna ákvarðar lit eggjaskurnarinnar? Ég vissi það ekki...........þar til um daginn.

The Idiot Strikes Back!

Jæja best að blogga eitthvað. Undanfarið hef ég bara haft gríðarlega lítinn tíma og nenn til þess að blogga en núna hef ég aftur á móti tíma en í rauninni þá nenni ég því ekki. Stundum er það bara þannig í þessu lífi að maður verður að gera hlutina þó maður nenni því ekki, þetta sagði ég sjálfum mér.
Já það er ýmislegt búið að gerast síðasta mánuðinn. Í fyrsta lagi þá lágum við Hulda í flensu í fimm daga í upphafi febrúar mánaðar. Það er ömurlegt að vera með flensu, maður getur ekki gert neitt án þess að veina eins og alger aumingi. Það erfiðasta sem ég gerði allan daginn meðan á þessu stóð var að standa upp úr rúminu, grípa sængina, labba með hana fram, leggjast í sófann og kveikja á sjónvarpinu. Alger pína, en svona var flensan í hnotskurn auk þess sem maður borðaði stundum.
Svo eftir flensuna þá lá leiðin til Danmerkur þar sem við Búálfarnir vorum að spila á þorrablóti fyrir stórskemmtilega íslendinga í Sönderborg sem er syðst á Jótlandi og liggur þar með við landamæri Danmerkur og Þýskalands. Þegar við komum til bæjarins þá komum við við í matvöruverslun og ég er að segja ykkur það að það greip um sig einhver hópæsingur í hljómsveitinni þegar við sáum hvað kassinn af bjór kostaði og leiddi það til þess að við keyptum okkur allir einn kassa. Svo þegar við komum í híbýli okkar þá biðu okkar tveir bjórkassar í viðbót. 7 kassar. Þeir kláruðust. Með djúpsteiktri svínapuru.
Svo má líka taka það fram að við keyrðum til Þýskalands og sat ég við stýrið með fjóra fulla backseat drivers með mér sem leiddi til þess að þegar við ætluðum að komast frá Þýskalandi þá keyrðum við bara lengra inn í landið og ég fékk þýskt taugaáfall við aksturinn því að skilti sem sagði Danemark endaði bara í einhverjum smábæ þar sem einhvers konar lífsform með aflitað hár, sítt að aftan og í þröngum leðurbuxum gekk um göturnar. Þá vissum við að við værum komnir djúpt inn í Þýskaraland og ef við ætluðum að komat aftur heim án þess að aflitast þá yrðum við að finna einhvern sem talaði ensku, sem er ekki auðvelt í Norður-Þýskalandi, svo við gætum fundið leiðina heim, í bjórinn og svínapuruna. Eini einstaklingurinn sem gat talað við okkur var stelpa frá Kosovo sem seldi okkur bjór.......en ekki svínapuru. En allt er gott sem endar vel og vitaskuld komumst við aftur til Danmerkur, en sökum sálræns ástands míns eftir þessa keyrslu þá vildi ég ekki koma við í einni einustu af öllum þeim sex-shops sem voru við landamærin. Það segir sitt um hvurnig skapið var eftir þessa keyrslu. En strákarnir fyrirgáfu mér það og gáfu mér bjór og svínapuru og allt varð gott.
Jæja þetta blogg er orðið nógu langt en samt eitt í viðbót:
Búálfarnir verða að spila á Stúdentakjallaranum á morgun, föstudaginn 4. mars, og er frítt inn á staðinn og endilega mega sem flestir láta sjá sig. Bless bless.

Kv. Klaus

Krossfesting?

Langt síðan maður bloggaði maður, enda margt drifið á daga mína síðan þá. En meira um það seinna.

En fyrst þetta:

Staðreynd: Það tala fleiri í heiminum klingonsku (úr star-trek þáttunum) heldur en okkar fallegu íslensku tungu. Hvað segir það okkur? Jeg veit ekki meir.

bless.

Pólítískt getuleysi.......

