The Idiot Strikes Back!

Jæja best að blogga eitthvað. Undanfarið hef ég bara haft gríðarlega lítinn tíma og nenn til þess að blogga en núna hef ég aftur á móti tíma en í rauninni þá nenni ég því ekki. Stundum er það bara þannig í þessu lífi að maður verður að gera hlutina þó maður nenni því ekki, þetta sagði ég sjálfum mér.
Já það er ýmislegt búið að gerast síðasta mánuðinn. Í fyrsta lagi þá lágum við Hulda í flensu í fimm daga í upphafi febrúar mánaðar. Það er ömurlegt að vera með flensu, maður getur ekki gert neitt án þess að veina eins og alger aumingi. Það erfiðasta sem ég gerði allan daginn meðan á þessu stóð var að standa upp úr rúminu, grípa sængina, labba með hana fram, leggjast í sófann og kveikja á sjónvarpinu. Alger pína, en svona var flensan í hnotskurn auk þess sem maður borðaði stundum.
Svo eftir flensuna þá lá leiðin til Danmerkur þar sem við Búálfarnir vorum að spila á þorrablóti fyrir stórskemmtilega íslendinga í Sönderborg sem er syðst á Jótlandi og liggur þar með við landamæri Danmerkur og Þýskalands. Þegar við komum til bæjarins þá komum við við í matvöruverslun og ég er að segja ykkur það að það greip um sig einhver hópæsingur í hljómsveitinni þegar við sáum hvað kassinn af bjór kostaði og leiddi það til þess að við keyptum okkur allir einn kassa. Svo þegar við komum í híbýli okkar þá biðu okkar tveir bjórkassar í viðbót. 7 kassar. Þeir kláruðust. Með djúpsteiktri svínapuru.
Svo má líka taka það fram að við keyrðum til Þýskalands og sat ég við stýrið með fjóra fulla backseat drivers með mér sem leiddi til þess að þegar við ætluðum að komast frá Þýskalandi þá keyrðum við bara lengra inn í landið og ég fékk þýskt taugaáfall við aksturinn því að skilti sem sagði Danemark endaði bara í einhverjum smábæ þar sem einhvers konar lífsform með aflitað hár, sítt að aftan og í þröngum leðurbuxum gekk um göturnar. Þá vissum við að við værum komnir djúpt inn í Þýskaraland og ef við ætluðum að komat aftur heim án þess að aflitast þá yrðum við að finna einhvern sem talaði ensku, sem er ekki auðvelt í Norður-Þýskalandi, svo við gætum fundið leiðina heim, í bjórinn og svínapuruna. Eini einstaklingurinn sem gat talað við okkur var stelpa frá Kosovo sem seldi okkur bjór.......en ekki svínapuru. En allt er gott sem endar vel og vitaskuld komumst við aftur til Danmerkur, en sökum sálræns ástands míns eftir þessa keyrslu þá vildi ég ekki koma við í einni einustu af öllum þeim sex-shops sem voru við landamærin. Það segir sitt um hvurnig skapið var eftir þessa keyrslu. En strákarnir fyrirgáfu mér það og gáfu mér bjór og svínapuru og allt varð gott.
Jæja þetta blogg er orðið nógu langt en samt eitt í viðbót:
Búálfarnir verða að spila á Stúdentakjallaranum á morgun, föstudaginn 4. mars, og er frítt inn á staðinn og endilega mega sem flestir láta sjá sig. Bless bless.

Kv. Klaus