Heimskur er jafnan höfuðstór.........eða hvað?

Ég er ekki með stóran haus en ég er enginn eldflaugasérfræðingur þrátt fyrir það (sem betur fer). Stundum getur maður verið svo utan við sig og vitlaus að maður hreinlega dauðskammast sín. Ég lendi í einu nettu svoleiðis tilviki um daginn, ekkert stórvægilegt bara dálítið í klaufabárðastílnum. Það var nú þannig að ég og frúin mín hún Hulda vorum í sumarbústað við Hvítarsíðu í Borgarfirði við próflestur og almenna slökun frá stressi stærsta bæjar á Íslandi. Og það er eitt sem maður gerir alltaf þegar maður er í sveitasælunni en það er að fara í fjallgöngu, eða bara göngu ef ekkert fjall er til staðar. Við frúin röltum upp á einn hól sem er þarna í grenndinni og sá ég þar tvær rjúpur læðast um, snjóhvítar þannig að ég sá þær áður en ég fór af stað í gönguna, í þeirri trú að ég sæi þær ekki! Ójæja hvað um það. Á þessari leið okkar var hlið sem þurfti að loka með því að festa einhverja spýtu við aðra spýtu með spotta og vír og alls kyns drasli, sannkölluð skítablanda sem aldrei hefði verið leyfð í Netagerðinni heima. Allaaaaavega. Ég opnaði hliðið, hleypti dömunni út, lokaði hliðinu og byrjaði að vesenast við það að festa hliðið aftur þegar Hulda sagði; "ertu ekki að grínast?". Ég sagði; "hvað?". Svo var þögn í svona fimm sekúndur. Ég opnaði hliðið aftur, labbaði út, og vesenaðist við það að loka því aftur. Svo fór ég að afsaka mig með því að ég ætlaði að hoppa yfir girðinguna eftir að ég hleypti Huldu út.

Ég veit að það var eflaust hundleiðinlegt að lesa þessa sögu, enda er þetta svona atvik sem maður á bara að geyma með sér og sínum og rifja upp í góðu tómi og hlæja að vitleysunni í sér. Maður á ekki að skrifa svona á bloggsíðu sem aðrir lesa, það er sóun á tíma fólks. En af hverju var ég þá að þessu? Víti til varnaðar kannski? Ég skal ekki segja, mig langaði bara til þess að skrifa eitthvað á þessa blessuðu síðu sem ég annars skrifa alltof sjaldan á. Ó jæja svona er lífið og ég á afmæli á sunnudaginn. Það verður ekki heitt á könnunni.

kv. Jón Hafliði Sigurjónsson. Leiðinlegur fram í fingurgóma. En umfram allt........sætur.