...er eitthvað sem lýsir mér mjög vel. Ég er alltaf að átta mig á því að ég veit ekkert um stjórnmál og þessa flokkapólitík sem er í gangi hvort sem það er í háskólapólitíkinni eða landspólitíkinni. Ég er samt alltaf að segja við mig að nú verði ég að fara aðeins að skoða þetta svo ég hafi nú einhverja hugmynd um hvað ég á að kjósa. Það var t.d. hringt í mig um daginn frá bæði Vöku og Röskvu og spurt hvort ég ætlaði ekki að kjósa þau og ég sagði bara já við báða, mér er í raun í skítsama hver er kosinn í þessum háskólakosningum, markmiðin eru þau sömu, bara mismunandi "aðferðir" að sama markmiði..............whatever. En það er nú annað mál í landspólitíkinni og ætla ég að segja ykkur sögu af galgopahætti mínum vorið 1999 þegar kosningabaráttan stóð hvað hæst.
Það var á mildum vordegi norður á Akureyri, ég var 17, að verða 18 ára gamall og lífið snérist um bjór, bacardi límon, bassann minn og efnafræði.............EKKI um pólitík. Góðvinur minn og þá mikill fylgismaður nýs afls í stjórnmálunum, Samfylkingarinnar, Nonni Bergmann tjáði mér það að maður sem væri í 11. sæti fyrir Samfylkinguna væri með kynningarfund fyrir ungt fólk á Café Carolínu í Gilinu seinna um daginn. Hann spurði mig hvort mig langaði ekki að líta með honum. Ég hafði vitaskuld engan áhuga á því þar til að hann sagði mér að það væri frír bjór í boði...........og ég kom með án hiks. Þegar á fundinn kom þá kynnti maðurinn sig og bauð mig velkominn og spurði mig hvað ég héti, ég sagði honum það og tók eftir því að hann skráði niður nöfn þeirra sem á fundinn komu. Síðan spurði hann hvort mætti bjóða mér eitthvað og sagði ég að ekki væri nú leiðinlegt að fá einn bjór og maðurinn varð vitaskuld að ósk minni og svo byrjaði fundurinn. Blablablablablabla, það virtust allir hafa eitthvað að segja, það var hálf hippalegt andrúmsloft þarna inni, sterkar skoðanir fólks flugu fram og aftur og allir kinkuðu kolli sposkir á svip og sögðu: "Einmitt!!". Ég sagði ekki neitt, ég sat þarna bara, með tómt augnaráð og kinkaði stundum kolli þegar hinir gerðu það og fékk mér bjórsopa. Svona gekk þetta í góða tvo klukkutíma en hér um bil það eina sem ég man var: "blablabla, blablabla, bla, Einmitt!!, blablala, viltu annan bjór Jón?, blablabla". Svo að fundinum loknum sá ég að allir voru gríðarlega ánægðir og æstir eins og þeir hefðu unnið kosningarnar og fengið sleikibrjóstsykur fyrir. En þá hafði þessi fundur, ástæða mín fyrir fríum bjór, breyst í stofnfund félags ungra jafnaðarmanna á landsbyggðinni....og ég var stofnfélagi!!!! "æ æ" hugsaði ég. "Í hvað hef ég komið mér núna?" ég var að hugsa um að lauma mér í burtu þegar há rödd sagði "PARTÝ Í KVÖLD OG ÓTAKMARKAÐ MAGN AF BJÓR Í BOÐI SAMFYLKINGARINNAR!!!!! Ég snarstansaði og kallaði: "SKÁL FYRIR OKKUR!!!".
Þremur dögum seinna var heilsíðu auglýsing í mogganum og DV þar sem Samfylkingin tilkynnti að stofnað hefði verið félag ungra jafnaðarmanna á landsbyggðinni og þar á eftir kom nafnalisti yfir hið stórfenglega róttæka fólk sem stóð að því að setja á fót þetta félag fyrir landann. Og ég var á þessum lista. Ég horfði á þetta í svona fimmtán sekúndur en snéri mér fljótlega að Gretti aftur.
Það þarf vitaskuld ekki að koma á óvart að, jú, ég fór að kjósa en ég gleymdi atkvæðinu mínu í skúffunni á vistinni og enginn flokkur fékk mitt atkvæði þetta vorið. En ég fékk engu að síður skemmtilegt jólakort frá Samfylkingunni þessi jólin og fæ, að ég held, enn þann dag í dag. Mér er alveg sama.

Jón.

Íslensk eymd og nýársheit!

Ég horfði á tvær íslenskar bíómyndir um daginn sem er ekki í frásögur færandi nema vegna þess að eftir báðar myndirnar þá kom yfir mig þessi undarlega löngun til þess að fara bara og binda enda á þetta allt saman! Ég var bara miður mín. Og þetta er ekkert einsdæmi í tengslum við íslenskar bíómyndir, þetta gerist eftir 4 af hverjum 5 íslenskum bíómyndum sem ég horfi á! Ég held svei mér þá að þessir íslensku leikstjórar og handritshöfundar séu eitthvað alvarlega klikk........það er reyndar augljóst í nokkrum tilfellum sbr. Hrafn Gunnlaugsson og Friðrik Þór, svo er Baltasar enginn viskubrunnur heldur. Ég veit svei mér þá ekki hvað maður á til bragðs að taka, það er nefnilega svo asnalegt þetta þjóðarstolt (sem ég kýs frekar að kalla eymdarlega minnimáttarkennd), það er greypt í huga okkar strax við fæðingu sem gerir það að verkum að maður bara getur ekki sleppt því að fara að sjá næsta stórvirki Íslenskrar kvikmyndasögu þó svo eðlisávísunin segi manni að þetta verði bara enn ein eymdin.

Já og svo er blessað nýja árið komið og að sjálfsögðu sór maður nýársheit eins og allir Íslendingar. Ég sór þess heit að á nýja árinu skildi Jón Hafliði ekkert verða fullur.............EN ég má samt sem áður drekka áfengi. . . . . . . . . . Það verður fróðlegt að sjá hvernig þetta gengur. Sjálfsagt á ég eftir að lenda í rökræðum við sjálfan mig um skilgreiningu orðsins fullur í orðabók og þjóðfélagslega merkingu þess.

Blezzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz.